உலகமே இன்று பருவநிலை மாற்றத்தின் அச்சுறுத்தலில் சிக்கியுள்ளது. புவி வெப்பமடைதலைத் தடுக்க வேண்டுமென்றால், நிலக்கரி, பெட்ரோல் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு போன்ற புதைபடிவ எரிபொருட்களைத் தவிர்த்துவிட்டு, முழுமையாகச் சூரிய ஒளி, காற்று மற்றும் நீர் போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்திக்கு மாற வேண்டும் என்பது பல நாடுகளின் இலக்காக உள்ளது. இது பார்ப்பதற்கு மிகவும் எளிமையான மற்றும் சிறப்பான தீர்வாகத் தோன்றினாலும், ஒரு நாட்டின் ஒட்டுமொத்த மின்சாரக் கட்டமைப்பையே இப்படி மாற்றுவது என்பது மிகவும் கடினமான ஒரு சவாலாகும். இந்த மாற்றத்தில் ஒளிந்திருக்கும் பொருளாதார மற்றும் செயல்பாட்டு ரீதியான தடைகளை நாம் முறையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
மிகப்பெரிய சவால் என்னவென்றால், எரிசக்தியின் நிலைத்தன்மைதான் (Intermittency). நிலக்கரி அல்லது அணுமின் நிலையங்களைப் போல, சூரிய ஒளியும் காற்றும் எப்போதும் கிடைப்பதில்லை. மேகமூட்டமான நாட்களில் சோலார் மின்சாரம் கிடைக்காது; காற்று இல்லாத நாட்களில் காற்றாலைகள் இயங்காது. ஆனால், மின்சாரத் தேவை ஒவ்வொரு நொடியும் இருந்துகொண்டே இருக்கும். இந்த இடைவெளியை நிரப்ப, மிகப்பெரிய அளவிலான பேட்டரி சேமிப்புத் தொழில்நுட்பம் (Battery Storage) நமக்குத் தேவை. தற்போதுள்ள தொழில்நுட்பத்தில் பேட்டரிகள் தயாரிப்பதற்குத் தேவைப்படும் கனிமங்களை எடுப்பதும், அதைச் சேமித்து வைப்பதும் மிகவும் செலவு மிக்க விஷயமாகும். இந்தச் செலவு சாதாரண மக்கள் மீதுதான் சுமத்தப்படும்.
அடுத்ததாக, உள்கட்டமைப்பு மாற்றம் (Grid Infrastructure). பல தசாப்தங்களாக, நாம் ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட மின்சாரத் தொகுப்பு முறையையே (Centralized Grid) பயன்படுத்தி வருகிறோம். ஆனால், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி என்பது பரவலாகக் கிடைப்பது (Distributed Generation). வீட்டின் கூரையில் உள்ள சோலார் பேனல்கள், காற்றாலைகள் எனப் பல இடங்களிலிருந்து வரும் மின்சாரத்தை ஒருங்கிணைத்து விநியோகிப்பது என்பது பொறியியல் ரீதியாக மிகப்பெரிய சவாலாகும். நம்மிடம் இருக்கும் பழைய மின்சாரக் கட்டமைப்புகள், இப்படிச் சிதறிக் கிடைக்கும் மின்சாரத்தை வாங்கிக்கொள்ளும் அளவுக்கு வலிமையானவை அல்ல. இதற்குப் பில்லியன் கணக்கிலான முதலீடுகள் தேவைப்படும். இது வளர்ந்து வரும் நாடுகளுக்கு ஒரு பொருளாதாரச் சுமைதான்.
பொருளாதார ரீதியான தாக்கம் மிக முக்கியமானது. நிலக்கரி மற்றும் பெட்ரோலியத் துறையைச் சார்ந்து இன்று லட்சக்கணக்கான மக்கள் வாழ்வாதாரம் பெற்று வருகிறார்கள். திடீரென நாம் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்திக்கு மாறினால், இத்தனை பேரின் வேலைவாய்ப்பு என்னவாகும்? தொழில்துறை சார்ந்த இந்த மாற்றத்தை மிக மெதுவாகவும், முறையாகவும் திட்டமிடவில்லை என்றால், அது சமூகப் பொருளாதாரச் சரிவுக்கு வழிவகுக்கும். கிரீன் எனர்ஜி மலிவானது என்று சொல்லப்பட்டாலும், ஆரம்பக்கட்ட முதலீடு மற்றும் புதிய தொழில்நுட்பங்களுக்கான செலவுகள் நடுத்தர வர்க்க மக்களுக்குச் சுமையாகவே இருக்கும். அரசாங்கங்கள் இதை எப்படிச் சமன் செய்யப் போகிறார்கள் என்பதுதான் மிகப்பெரிய கேள்வி.
புவிசார் அரசியல் சிக்கல்களும் இதில் உண்டு. சோலார் பேனல்கள், பேட்டரிகள் போன்றவற்றுக்குத் தேவையான முக்கியத் தாதுக்களைச் சில குறிப்பிட்ட நாடுகளே கட்டுப்படுத்துகின்றன. அந்த நாடுகளின் தயவை நாடி நாம் இருக்க வேண்டிய சூழல் உருவாகும். இது ஆற்றல் சுதந்திரத்தைப் பாதிக்கும். தற்சார்பு பொருளாதாரத்தை அடைய நினைக்கும் நாடுகள், இந்த மாற்றத்தை எப்படிச் கையாளப் போகின்றன என்பது முக்கியமானது. தொழில்நுட்பம் ஒரு பக்கம் வளர்ந்தாலும், மூலப்பொருட்களுக்கான தட்டுப்பாடு இந்த மாற்றத்தின் வேகத்தைத் தடுத்துக்கொண்டே இருக்கும்.
இருப்பினும், இந்த மாற்றத்தைத் தவிர்க்கவே முடியாது. இதற்காக நாம் செய்ய வேண்டியது என்னவென்றால், அவசரப்பட்டு முடிவுகளை எடுக்காமல், படிப்படியான மாற்றத்தைத் தொடர வேண்டும். நிலக்கரியிலிருந்து நேரடியாகக் காற்றுக்கு மாறாமல், இடையில் இயற்கை எரிவாயு அல்லது அணுசக்தி போன்ற குறைந்த கார்பன் வெளியிடும் ஆற்றல்களைப் பயன்படுத்தலாம். ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுத் துறையில் அரசு அதிக முதலீடு செய்ய வேண்டும். பேட்டரி தொழில்நுட்பத்தை மலிவாக மாற்றுவதற்கான கண்டுபிடிப்புகள் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும். தனியார் நிறுவனங்களை இதற்காகக் களம் இறக்க வேண்டும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.