உலகம் தோன்றியது எப்படி? நவீன அறிவியல் மற்றும் பழங்கால புராணங்கள் சொல்லும் ஒரு ஆச்சரிய ஒற்றுமை!

நமது கண்களுக்குத் தெரியும் இந்த பிரம்மாண்டமான பிரபஞ்சம், எண்ணற்ற நட்சத்திரங்கள், கோள்கள் மற்றும் உயிரினங்கள் எப்படித் தோன்றின என்பது மனித குலத்தின் மிக முக்கியமான கேள்வி. இதைத்தான் 'காஸ்மோகோனி' (Cosmogony) அல்லது படைப்புக் கோட்பாடு என்று அழைக்கிறோம். அறிவியல் பூர்வமாகப் பார்த்தால், இது 'பிக் பேங்' (Big Bang) என்று சொல்லப்படும் ஒரு பெரும் வெடிப்பில் தொடங்கியது என்று சொல்கிறோம். ஆனால், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக, உலகின் ஒவ்வொரு மூலையில் இருந்த மனிதர்களும், தங்களுக்குத் தெரிந்த மொழியில், தங்களுக்குப் புரிந்த தத்துவங்களின் அடிப்படையில் படைப்பைப் பற்றிப் பல கதைகளை உருவாக்கியிருக்கிறார்கள். இவை வெறும் கற்பனைகள் என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது; இவை மனிதன் தனது சூழலை எப்படிக் கவனித்தான் என்பதற்கான மிகச்சிறந்த சான்றுகள்.

அறிவியல் மற்றும் புராணங்களுக்கு இடையே ஆச்சரியமான சில ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன. நவீன இயற்பியல், பிரபஞ்சம் ஒரு புள்ளியில் தொடங்கி விரிவடைந்தது என்கிறது. பழங்காலப் புராணங்கள் பலவும், தொடக்கத்தில் எதுவுமே இல்லை, வெறும் சூனியம் அல்லது இருள் மட்டுமே இருந்தது, அதிலிருந்துதான் ஒளியும், உயிரும் தோன்றியது என்று சொல்கின்றன. இது அந்த 'சிங்குலாரிட்டி' (Singularity) எனும் நிலைக்கு மிக நெருக்கமான ஒரு விளக்கமாகத் தோன்றுகிறது. பல கலாச்சாரங்களில், படைப்பு என்பது ஒலியின் மூலம் தொடங்கியது என்று சொல்லப்படுகிறது. நமது வேதாந்தத்திலும் இது போன்ற குறிப்புகள் உண்டு. நவீன அறிவியலில் 'ஒலி அலைகள்' (Sound Waves) அல்லது அதிர்வுகள் பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை என்று சொல்லப்படுவதற்கும், இந்தப் பழங்காலப் புரிதலுக்கும் உள்ள ஒற்றுமை வியக்க வைக்கிறது.

படைப்புக் கதைகளில் மற்றொரு பொதுவான அம்சம் என்னவென்றால், உலகம் ஒழுங்கற்ற நிலையிலிருந்து (Chaos) ஒழுங்கு நிலைக்கு (Order) மாறியது என்பதுதான். ஒரு தச்சன் பொருள்களைச் செதுக்கி ஒரு அழகான வீட்டை உருவாக்குவது போல, ஏதோ ஒரு உயர் சக்தி அல்லது இயற்கை விதிகளின் மூலம் இந்த பிரபஞ்சம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பாதையில் சுழல்வது, பருவகாலங்களின் துல்லியம் என அனைத்தையும் பார்க்கும்போது, இதற்குப் பின்னால் ஏதோ ஒரு ஒழுங்குமுறை இருக்கிறது என்பதை நம் முன்னோர்கள் அன்றே உணர்ந்தார்கள். இந்தக் கதைகள் பிரபஞ்சத்தை ஒரு இயந்திரமாகப் பார்க்காமல், ஒரு உயிர்ப்புள்ள அமைப்பாகப் பார்த்தன. இதுவே அந்த மக்களின் இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்விற்கு அடிப்படையாக இருந்தது.

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த மனிதர்களுக்குத் தொழில்நுட்பம் தெரியாது, தொலைநோக்கிகள் இல்லை, ஆனால் பிரபஞ்சத்தின் ரகசியத்தை அவர்கள் உணர்ந்த விதம் வியப்பிற்குரியது. அவர்கள் தங்களைச் சுற்றி நடந்த மாற்றங்களை மிக உன்னிப்பாகக் கவனித்தார்கள். பகல் முடிந்து இரவு வருவதையும், கோடை முடிந்து மழை வருவதையும், உயிர்கள் பிறப்பதையும் இறப்பதையும் வைத்து, உலகத்தின் பிறப்பையும் அவர்கள் அனுமானித்தார்கள். அவர்கள் படைப்பை ஒரு விபத்தாகப் பார்க்காமல், ஒரு நோக்கத்தோடு நிகழ்ந்த மாற்றமாகவே பார்த்தார்கள். பிரபஞ்சம் ஏதோ ஒரு நோக்கத்திற்காகத் தோன்றியது என்ற நம்பிக்கை, மனிதர்களை இன்னும் அர்த்தமுள்ள முறையில் வாழத் தூண்டியது.

அறிவியல் எவ்வளவு வளர்ந்தாலும், பிரபஞ்சத்தின் அடிப்படை ரகசியங்கள் இன்றும் விடை தெரியாத புதிர்களாகவே இருக்கின்றன. நாம் எப்படி உருவானோம் என்ற கேள்விக்குப் பதில் தேடும் அதே வேளையில், நாம் ஏன் உருவானோம் என்ற கேள்வியும் நமக்கு எழுகிறது. படைப்பு குறித்த இந்தக் கதைகள் அனைத்தும், மனிதன் தனது சிறிய எல்லைகளைத் தாண்டி, ஒரு பிரம்மாண்டமான சக்தியின் ஒரு பகுதியாகத் தன்னை உணர்வதற்கான ஒரு வழியாகும். அறிவியல் நம்மிடம், நாம் பிரபஞ்சத்தின் தூசுகளால் ஆனவர்கள் என்று சொல்கிறது; ஆன்மீகம் அல்லது புராணங்கள், நாம் அந்த பிரம்மாண்டமான சக்தியின் ஒரு துளி என்று சொல்கிறது. இரண்டுமே சொல்லும் உண்மை ஒன்றுதான்: நாம் தனித்தவர்கள் அல்ல, இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பகுதி.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.