காலப்பயணம் (Time Travel) என்பது பல தசாப்தங்களாக மனித கற்பனையை ஆக்கிரமித்துள்ள ஒரு வியப்பூட்டும் கருத்தாக்கமாகும். ஹாலிவுட் திரைப்படங்கள் முதல் அறிவியல் புனைகதை நாவல்கள் வரை காலப்பயணம் என்பது ஒரு மாயாஜாலமாகவே சித்தரிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், நவீன இயற்பியல் அறிவியலின் படி இது வெறும் கற்பனை தானா அல்லது உண்மையில் சாத்தியமா என்பது குறித்த ஆய்வுகள் இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. காலம் என்பது ஒரு நேர்க்கோட்டில் ஓடும் ஆறு போன்றது என்று நாம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், நவீன இயற்பியலின் தந்தை என்று போற்றப்படும் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், காலம் என்பது ஒரு நிலையான ஒன்று அல்ல, அது ஒரு வளைந்து கொடுக்கக்கூடிய 'துணி' போன்றது என்று நிரூபித்தார். இதனை அவர் 'கால-வெளி' (Space-Time) என்று அழைத்தார்.
ஐன்ஸ்டீனின் புகழ்பெற்ற சார்பியல் தத்துவத்தின் (Theory of Relativity) படி, காலம் என்பது வேகத்தைப் பொறுத்து மாறுபடும். ஒரு பொருள் ஒளியின் வேகத்திற்கு இணையாகப் பயணம் செய்யும் போது, அந்தப் பொருளுக்குக் காலம் மெதுவாக நகரும். இதனை 'கால நீட்டிப்பு' (Time Dilation) என்று அழைக்கிறோம். உதாரணமாக, விண்வெளியில் மிக வேகமாகச் செல்லும் ஒரு விண்கலத்தில் ஒரு விண்வெளி வீரர் ஓராண்டு பயணம் செய்துவிட்டு பூமிக்குத் திரும்பினால், பூமியில் பல ஆண்டுகள் கடந்திருக்க வாய்ப்புண்டு. அதாவது அவர் பூமியின் எதிர்காலத்திற்குப் பயணம் செய்திருப்பார். இது அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை. தற்போதைய தொழில்நுட்பத்தில் ஒளியின் வேகத்தை எட்டுவது சாத்தியமில்லை என்றாலும், எதிர்காலத்திற்குப் பயணம் செய்வது என்பது இயற்பியல் விதிகளின் படி முற்றிலும் சாத்தியமான ஒன்றுதான்.
ஆனால், கடந்த காலத்திற்குப் பயணம் செய்வது (Traveling to the Past) என்பதுதான் அறிவியலாளர்களுக்கு மிகப்பெரிய சவாலாகவும் விவாதப் பொருளாகவும் இருக்கிறது. கடந்த காலத்திற்குச் செல்வதற்கு 'புழுத்துளைகள்' (Wormholes) எனப்படும் விண்வெளிப் பாதைகள் உதவியாக இருக்கும் என்று சில கோட்பாடுகள் கூறுகின்றன. பிரபஞ்சத்தின் ஒரு புள்ளியிலிருந்து மற்றொரு புள்ளிக்கு மிகக் குறுகிய காலத்தில் செல்ல உதவும் ஒரு சுரங்கம் போன்றது இந்தப் புழுத்துளை. ஒருவேளை இத்தகைய புழுத்துளைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, அவற்றின் ஒரு முனையை ஒளியின் வேகத்தில் நகர்த்தினால், அதன் மூலம் கடந்த காலத்திற்குச் செல்ல முடியும் என்று இயற்பியலாளர்கள் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், இத்தகைய துளைகள் இயற்கையில் மிகவும் நிலையற்றவை மற்றும் மிகச் சிறியவை என்பதால், ஒரு மனிதன் அதன் வழியே பயணிப்பது தற்போதைய நிலையில் கற்பனைக்கு எட்டாத ஒன்றாகவே உள்ளது.
கடந்த காலப் பயணத்தில் இருக்கும் மற்றொரு மிகப்பெரிய சிக்கல் 'தாத்தா முரண்பாடு' (Grandfather Paradox) ஆகும். ஒருவன் காலப்பயணம் செய்து கடந்த காலத்திற்குச் சென்று, அவனுடைய தாத்தா திருமணத்திற்கு முன்னரே அவரைக் கொன்றுவிட்டால், அந்தப் பயணி எப்படிப் பிறந்திருப்பான்? இது போன்ற முரண்பாடுகள் காலப்பயணம் என்பது இயற்கை விதிகளுக்கு எதிரானது என்பதைக் காட்டுகின்றன. இதற்குத் தீர்வாக 'பல பிரபஞ்சக் கொள்கை' (Multiverse Theory) முன்வைக்கப்படுகிறது. அதாவது, நீங்கள் கடந்த காலத்திற்குச் சென்று ஏதேனும் ஒரு மாற்றத்தைச் செய்தால், அது ஒரு புதிய கிளைப் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குமே தவிர, உங்கள் தற்போதைய பிரபஞ்சத்தைப் பாதிக்காது. இதன் மூலம் முரண்பாடுகள் தவிர்க்கப்படலாம் என்று சில அறிவியலாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
காலப்பயணம் என்பது வெறும் தத்துவ ரீதியான விவாதம் மட்டுமல்ல, அது பிரபஞ்சத்தின் ரகசியங்களை அறிந்து கொள்ள உதவும் ஒரு வழியாகும். கருந்துளைகளுக்கு (Black Holes) அருகில் ஈர்ப்பு விசை மிக அதிகமாக இருப்பதால், அங்கே காலம் மிகவும் மெதுவாக நகரும். 'இன்டர்ஸ்டெல்லார்' போன்ற திரைப்படங்களில் காட்டப்பட்டது போல, கருந்துளைக்கு அருகில் ஒரு மணி நேரம் செலவிடுவது பூமியின் பல ஆண்டுகளுக்குச் சமமாகும். ஈர்ப்பு விசை காலத்தை வளைக்கும் வல்லமை கொண்டது என்பதை ஐன்ஸ்டீன் அன்றே கணித்துக் கூறினார். தற்போது நாம் பயன்படுத்தும் ஜி.பி.எஸ் (GPS) தொழில்நுட்பம் கூட இந்தக் கால வேறுபாட்டைக் கணக்கில் கொண்டுதான் துல்லியமாகச் செயல்படுகிறது என்பது பலரும் அறியாத ஒரு அறிவியல் உண்மை.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.