உயிர் பிரிந்த பிறகு உடலுக்குள் என்ன நடக்கிறது? ஒருவரின் உறுப்புகள் எப்படி இன்னொருவரின் உயிரைக் காப்பாற்றுகின்றன?

ஒருவரின் உயிர் மருத்துவ ரீதியாக முடிவடைந்த பின்னரும், அவரது உடலில் உள்ள சில உறுப்புகள் மற்றொருவருக்கு வாழ்க்கையைத் தொடரச் செய்யும் வாய்ப்பை வழங்க முடியும். அதுவே உறுப்பு தானத்தின் மிகப்பெரிய மனிதநேய அர்த்தம். ஆனால் “உறுப்பு தானம்” என்று சொல்வதற்குப் பின்னால் சில நிமிடங்களில் முடிந்துவிடும் எளிய நடைமுறை இல்லை. மூளைத்தண்டு மரணம் உறுதி செய்யப்படுவது முதல் குடும்பத்தின் ஒப்புதல், உறுப்புகளின் மருத்துவ மதிப்பீடு, பொருத்தமான நோயாளியைத் தேர்வு செய்தல், உறுப்புகளை பாதுகாப்பாக எடுத்துச் செல்வது, மாற்று அறுவை சிகிச்சை செய்வது என பல கட்டங்களை கடந்து ஒரு உறுப்பு மற்றொரு உடலில் புதிய வாழ்க்கைப் பயணத்தை தொடங்குகிறது.

இந்த செயல்முறையின் முக்கியமான கட்டங்களில் ஒன்று மூளைத்தண்டு மரணம் (Brain-stem death) உறுதி செய்யப்படுவதாகும். தீவிரமான மூளை காயம் ஏற்பட்ட சில நோயாளிகளுக்கு இயந்திரத்தின் உதவியுடன் இதயத் துடிப்பு மற்றும் உடலின் சில செயல்பாடுகள் தொடர்ந்து இருக்கலாம். ஆனால் மூளைத்தண்டு செயல்பாடுகள் நிரந்தரமாகவும் முழுமையாகவும் நிறுத்தப்பட்டிருந்தால், மருத்துவ மற்றும் சட்ட நடைமுறைகளின் கீழ் அந்த நபர் மூளைத்தண்டு மரணம் அடைந்தவராக அறிவிக்கப்படலாம். இந்தியாவில் இது உறுப்பு தானத்திற்கான சட்டரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட மரண நிலையாக உள்ளது.

மூளைத்தண்டு மரணம் உறுதி செய்யப்பட்டவுடன் உடனடியாக உறுப்புகளை அகற்றிவிட முடியாது. முதலில் மருத்துவர்கள், உறுப்பு தான ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் மற்றும் சம்பந்தப்பட்ட குழுவினர் குடும்பத்தினருடன் பேசுவார்கள். ஒருவர் உயிருடன் இருந்தபோது உறுப்பு தானத்திற்கான விருப்பத்தை தெரிவித்திருந்தாலும், இந்திய நடைமுறையில் குடும்பத்தின் ஒப்புதல் முக்கியமான கட்டமாக உள்ளது. திடீரென ஏற்பட்ட இழப்பை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் தவிக்கும் குடும்பத்தினரிடம் இந்த முடிவு குறித்து பேசுவது மிகவும் உணர்ச்சிகரமான தருணமாக இருக்கும்.

குடும்பத்தினர் சம்மதம் தெரிவித்த பிறகு, எந்தெந்த உறுப்புகள் தானத்திற்கு ஏற்ற நிலையில் உள்ளன என்பது மருத்துவ ரீதியாக மதிப்பிடப்படுகிறது. இதயம், நுரையீரல், கல்லீரல், சிறுநீரகம், கணையம் உள்ளிட்ட முக்கிய உறுப்புகள் சில சூழ்நிலைகளில் மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்குப் பயன்படுத்தப்படலாம். இதனுடன் கண் கருவிழி, தோல், எலும்பு மற்றும் பிற திசுக்களும் தானமாக வழங்கப்பட முடியும். எந்த உறுப்பு பயன்படுத்தப்படலாம் என்பது நன்கொடையாளரின் உடல்நிலை, உறுப்பின் செயல்திறன் மற்றும் மருத்துவக் குழுவின் மதிப்பீடு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது.

அடுத்ததாக மிகவும் முக்கியமான பணியாக இருப்பது உறுப்பு ஒதுக்கீடு மற்றும் பொருத்தமான பெறுநரைத் தேர்வு செய்வது. மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்காக காத்திருக்கும் ஒவ்வொரு நோயாளிக்கும் ஒரே உறுப்பு பொருந்தாது. இரத்த வகை, உடல் அளவு, மருத்துவ அவசரம், உறுப்பின் பொருத்தம் மற்றும் காத்திருப்பு பட்டியலில் உள்ள நிலை உள்ளிட்ட பல காரணிகள் பரிசீலிக்கப்படுகின்றன. எனவே, ஒருவர் “waiting list”-ல் இருப்பது மட்டும் உடனடியாக உறுப்பு கிடைக்கும் என்று அர்த்தமல்ல. பொருத்தமான உறுப்பு கிடைக்கும் வரை நோயாளிகள் மருத்துவ கண்காணிப்பில் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை உள்ளது.

உறுப்பு கிடைத்ததும் நேரம் மிகவும் முக்கியமாகிறது. இதயம், நுரையீரல் போன்ற உறுப்புகளை நீண்ட நேரம் உடலுக்கு வெளியே பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க முடியாது. அதனால் ஒரு மருத்துவமனையில் இருந்து மற்றொரு மருத்துவமனைக்கு உறுப்புகளை விரைவாக எடுத்துச் செல்ல சிறப்பு போக்குவரத்து ஏற்பாடுகள் செய்யப்படுகின்றன. சில நேரங்களில் போலீஸ் மற்றும் போக்குவரத்து அதிகாரிகளின் உதவியுடன் Green Corridor உருவாக்கப்பட்டு, ஆம்புலன்ஸ் தடையின்றி செல்ல ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. இவ்வாறு சில நிமிடங்கள் கூட முக்கியமானதாக மாறும் சூழலில் பல்வேறு அமைப்புகள் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுகின்றன.

மாற்று அறுவை சிகிச்சை வெற்றிகரமாக முடிந்த பிறகும் பயணம் முடிவதில்லை. புதிய உறுப்பை உடல் “வெளிப்பொருள்” என அடையாளம் கண்டு தாக்காமல் இருக்க, பல நோயாளிகள் நீண்டகாலம் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை கட்டுப்படுத்தும் மருந்துகளை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். தொடர்ந்து மருத்துவப் பரிசோதனைகள், மருந்து கண்காணிப்பு மற்றும் வாழ்க்கை முறையில் மாற்றங்கள் ஆகியவை அவசியமாகின்றன. அதனால் transplant என்பது ஒரு அறுவை சிகிச்சை மட்டுமல்ல; அதன் பின்னர் தொடங்கும் நீண்டகால மருத்துவப் பயணமும் ஆகும்.

இந்தியாவில் உறுப்பு மாற்று சிகிச்சைகளின் எண்ணிக்கை கடந்த ஆண்டுகளில் கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. 2025ஆம் ஆண்டில் நாட்டில் முதன்முறையாக ஒரு ஆண்டில் 20,138 உறுப்பு மாற்று சிகிச்சைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக தேசிய உறுப்பு மற்றும் திசு மாற்று அமைப்பின் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. 2013ஆம் ஆண்டில் இருந்த எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது இது குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியாகும். இருப்பினும், தேவைக்கும் கிடைக்கும் உறுப்புகளுக்கும் இடையே இன்னும் பெரிய இடைவெளி உள்ளது. பல நோயாளிகள் பொருத்தமான உறுப்புக்காக காத்திருக்கும் நிலையில், சிலர் அந்தக் காத்திருப்பைத் தாண்டிச் செல்ல முடியாமல் உயிரிழக்கும் நிலையும் தொடர்கிறது.

அதனால் உறுப்பு தானம் குறித்த விழிப்புணர்வு என்பது மருத்துவமனைகளின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் இது குறித்து முன்கூட்டியே பேச வேண்டிய விஷயமாகிறது. மரணத்திற்குப் பிறகு தானம் செய்யும் முடிவு பற்றி குடும்பத்தினரிடம் ஒருவர் முன்பே தெரிவித்து வைத்திருப்பது, அந்த இக்கட்டான நேரத்தில் குழப்பத்தை குறைக்க உதவும். ஒருவரின் வாழ்க்கை முடிவடையும் தருணம் மற்றொருவரின் வாழ்க்கைக்கு தொடக்கமாக மாறுவது உறுப்பு தானத்தின் மிகப்பெரிய மனிதநேயச் செய்தியாகும். ஒரு உறுப்பு தானம் பல உயிர்களுக்கு நம்பிக்கையை வழங்கக்கூடிய நிலையில், சரியான புரிதலும் முன்கூட்டிய முடிவும் இந்த உயிர்காக்கும் சங்கிலியை மேலும் வலுப்படுத்தும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்