வேளாண்மையைப் பிரதானமாகக் கொண்ட தமிழகத்தில் மழை என்பது வெறும் இயற்கை நிகழ்வு மட்டுமல்ல, அது மக்களின் வாழ்வாதாரம். இன்று செயற்கைக்கோள்கள் மற்றும் கணினித் தொழில்நுட்பம் மூலம் மழை எப்போது பெய்யும் என்பதை முன்கூட்டியே அறிந்து கொள்கிறோம். ஆனால், எந்தவித நவீனக் கருவிகளும் இல்லாத காலத்தில் நமது முன்னோர்கள் இயற்கையின் அசைவுகளை வைத்தே மழை வருவதைத் துல்லியமாகக் கணித்தனர். பறவைகளின் குரல், விலங்குகளின் நடத்தை, செடி கொடிகளின் மாற்றம் மற்றும் காற்றின் திசை என அனைத்தையும் அவர்கள் ஒரு பாடமாகப் படித்திருந்தனர். கிராமப்புறங்களில் இன்றும் பெரியவர்கள் வானத்தைப் பார்த்து "இன்று மழை வரும்" என்று சொல்வது பல நேரங்களில் வானிலை ஆய்வு மையத்தின் கணிப்புகளை விடத் துல்லியமாக இருப்பதை நாம் காண்கிறோம். இது பல தலைமுறைகளாகக் கடத்தப்பட்ட அனுபவ அறிவின் வெளிப்பாடாகும்.
பண்டைய காலத்தில் மழையைக் கணிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட முதன்மையான வழி காற்றில் ஏற்படும் மாற்றங்கள். ஆடிப் பட்டத்தில் தேடி விதைக்கச் சொன்னவர்கள், காற்றடிக்கும் திசையை வைத்தே மேகங்கள் எங்குத் திரளும் என்பதைக் கண்டறிந்தனர். குறிப்பாக, எறும்புகள் வரிசையாகத் தங்கள் முட்டைகளைச் சுமந்துகொண்டு மேடான இடத்திற்குச் சென்றால், அது பெருமழை வருவதற்கான அறிகுறியாகக் கருதப்பட்டது. எறும்புகளுக்கு வளிமண்டலத்தில் ஏற்படும் அழுத்த மாறுபாடுகளை முன்கூட்டியே உணரும் சக்தி உண்டு என்பதை இன்றைய அறிவியலும் உறுதிப்படுத்துகிறது. அதேபோல், தட்டான்கள் (Dragonflies) தாழ்வாகப் பறந்தால் காற்றில் ஈரப்பதம் அதிகமாக இருக்கிறது என்றும், விரைவில் மழை பெய்யும் என்றும் அவர்கள் கணித்தனர். இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்ந்ததால் மட்டுமே இத்தகைய நுட்பமான மாற்றங்களை அவர்களால் கவனிக்க முடிந்தது.
வானில் தோன்றும் மாற்றங்களும் மழையை உறுதிப்படுத்த உதவின. சூரியனைச் சுற்றி ஒரு வட்டமான ஒளிவட்டம் (Halo) தோன்றினால், அது வளிமண்டலத்தின் மேல் அடுக்கில் பனிப்படிகங்கள் இருப்பதைக் குறிக்கும். இது பெரும்பாலும் மழை வருவதற்கான முன்னறிவிப்பாகப் பார்க்கப்பட்டது. மேகங்களின் நிறம் கறுத்துத் திரளுவதைத் தாண்டி, மேகங்கள் யானைக்கூட்டம் போல அணிவகுப்பதையும், மேற்குத் திசையில் மின்னல் தோன்றுவதையும் வைத்து மழையின் அளவை அவர்கள் முன்கூட்டியே சொன்னார்கள். நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் "மேற்கு மின்னல் மேகத்துக்குத் துணை" என்ற வரிகள் மின்னலுக்கும் மழைக்கும் உள்ள தொடர்பை அழகாக விளக்குகின்றன. கோடை காலத்தில் குறிப்பிட்ட சில செடிகள் பூப்பதையும், வேப்ப மரம் அதிகப்படியான பூக்களை உதிர்ப்பதையும் வைத்து அந்த ஆண்டு மழை எப்படி இருக்கும் என்பதை விவசாயிகள் முடிவு செய்தனர்.
விலங்குகளின் நடத்தையிலும் மழைக்கான அறிகுறிகள் தென்படும். மயில்கள் அகவுவதும், தவளைகள் கத்துவதும் மழைக்காலத்தின் வருகையைத் தெரிவிக்கும் மணிகளாக இருந்தன. ஆடுகள் காதுகளை ஆட்டிக்கொண்டு அங்கும் இங்கும் ஓடினால் அல்லது மாடுகள் வானத்தைப் பார்த்து மூச்சுக் காற்றை வேகமாக வெளியிட்டால் மழை வரப்போகிறது என்று அர்த்தம். இன்றும் கிராமங்களில் ஆடு மாடு வளர்ப்பவர்கள் இந்த மாற்றங்களைக் கவனித்துத் தங்கள் வைக்கோல் போர்களைப் பாதுகாப்பாக மூடி வைப்பார்கள். பறவைகள் தங்கள் கூடுகளை மரத்தின் மிக உயரமான கிளைகளில் கட்டினால் அந்த ஆண்டு வெள்ளம் வராது என்றும், தாழ்வான கிளைகளில் கட்டினால் அதிக மழை பெய்யும் என்றும் ஒரு நம்பிக்கை நிலவுகிறது. இது பறவைகளின் உள்ளுணர்வு சார்ந்த அறிவியலாக இன்றும் ஆய்வாளர்களால் பார்க்கப்படுகிறது.
இன்று நாம் பயன்படுத்தும் நவீன வானிலை ஆய்வு முறைகள் வளிமண்டல அழுத்தம், காற்றின் வேகம் மற்றும் கடற்பரப்பு வெப்பநிலை ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. செயற்கைக்கோள் படங்கள் மூலம் புயலின் நகர்வை நாம் இப்போது துல்லியமாகக் கணிக்கிறோம். ஆனால், நமது முன்னோர்கள் பயன்படுத்திய இயற்கை சார்ந்த கணிப்பு முறைகள் எந்தச் செலவும் இல்லாதவை மற்றும் எளிமையானவை. நவீன அறிவியலும் நமது பாரம்பரிய அறிவும் ஒன்றிணையும் போதுதான் வானிலை கணிப்புகள் இன்னும் முழுமையடையும். இயற்கையைச் சிதைக்காமல் அதனோடு இணைந்து வாழ்ந்தால் மட்டுமே, மாற்றமடைந்து வரும் இந்தச் சூழலிலும் மழையைச் சரியாகக் கணிக்க முடியும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.