மருத்துவக் காப்பீடு எடுத்தாலும் மருத்துவமனைச் செலவு குறையவில்லை; வாகனக் காப்பீடு இருந்தாலும் பழுதுபார்ப்புக்கான செலவுகள் அதிகரிக்கின்றன. இந்நிலையில், காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் வாடிக்கையாளர்களிடம் வசூலிக்கும் பிரீமியம் தொகை ஏன் உயர்கிறது என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது. மருத்துவமனைகளில் அதிகமாக வசூலிக்கப்படும் கட்டணங்கள், வாகனப் பழுதுபார்ப்புப் பணிமனைகளில் உயர்த்திக் கணக்கிடப்படும் செலவுகள் ஆகியவையே காப்பீட்டு நிறுவனங்களின் இழப்பீட்டுச் சுமையை அதிகரிப்பதாக காப்பீட்டு முகவர்கள் அமைப்பு குற்றம்சாட்டியுள்ளது. இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண அரசு தலையிட்டு கட்டணங்களைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவின் பொதுக் காப்பீட்டுத் துறையில் மருத்துவக் காப்பீடு மற்றும் வாகனக் காப்பீடு ஆகியவை முக்கியப் பிரிவுகளாக உள்ளன. ஒருவர் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டால், அவருக்கான சிகிச்சைச் செலவுகளை விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டு காப்பீட்டு நிறுவனம் ஏற்கிறது. அதேபோல், வாகன விபத்து அல்லது சேதம் ஏற்பட்டால், பாலிசியின் நிபந்தனைகளுக்கு ஏற்ப பழுதுபார்ப்புச் செலவுகளும் வழங்கப்படுகின்றன. இவ்வாறு வாடிக்கையாளர்களுக்காக நிறுவனங்கள் செலுத்தும் தொகைதான் காப்பீட்டு இழப்பீடு எனப்படுகிறது. இந்த இழப்பீடுகள் தொடர்ந்து அதிகரித்தால், நிறுவனங்களின் நிதிச் சுமையும் உயர்கிறது.
இந்திய பொதுக் காப்பீட்டு முகவர்கள் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு (CGIAAI), பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கு அளித்துள்ள மனுவில் இந்த விவகாரத்தை எடுத்துரைத்துள்ளது. காப்பீட்டு முகவர்களுக்கு வழங்கப்படும் கமிஷனைக் குறைப்பது மட்டுமே பிரீமியம் உயர்வுக்குத் தீர்வாகாது என்று அந்த அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது. மருத்துவமனைகள் மற்றும் வாகனப் பழுதுபார்ப்பு மையங்களில் வசூலிக்கப்படும் கட்டணங்களைக் கண்காணித்து, அவற்றுக்கு ஒரே மாதிரியான விதிமுறைகளை உருவாக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியுள்ளது.
மருத்துவமனைக் கட்டணங்கள் தொடர்பாக அந்த அமைப்பு முன்வைக்கும் குற்றச்சாட்டு கவனிக்கத்தக்கது. ஒரே மாதிரியான சிகிச்சையைப் பெறும் நோயாளிகளில், காப்பீடு இல்லாமல் சொந்தப் பணத்தில் செலுத்துபவர்களைவிட காப்பீடு வைத்திருப்பவர்களிடம் சில மருத்துவமனைகள் அதிகத் தொகை வசூலிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. மருத்துவப் பரிசோதனைகள், அறை வாடகை, சிகிச்சை முறைகள் உள்ளிட்டவற்றுக்கான கட்டணங்களில் வேறுபாடு இருக்கலாம் என்றும் குற்றம்சாட்டப்பட்டுள்ளது. இதுபோன்ற நடைமுறைகள் காரணமாக, காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் எதிர்பார்த்ததைவிட அதிகமான தொகையை இழப்பீடாகச் செலுத்த வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. இருப்பினும், இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் அனைத்துப் மருத்துவமனைகளுக்கும் பொருந்தும் என்று கூற முடியாது.
வாகனக் காப்பீட்டிலும் இதேபோன்ற பிரச்சினை இருப்பதாக முகவர்கள் அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது. விபத்தில் சேதமடைந்த காரை அல்லது இருசக்கர வாகனத்தைப் பழுதுபார்க்கும்போது, சில பணிமனைகள் உண்மையான செலவைவிட அதிகமான தொகையைக் கணக்கிடுவதாகக் குற்றம்சாட்டப்படுகிறது. உதிரிபாகங்களின் விலை, தொழிலாளர் கூலி, பழுதுபார்க்கும் வேலைகள் ஆகியவற்றுக்கான மதிப்பீடுகள் அதிகமாகக் காட்டப்பட்டால், காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் செலுத்தும் இழப்பீட்டுத் தொகையும் அதிகரிக்கும். இதனால் வாகனக் காப்பீட்டின் மொத்தச் செலவுகள் உயர்ந்து, அதன் தாக்கம் அடுத்தடுத்த ஆண்டுகளில் வாடிக்கையாளர்களின் பிரீமியத்திலும் வெளிப்படலாம்.
காப்பீட்டுத் துறையில் செலவுகள் அதிகரிப்பதை விளக்கும் மற்றொரு முக்கியக் குறியீடு, ‘இழப்பீட்டு விகிதம்’ (Incurred Claims Ratio) ஆகும். ஒரு நிறுவனம் பெற்ற பிரீமியத்துடன் ஒப்பிடும்போது, இழப்பீடுகளுக்காக எவ்வளவு தொகை செலவிடுகிறது என்பதை இந்த விகிதம் காட்டுகிறது. பொதுக் காப்பீட்டுத் துறையின் இந்த விகிதம் 84 முதல் 87 சதவீதம் வரை உயர்ந்துள்ளதாக முகவர்கள் அமைப்பு தெரிவித்துள்ளது. அதாவது, நிறுவனங்கள் பெறும் ஒவ்வொரு 100 ரூபாய் பிரீமியத்திலும் கணிசமான தொகை இழப்பீடுகளுக்காகச் செலவாகிறது. இது மட்டும் நிறுவனத்தின் லாபத்தை முழுமையாகக் காட்டாது; நிர்வாகச் செலவுகள் மற்றும் பிற செலவுகளையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
காப்பீட்டு ஒழுங்குமுறை மற்றும் மேம்பாட்டு ஆணையமான ஐஆர்டிஏஐ, நிறுவனங்களின் நிர்வாகச் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவது உள்ளிட்ட சீர்திருத்தங்களைப் பரிசீலித்து வருகிறது. ஆனால், காப்பீட்டு முகவர்களின் கமிஷன் மற்றும் விநியோகச் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதில் மட்டும் கவனம் செலுத்தினால், அடிப்படைப் பிரச்சினை தீராது என்று முகவர்கள் அமைப்பு எச்சரித்துள்ளது. முகவர்களின் வாழ்வாதாரத்துக்கும் பாதிப்பு ஏற்படலாம் என்றும் கூறியுள்ளது.
மருத்துவமனைக் கட்டணங்களுக்கு வெளிப்படையான விதிமுறைகள், வாகனப் பழுதுபார்ப்புக்கான நியாயமான மதிப்பீடுகள், தேவையற்ற இழப்பீட்டுக் கோரிக்கைகளைக் கண்டறியும் கண்காணிப்பு முறை ஆகியவை அறிமுகப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதே இந்த அமைப்பின் முக்கியக் கோரிக்கை. இதனால் காப்பீட்டு நிறுவனங்களின் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்துவதுடன், வாடிக்கையாளர்களின் பிரீமியம் உயர்வையும் குறைக்க முடியும் என்பது அதன் வாதம்.
காப்பீட்டுக் கட்டண உயர்வுக்கான காரணத்தை முகவர்களின் கமிஷனில் மட்டும் தேட முடியாது. மருத்துவச் செலவுகள், வாகனப் பழுதுபார்ப்பு, இழப்பீட்டு நடைமுறைகள் உள்ளிட்ட பல அம்சங்களை ஒருங்கிணைத்தே பார்க்க வேண்டும். கட்டண நிர்ணயத்தில் வெளிப்படைத்தன்மையும் முறையான கண்காணிப்பும் உருவானால், காப்பீட்டு நிறுவனங்களுக்கும் வாடிக்கையாளர்களுக்கும் இடையிலான நம்பிக்கையை வலுப்படுத்த முடியும். இந்தக் கோரிக்கைகள் குறித்து அரசு மற்றும் ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் எத்தகைய நடவடிக்கைகளை எடுக்கின்றன என்பதே அடுத்தகட்டத்தில் கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய அம்சமாகும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்