கிராமப்புறங்களில் இன்றும் ஒரு நம்பிக்கை நிலவுகிறது. இரவு நேரங்களில் பெரிய ஆலமரத்தின் அடியிலோ அல்லது அடர்த்தியான மரங்கள் நிறைந்த தோப்பிலோ தனியாகச் செல்லவோ அல்லது தூங்கவோ கூடாது என்பார்கள். அப்படிச் சென்றால் பேய் பிடித்துவிடும் என்றும், மரத்தின் மேல் இருக்கும் துர்சக்திகள் நம்மைத் தாக்கும் என்றும் பயமுறுத்துவார்கள். குறிப்பாக, வேப்பமரம் அல்லது புளிய மரத்தின் அடியில் இரவு நேரத்தில் படுப்பவர்களைப் பார்த்தால் பெரியவர்கள் பதறியடித்துக் கொண்டு எழுப்பி விடுவார்கள். எதற்கெடுத்தாலும் பேய், பிசாசு என்று சொல்லி நம்மைப் பயமுறுத்தும் இந்த நம்பிக்கையின் பின்னால் உண்மையில் ஏதேனும் ஆபத்து இருக்கிறதா? அல்லது இது வெறும் மூடநம்பிக்கைதானா? என்று பார்த்தால், இதற்குப் பின்னால் ஒரு மிக முக்கியமான அறிவியல் உண்மை ஒளிந்திருக்கிறது.
பொதுவாகத் தாவரங்கள் பகல் நேரத்தில் ஒளிச்சேர்க்கை (Photosynthesis) செய்யும் என்பது நமக்குத் தெரியும். சூரிய ஒளியின் உதவியுடன் காற்றில் இருக்கும் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை எடுத்துக் கொண்டு, நமக்குத் தேவையான ஆக்சிஜனை மரங்கள் வெளியிடுகின்றன. இதனால்தான் பகல் நேரங்களில் மரத்தடியில் அமரும்போது நமக்கு மிகவும் புத்துணர்ச்சியாகவும், குளிர்ச்சியாகவும் இருக்கிறது. ஆனால், இரவு நேரத்தில் சூரிய ஒளி இல்லாதபோது இந்தச் செயல்முறை அப்படியே தலைகீழாக மாறுகிறது. இரவு நேரங்களில் மரங்கள் ஆக்சிஜனை எடுத்துக் கொண்டு, கார்பன்-டை-ஆக்சைடை அதிக அளவில் வெளிவிடத் தொடங்குகின்றன. இது தாவரங்களின் சுவாசம் (Respiration) எனப்படும் ஒரு இயற்கையான சுழற்சி ஆகும்.
ஒருவர் இரவு நேரத்தில் அடர்த்தியான மரத்தின் அடியில் படுத்துத் தூங்கும்போது, அந்த மரம் வெளியிடும் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை அவர் சுவாசிக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்படும். கார்பன்-டை-ஆக்சைடு என்பது மனிதர்களுக்குத் தேவையற்ற ஒரு வாயு. இது நுரையீரலுக்குள் அதிக அளவில் செல்லும்போது ரத்தத்தில் ஆக்சிஜன் அளவு குறையத் தொடங்கும். இதனால் மூச்சுத் திணறல், படபடப்பு மற்றும் ஒருவிதமான இறுக்கம் ஏற்படும். தூக்கத்தில் இருக்கும் ஒருவருக்கு இத்தகைய பாதிப்பு ஏற்படும்போது, அவர் ஏதோ ஒரு உருவம் தன் நெஞ்சை அமுக்குவது போலவோ அல்லது யாரோ தன்னைத் தாக்குவது போலவோ உணரக்கூடும். இந்த உடல் ரீதியான மாற்றத்தையே "பேய் அமுக்குகிறது" அல்லது "ஆவி வந்துவிட்டது" என்று மக்கள் தவறாகப் புரிந்து கொண்டார்கள்.
மேலும், இரவு நேரங்களில் மரத்தடியில் கார்பன்-டை-ஆக்சைடு அதிகம் இருப்பதால் அந்த இடத்தில் வெப்பம் சற்றே அதிகமாக இருக்கும். இது காற்றில் இருக்கும் ஈரப்பதத்துடன் சேரும்போது ஒருவிதமான மந்தமான சூழலை உண்டாக்கும். இதனால் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருப்பவர்களுக்குக் கனவுகள் வருவதும், அதில் பயங்கரமான உருவங்கள் தெரிவதும் இயல்பான ஒன்றுதான். நம் முன்னோர்களுக்கு இந்த ஆக்சிஜன் மற்றும் கார்பன்-டை-ஆக்சைடு மாற்றங்களைப் பற்றி இன்றைய அறிவியல் மொழியில் விளக்கத் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆனால், மரத்தடியில் தூங்குவது உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் என்பதை அவர்கள் அனுபவப்பூர்வமாக உணர்ந்திருந்தார்கள். சாதாரண மக்களிடம் இதைச் சொன்னால் புரியாது என்பதால், "பேய்" என்ற பயத்தை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தினார்கள்.
அதேபோல், இரவு நேரங்களில் மரங்களில் வௌவால்கள், ஆந்தைகள் மற்றும் பல விஷப் பூச்சிகள் நடமாட்டம் அதிகமாக இருக்கும். மரங்களில் இருந்து விழும் சிறு பூச்சிகள் அல்லது பாம்புகள் போன்ற ஊர்வனவற்றால் தூங்குபவர்களுக்கு ஆபத்து ஏற்பட வாய்ப்பு உண்டு. மங்கலான வெளிச்சத்தில் மரக்கிளைகள் அசையும்போது, அது ஏதோ ஒரு உருவம் நடமாடுவது போன்ற பிரமையை உண்டாக்கும். இதனால்தான் இரவு நேரப் பயணங்களைத் தவிர்க்கவும், மரத்தடியில் உறங்குவதைத் தவிர்க்கவும் முன்னோர்கள் அறிவுறுத்தினார்கள். "இரவில் மரத்தடியில் தூங்காதே" என்ற ஒரு நல்ல கருத்தைச் சொல்ல அவர்கள் பயன்படுத்திய பொய்தான் இந்தப் பேய்க்கதைகள்.
இருப்பினும், அரச மரம் போன்ற சில குறிப்பிட்ட மரங்கள் இரவு நேரத்திலும் ஆக்சிஜனை வெளியிடும் தன்மை கொண்டவை. இதனால்தான் கோவில்களில் அரச மரத்தைச் சுற்றி வரச் சொன்னார்கள். ஆனால் எல்லா மரங்களும் அப்படி இருக்காது. அறிவியல் பூர்வமாகப் பார்த்தால், பேய் என்பதும் ஆவி என்பதும் நம் மனதின் கற்பனை மற்றும் உடலின் வேதியியல் மாற்றங்களால் ஏற்படும் மாயைதான். போதிய காற்றோட்டம் இல்லாத இடங்களில் உறங்குவது எப்படி ஆபத்தானதோ, அதேபோல்தான் இரவு நேரங்களில் அடர்ந்த மரத்தடியில் உறங்குவதும். முன்னோர்கள் சொன்ன விஷயங்களை அப்படியே மூடநம்பிக்கை என்று தள்ளிவிடாமல், அதன் பின்னால் இருக்கும் அறிவியலைப் புரிந்து கொண்டால் நமக்கும் நல்லது, சமூகத்திற்கும் நல்லது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.