இந்தியாவின் தொழிற்சாலைகள் கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களில் தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் உற்பத்தி அளவிலும் பெரிய மாற்றங்களை சந்தித்துள்ளன. புதிய இயந்திரங்கள், தானியங்கி உற்பத்தி, நவீன தொழில்நுட்பம் என தொழிற்துறை வேகமாக முன்னேறி வருகிறது. ஆனால் தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரியும் பெண்களின் எண்ணிக்கையைப் பார்த்தால், அந்த மாற்றத்தின் வேகம் அவ்வளவாக தெரியவில்லை. அதிகாரப்பூர்வ தொழிற்சாலை தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட சமீபத்திய ஆய்வில், 2000 முதல் 2024 வரை நேரடியாக உற்பத்திப் பணிகளில் இருக்கும் தொழிலாளர்களில் பெண்களின் பங்கு வெறும் 0.6 சதவீத புள்ளிகள் மட்டுமே அதிகரித்திருப்பது தெரியவந்துள்ளது.
2000ஆம் ஆண்டில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட தொழிற்சாலைகளில் நேரடியாக உற்பத்திப் பணியில் இருந்தவர்களில் பெண்களின் பங்கு 17.5 சதவீதமாக இருந்தது. 2024ஆம் ஆண்டில் அது 18.1 சதவீதமாக மட்டுமே உயர்ந்துள்ளது. அதாவது 24 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றம் 1 சதவீத புள்ளியைக்கூட எட்டவில்லை. தொழில்துறை வளர்ச்சி, புதிய தொழிற்சாலைகள் மற்றும் வேலைவாய்ப்புகள் அதிகரித்துள்ள சூழலில் பெண்களின் பங்களிப்பு அதே வேகத்தில் வளரவில்லை என்பதையே இந்த எண்ணிக்கை காட்டுகிறது.
இன்னொரு முக்கியமான விஷயம், தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்யும் பெண்கள் அனைத்து துறைகளிலும் சமமாகப் பரவி இல்லை என்பதுதான். பெண்களின் வேலைவாய்ப்பு சில குறிப்பிட்ட தொழில்களில் மட்டுமே அதிகமாக உள்ளது. குறிப்பாக ஜவுளி, தோல், உணவு மற்றும் புகையிலை தொடர்பான தொழில்கள் பெண்களை அதிகமாக வேலைக்கு எடுத்துக்கொள்ளும் துறைகளாக உள்ளன. கிடைத்த தரவுகளின்படி, தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரியும் பெண்களில் சுமார் 10 பேரில் 7 பேர் இந்த குறுகிய தொழில் பிரிவுகளில்தான் உள்ளனர்.
இதன் பொருள், ஒரு பெண்ணுக்கு தொழிற்சாலையில் வேலை கிடைத்தாலும், அவர் எந்த வகையான பணியில் சேர்கிறார் என்பதும் முக்கியமானதாகிறது. அதிக தொழில்நுட்ப அறிவு தேவைப்படும் உற்பத்தி, பொறியியல், இயந்திர இயக்கம், பராமரிப்பு போன்ற பல பணிகளில் பெண்களின் பங்கு இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது. அதே நேரத்தில், பெண்கள் அதிகமாக இருக்கும் சில தொழில்களும் பெரும்பாலும் அதிக அளவில் தொழிலாளர்கள் தேவைப்படும் பாரம்பரிய உற்பத்தித் துறைகளாகவே இருக்கின்றன.
இதற்கான காரணம் வேலைவாய்ப்பு கிடைப்பதில் மட்டும் இல்லை. பெண்கள் ஒரு தொழிற்சாலையில் வேலைக்கு சேருவதற்கு முன்பே பல தடைகளை சந்திக்க வேண்டியுள்ளது. வீட்டுப் பொறுப்புகள், குழந்தைகளை கவனிப்பது, பாதுகாப்பான போக்குவரத்து இல்லாமை, வேலை நேரம், தொழிற்சாலைகளில் தேவையான வசதிகள் இல்லாமை போன்றவை முக்கிய காரணிகளாக இருக்கின்றன. ஒரு பெண்ணுக்கு வேலை கிடைத்தாலும், குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக அதை தொடர்ந்து செய்வது சிரமமாக இருக்கலாம்.
தொழிற்சாலைகளின் அமைப்பும் இதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. பெரிய நிறுவனங்கள் பெண்களுக்காக போக்குவரத்து, குழந்தை பராமரிப்பு, மகப்பேறு விடுப்பு, பாதுகாப்பான பணிச்சூழல் போன்ற வசதிகளை ஏற்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பு அதிகமாக இருக்கிறது. சிறிய நிறுவனங்களில் இத்தகைய வசதிகள் குறைவாக இருக்கலாம். இதனால் பெண்கள் வேலைக்கு வருவதற்கும், நீண்ட காலம் அந்த வேலையில் தொடர்வதற்கும் இடையூறு ஏற்படுகிறது. பெரிய நிறுவனங்களில் பெண்களின் பங்கு ஒப்பீட்டளவில் அதிகமாக இருப்பதற்கும் இதுபோன்ற வசதிகள் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம் என்று ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
மேலும், பெண்கள் தொழிற்சாலை வேலைக்கு பொருத்தமானவர்கள் அல்ல என்ற பழைய எண்ணங்களும் சில இடங்களில் தொடர்கின்றன. இயந்திரங்களை இயக்குவது, அதிக எடை கொண்ட பொருட்களை கையாளுவது, தொழில்நுட்பப் பணிகளில் ஈடுபடுவது போன்றவை ஆண்களுக்கு மட்டுமே ஏற்ற வேலைகள் என்ற பார்வை இன்னும் சில நிறுவனங்களிலும் சமூகத்திலும் காணப்படுகிறது. ஆனால் பல புதிய தொழில்களில் பெண்கள் இதுபோன்ற பணிகளிலும் திறமையாக செயல்பட்டு வருகிறார்கள்.
குறிப்பாக மின்சார வாகனத் துறை இதற்கு ஒரு உதாரணமாக உருவாகி வருகிறது. மின்சார வாகனங்களின் உற்பத்தியில் இயந்திரப் பணியுடன் மின்னணு சாதனங்கள், பேட்டரி, சுற்று பலகைகள் மற்றும் மென்பொருள் சார்ந்த திறன்களும் தேவைப்படுகின்றன. இதனால் சில நிறுவனங்கள் பெண்களை உற்பத்தி மற்றும் தொழில்நுட்பப் பணிகளில் அதிகமாக இணைக்கத் தொடங்கியுள்ளன.
பெண்கள் தொழிற்சாலைகளில் அதிகமாக இணைவது என்பது வேலைவாய்ப்பு எண்ணிக்கையை உயர்த்துவது மட்டுமல்ல. அது குடும்ப வருமானம், பெண்களின் சொந்த பொருளாதார முடிவுகள் மற்றும் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உற்பத்தித் திறனுடனும் தொடர்புடையது. வேலை செய்யக்கூடிய பெரிய அளவிலான பெண்கள் தொழில்துறையில் முழுமையாக பங்கேற்காமல் இருப்பது, கிடைக்கக்கூடிய மனித வளத்தின் ஒரு பகுதியை முழுமையாக பயன்படுத்த முடியாத நிலையை உருவாக்குகிறது.
இந்தியாவில் உற்பத்தித் துறையை மேலும் வளர்த்து அதிக வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும் என்ற இலக்கு இருக்கும் நிலையில், பெண்களின் பங்களிப்பும் அதில் முக்கியமானதாகிறது. அதற்காக பெண்களை வேலைக்கு அழைப்பது மட்டும் போதாது. அவர்கள் வேலைக்கு வரக்கூடிய சூழல், பாதுகாப்பு, போக்குவரத்து, குழந்தை பராமரிப்பு வசதி, நியாயமான சம்பளம், திறன் பயிற்சி மற்றும் பதவி உயர்வு வாய்ப்புகள் ஆகியவை ஒரே நேரத்தில் மேம்பட வேண்டும்.
24 ஆண்டுகளில் பெண்களின் பங்கு 17.5 சதவீதத்திலிருந்து 18.1 சதவீதமாக மட்டுமே உயர்ந்திருப்பது, தொழிற்சாலைகளின் வளர்ச்சி மற்றும் பெண்களின் வேலைவாய்ப்பு வளர்ச்சி ஒரே வேகத்தில் செல்லவில்லை என்பதை தெளிவாக காட்டுகிறது. அடுத்த சில ஆண்டுகளில் இந்தியா பெரிய உற்பத்தி மையமாக உருவாக முயற்சி செய்யும் நிலையில், தொழிற்சாலை வாயில்கள் பெண்களுக்கும் சமமாக திறக்கப்படுகிறதா என்பதும் முக்கியமான கேள்வியாக இருக்கும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்