நல்ல சம்பளம் வாங்கினால் வாழ்க்கையில் முக்கியமான தேவைகளை எளிதாக சமாளித்துவிடலாம் என்ற எண்ணம் பலருக்கும் இருக்கும். குறிப்பாக மாதம் ஒரு லட்சம் ரூபாய்க்கு மேல் வருமானம் வந்துவிட்டால், சில ஆண்டுகளில் சொந்த வீடு வாங்கிவிடலாம் என்ற நம்பிக்கையும் இருக்கும்.
ஆனால் பெருநகரங்களில் அதிகரித்து வரும் வீட்டு விலை, அந்தக் கணக்கையே மாற்றி வருகிறது. மாதம் ரூ.1.8 லட்சம் சம்பளம் பெறும் 25 வயது இளைஞர் ஒருவர், தன்னுடைய வருமானம் இருந்தும் ஒரு நல்ல வீட்டை வாங்குவது கடினமாக இருப்பதாக கூறியிருப்பது இதற்கு ஒரு உதாரணமாகியுள்ளது.
இன்றைய இளம் தலைமுறையினர் சம்பளம் கிடைத்தவுடன் முழுவதையும் செலவு செய்வதில்லை. சேமிப்பு, முதலீடு, அவசரகால நிதி என எதிர்காலத்தை கருத்தில் கொண்டு பணத்தை பிரித்து வைக்கின்றனர். இருந்தாலும், சொந்த வீடு வாங்க வேண்டும் என்று வரும்போது கணக்கு வேறு விதமாக மாறுகிறது. காரணம், வீட்டு விலை பல நகரங்களில் குடும்பங்களின் வருமான வளர்ச்சியை விட வேகமாக உயர்ந்து வருவதுதான்.
ஒரு வீட்டை வாங்குவதற்கு அதன் விலை மட்டுமே செலவு கிடையாது. முதலில் முன்பணம் செலுத்த வேண்டும். அதன்பிறகு பல ஆண்டுகளுக்கு வீட்டுக்கடன் தவணையை கட்ட வேண்டும்.
அதற்கு மேலாக பதிவு கட்டணம், வரி, பராமரிப்பு செலவு, குடியிருப்பு வளாகக் கட்டணம், வீட்டை அமைப்பதற்கான செலவுகள் என பல்வேறு தொகைகளும் சேர்கின்றன. இதனால் கையில் நல்ல சம்பளம் வந்தாலும், வீடு வாங்குவதற்கான மொத்தச் சுமை மிகப்பெரியதாக மாறுகிறது.
பெருநகரங்களில் வேலைவாய்ப்புகள் அதிகமாக இருப்பதால் இளம் தலைமுறையினர் அங்கேயே குடியேற விரும்புகின்றனர். ஆனால் வேலை இருக்கும் பகுதிகளுக்கு அருகில் வீடு வாங்குவது இன்னும் சவாலாகியுள்ளது. அலுவலகத்திற்கு அருகில் இருக்கும் பகுதிகளில் நிலத்தின் விலையும், குடியிருப்புகளின் விலையும் அதிகமாக இருப்பதால், நடுத்தர மற்றும் அதிக சம்பளம் பெறும் ஊழியர்கள்கூட பட்ஜெட்டுக்குள் வீடு தேட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.
இதனால் பலர் தற்போது ஒரு புதிய முடிவை எடுக்கின்றனர். நகரின் மையப்பகுதியில் பெரிய வீட்டை வாங்குவதற்குப் பதிலாக, புறநகர் பகுதிகளில் குறைந்த விலையில் வீடு தேடுகின்றனர்.
சிலர் சிறிய அளவிலான குடியிருப்பை தேர்வு செய்கின்றனர். இன்னும் சிலர் சொந்த வீடு வாங்குவதை சில ஆண்டுகளுக்கு தள்ளிவைத்து, அதற்கிடையில் முதலீடு மற்றும் சேமிப்பை அதிகரிக்க முடிவு செய்கின்றனர். வீட்டு விலை உயர்வுடன் வீட்டுக்கடன் வட்டியும் முக்கியமான காரணியாக இருக்கிறது.
ஒரு கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள வீட்டை வாங்கும்போது, முழுத் தொகையையும் கையில் வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லாவிட்டாலும், முன்பணத்திற்காக கணிசமான தொகை தேவைப்படும். மீதமுள்ள தொகைக்கு கடன் பெற்றால், அடுத்த 15 முதல் 25 ஆண்டுகள் வரை மாதந்தோறும் தவணை செலுத்த வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம். அந்தத் தவணை ஒருவரின் மாத வருமானத்தில் மிகப்பெரிய பங்கை எடுத்துக்கொண்டால், மற்ற நிதி இலக்குகள் பாதிக்கப்பட வாய்ப்பு உள்ளது.
இதனால் “நல்ல சம்பளம் = சொந்த வீடு” என்ற பழைய கணக்கு இப்போது எல்லா இடங்களிலும் பொருந்துவதில்லை. குறிப்பாக 25 முதல் 35 வயதுக்குள் இருக்கும் இளைஞர்கள் வேலைவாய்ப்பு, திருமணம், குடும்பச் செலவு, முதலீடு, பெற்றோருக்கான பொறுப்பு போன்ற பல விஷயங்களை ஒரே நேரத்தில் சமாளிக்க வேண்டியுள்ளது.
அதனால் வீட்டுக்காக பல ஆண்டுகளுக்கு பெரிய கடன் எடுப்பதற்கு முன்பு, தங்களது எதிர்கால நிதி நிலையைப் பற்றி பலரும் யோசிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். மாதம் ரூ.1.8 லட்சம் சம்பளம் பெறும் ஒருவருக்கே தனது விருப்பத்துக்கு ஏற்ற வீட்டை வாங்க முடியவில்லை என்ற அனுபவம், உண்மையில் ஒரு தனிநபரின் பிரச்சினையாக மட்டும் பார்க்க முடியாது.
அதிக சம்பளம் பெறும் இளைஞர்களுக்குக்கூட நகரங்களில் வீடு வாங்குவது எவ்வளவு பெரிய நிதிச் சவாலாக மாறியுள்ளது என்பதற்கான ஒரு சிறிய உதாரணமாக இதை பார்க்கலாம்.
ஒருபுறம் சம்பளம் உயர்கிறது. மறுபுறம் வீடு, நிலம், கட்டுமானம் ஆகியவற்றின் விலையும் உயர்கிறது. இந்த இரண்டுக்கும் இடையிலான இடைவெளி குறையாமல் இருந்தால், அடுத்த தலைமுறையினருக்கு சொந்த வீடு என்பது இன்னும் நீண்டகால இலக்காக மாறக்கூடும்.
அதனால்தான் இப்போது இளம் வயதினர் மத்தியில் ஒரு புதிய கேள்வி உருவாகியுள்ளது: “சம்பளம் எவ்வளவு?” என்பது மட்டுமல்ல; “அந்த சம்பளத்தில் எந்த விலையில் வீட்டை வாங்க முடியும்?” என்பதுதான் உண்மையான கேள்வியாக மாறியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்