

சோவியத் யூனியனில் 1986-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் நடந்த செர்னோபில் அணு உலை விபத்து நடந்து கிட்டத்தட்ட 40 ஆண்டுகள் நெருங்கிவிட்டன. இன்றும் அணுசக்தி வரலாற்றிலேயே மிகவும் மோசமான மற்றும் அதிக பொருட்செலவை ஏற்படுத்திய ஒரு விபத்தாக இதுவே பார்க்கப்படுகிறது. இந்த விபத்து நடந்த நேரத்தில் ஒட்டுமொத்த ஐரோப்பாவையும் கதிர்வீச்சு அச்சம் வாட்டியது. இன்று வரை அந்தப் பகுதி மக்கள் வசிக்கத் தகுதியற்ற இடமாகவே இருந்து வருகிறது. இந்த விபத்து எப்படி நடந்தது, இதனால் ஏற்பட்ட பொருளாதார இழப்புகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் எவ்வளவு என்பது குறித்த விரிவான தகவல்களை நாம் இப்போது பார்க்கப்போகிறோம்.
உக்ரைனின் வடக்கு பகுதியில் அமைந்துள்ள செர்னோபில் அணுமின் நிலையத்தில் நான்காவது உலையில் ஒரு பாதுகாப்பு சோதனையின் போதுதான் இந்த விபத்து நேர்ந்தது. அந்த உலையின் வடிவமைப்பில் இருந்த குறைபாடுகளும், பணியாளர்களின் தவறான முடிவுகளும் சேர்ந்து ஒரு மிகப்பெரிய வெடிப்பை உண்டாக்கின. இந்த வெடிப்பால் அணு உலையின் மேற்கூரை பிளந்து, உள்ளே இருந்த கதிர்வீச்சு துகள்கள் வளிமண்டலத்தில் கலந்தன. இது ஹிரோஷிமா மீது வீசப்பட்ட அணு குண்டை விட பல மடங்கு அதிக கதிர்வீச்சை வெளியிட்டதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த விபத்து நடந்த உடனேயே பல வீரர்கள் மற்றும் தீயணைப்பு வீரர்கள் கதிர்வீச்சின் தாக்கத்தால் உயிரிழந்தனர்.
செர்னோபில் விபத்து ஏன் வரலாற்றிலேயே மிகவும் விலை உயர்ந்த விபத்தாகக் கருதப்படுகிறது என்றால், அதற்காகச் செலவிடப்பட்ட தொகை அசாத்தியமானது. இந்த விபத்து நடந்த உடனேயே அதைத் தடுத்து நிறுத்தவும், கதிர்வீச்சு பரவாமல் இருக்க அணு உலையைச் சுற்றி கான்கிரீட் கவசம் அமைக்கவும் சோவியத் யூனியன் பில்லியன் கணக்கான டாலர்களைச் செலவிட்டது. பெலாரஸ், உக்ரைன் மற்றும் ரஷ்யா ஆகிய மூன்று நாடுகளும் இந்த விபத்தின் பாதிப்புகளைச் சரிசெய்ய கடந்த சில தசாப்தங்களில் பல நூறு பில்லியன் டாலர்களைச் செலவிட்டுள்ளன. இன்றும் உக்ரைன் நாட்டின் பட்ஜெட்டில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி செர்னோபில் விபத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்கவும், அந்தப் பகுதியைப் பராமரிக்கவும் ஒதுக்கப்படுகிறது.
பொருளாதார இழப்பைத் தாண்டி, இந்த விபத்து ஏற்படுத்திய சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு என்பது அளவிட முடியாதது. அணு உலையைச் சுற்றியுள்ள 30 கிலோமீட்டர் பகுதி 'தடை செய்யப்பட்ட மண்டலமாக' (Exclusion Zone) அறிவிக்கப்பட்டது. அங்கிருந்த பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் தங்கள் வீடுகளையும் வாழ்வாதாரத்தையும் விட்டுவிட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. அவர்கள் வாழ்ந்த நகரங்கள் இன்று பேய் நகரங்களாக காட்சியளிக்கின்றன. பல லட்சம் ஏக்கர் விவசாய நிலங்கள் கதிர்வீச்சால் பாதிக்கப்பட்டு, பயிரிடத் தகுதியற்றவையாக மாறின. கால்நடைகள் மற்றும் வனவிலங்குகள் மத்தியில் கதிர்வீச்சின் தாக்கம் இன்றும் காணப்படுகிறது.
ஆரோக்கிய ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, இந்த விபத்து லட்சக்கணக்கான மக்களின் வாழ்க்கையைப் பாதித்துள்ளது. குறிப்பாகத் தைராய்டு புற்றுநோய் மற்றும் பிற கதிர்வீச்சு தொடர்பான நோய்கள் இந்தப் பகுதியில் உள்ள மக்களிடம் அதிகம் காணப்படுகின்றன. விபத்தின் போது அணு உலையைச் சுத்தம் செய்யும் பணியில் ஈடுபட்ட சுமார் 6 லட்சம் 'லிக்விடேட்டர்கள்' (Liquidators) கடும் கதிர்வீச்சுக்கு ஆளாகினர். அவர்களின் மருத்துவச் செலவுகளும் வாழ்நாள் முழுதும் அவர்களுக்கான உதவிகளும் அந்தந்த நாடுகளுக்குப் பெரிய பொருளாதாரச் சுமையாகவே உள்ளன. இதனால் ஏற்பட்ட மனித இழப்புகளுக்கு விலை நிர்ணயம் செய்யவே முடியாது.
செர்னோபில் விபத்து நடந்து 40 ஆண்டுகள் நெருங்கும் வேளையில், இன்றும் அந்த அணு உலையை முழுமையாகச் சிதைக்க முடியவில்லை. 2016-ம் ஆண்டில் சுமார் 2 பில்லியன் டாலர் செலவில் ஒரு புதிய ராட்சத உருக்கு கவசம் (New Safe Confinement) அந்த அணு உலையின் மீது பொருத்தப்பட்டது. இது அடுத்த 100 ஆண்டுகளுக்குக் கதிர்வீச்சு வெளியேறாமல் தடுக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆனால், இந்த விபத்தால் ஏற்பட்ட காயங்களும் பொருளாதார வீழ்ச்சியும் இன்றும் அந்தப் பிராந்தியத்தில் உணரப்படுகின்றன. அணுசக்தி என்பது எவ்வளவு பயனுள்ளதோ, அதே அளவு ஆபத்தானது என்பதற்கு செர்னோபில் ஒரு நிரந்தரப் பாடமாக அமைந்துள்ளது.
உலக அளவில் பல அணு விபத்துகள் நடந்திருந்தாலும், செர்னோபில் அளவுக்குப் பாதிப்புகளையும் செலவுகளையும் ஏற்படுத்திய விபத்து வேறெதுவும் இல்லை. ஜப்பானின் புகுஷிமா விபத்து கூட செர்னோபில் ஏற்படுத்திய பொருளாதாரச் சுமைக்கு ஈடாகாது என்று நிபுணர்கள் கூறுகிறார்கள். சோவியத் யூனியன் வீழ்ந்ததற்குக் கூட செர்னோபில் விபத்தால் ஏற்பட்ட பொருளாதார நெருக்கடி ஒரு முக்கியக் காரணமாகச் சொல்லப்படுகிறது. இந்த விபத்தின் வடுக்கள் இன்னும் பல நூற்றாண்டுகளுக்குத் தொடரும் என்பதே நிதர்சனமான உண்மை.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்