பெண்களின் பாதுகாப்புக்காக சட்டங்கள், நிதி ஒதுக்கீடுகள், காவல் உதவி மையங்கள், பாதுகாப்பு ஆய்வுகள் என பல்வேறு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால், ஒரு பெண் இரவு நேரத்தில் தனியாக சாலையில் நடக்கும்போது, பேருந்துக்காக நீண்ட நேரம் காத்திருக்கும்போது அல்லது இருட்டான ஒரு தெருவைக் கடக்கும்போது அந்த பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் உண்மையில் எவ்வளவு உதவுகின்றன என்ற கேள்வி தொடர்ந்து இருக்கிறது.
2012-ம் ஆண்டு டெல்லியில் நடந்த கொடூரமான பாலியல் வன்கொடுமை சம்பவத்துக்குப் பிறகு, பெண்களின் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தும் வகையில் பல முக்கிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன. பெண்கள் பாதுகாப்புக்கான நிர்பயா நிதி உருவாக்கப்பட்டது. பணியிடங்களில் பாலியல் தொல்லைகளைத் தடுக்கும் சட்டமும் கொண்டுவரப்பட்டது. காவல் நிலையங்களில் பெண்களுக்கான உதவி மையங்கள், விரைவு நீதிமன்றங்கள் உள்ளிட்ட பல அமைப்புகளும் உருவாக்கப்பட்டன. ஆனால் திட்டங்களை உருவாக்குவதற்கும் அவற்றின் பயனை மக்கள் அன்றாட வாழ்க்கையில் உணர்வதற்கும் இடையே இன்னும் ஒரு இடைவெளி இருப்பதாக ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
2015 முதல் 2025 வரையிலான காலகட்டத்தில் நிர்பயா நிதியின் கீழ் ஒதுக்கப்பட்ட ரூ.7,712.85 கோடியில் ரூ.5,846.08 கோடி பயன்படுத்தப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம் நாடு முழுவதும் சுமார் 15,000 பெண்கள் உதவி மையங்கள் காவல் நிலையங்களில் அமைக்கப்பட்டதுடன், பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளுக்கான விரைவு நீதிமன்றங்களும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. சென்னை, சூரத், புவனேஸ்வர் போன்ற நகரங்களில் நகர அமைப்புகள் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பாக இருக்க என்ன மாற்றங்கள் தேவை என்பதை ஆய்வு செய்ய சிறப்பு முயற்சிகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.
இங்கு முக்கியமான கேள்வி என்னவென்றால், பாதுகாப்பு ஆய்வு நடத்தப்பட்ட பிறகு அதன் முடிவுகள் என்ன ஆனது என்பதுதான். ஒரு பகுதியில் தெருவிளக்கு இல்லை, ஒரு சாலை இரவு நேரத்தில் மக்கள் நடமாட்டம் இல்லாமல் இருக்கிறது, பேருந்து நிறுத்தத்துக்குச் செல்லும் பாதை பாதுகாப்பாக இல்லை என்று ஆய்வில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், அதை சரிசெய்ய அடுத்த கட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறதா என்பதுதான் முக்கியம். ஒரு பாதுகாப்பு ஆய்வு நடத்திவிட்டோம் என்று கூறுவது மட்டும் போதாது. எந்த பிரச்சினைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன, அவற்றில் எத்தனை சரிசெய்யப்பட்டன, இன்னும் எத்தனை பிரச்சினைகள் நிலுவையில் உள்ளன என்பதையும் நகர நிர்வாகங்கள் வெளிப்படையாக தெரிவிக்க வேண்டும். பெண்கள் பாதுகாப்பு உதவி எண்களுக்கு வரும் புகார்களுக்கு எவ்வளவு நேரத்தில் பதில் அளிக்கப்படுகிறது என்பதும் கண்காணிக்கப்பட வேண்டும்.
பொது போக்குவரத்திலும் இதே நிலைதான். சில மாநிலங்களில் பெண்களுக்கு இலவச பேருந்து பயணம் போன்ற திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆனால் இலவசமாக பயணம் செய்ய முடிவது மட்டும் பாதுகாப்பான பயணத்தை உறுதி செய்யாது. பேருந்து எப்போது வரும் என்பது தெரியாமல் நீண்ட நேரம் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை இருந்தால், பேருந்து நிறுத்தத்துக்குச் செல்லும் சாலை இருட்டாக இருந்தால் அல்லது கடைசி கட்ட பயணத்துக்கு பாதுகாப்பான வசதி இல்லாவிட்டால், பெண்களுக்கு அந்தப் பயணம் இன்னும் சிரமமாகவே இருக்கும். பெண்கள் பொது இடங்களில் அதிகமாக இருப்பதும் பாதுகாப்புடன் தொடர்புடையதாக பார்க்கப்படுகிறது.
இரவு நேரங்களில் பெண்களின் நடமாட்டம் குறைவாக இருக்கும் பகுதிகள் தொடர்ந்து ஆண்களின் ஆதிக்கம் கொண்ட இடங்களாக மாறக்கூடும். இதை மாற்றுவதற்கு பெண்களின் வேலைவாய்ப்பை பொது இடங்களுடன் இணைப்பது ஒரு வழியாக இருக்கலாம். பேருந்து ஓட்டுநர்கள், நடத்துநர்கள், ரயில் நிலைய பணியாளர்கள், பூங்கா ஊழியர்கள், தூய்மை பணியாளர்கள், மின்சார வாகன ஓட்டுநர்கள் போன்ற பணிகளில் அதிகமான பெண்கள் இடம்பெறுவது பொது இடங்களில் பெண்களின் பங்கேற்பை அதிகரிக்க உதவும்.
இதற்கான ஒரு உதாரணமாக டெல்லியில் பேருந்து ஓட்டுநர்களுக்கான உயர வரம்பு 2022-ல் 159 செ.மீ.யிலிருந்து 153 செ.மீ. ஆக குறைக்கப்பட்டது. அதன் அடுத்த ஆண்டில் 34 புதிய பெண் பேருந்து ஓட்டுநர்கள் பணியில் சேர்ந்ததாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதுபோன்ற நிர்வாக விதிகளில் செய்யப்படும் சிறிய மாற்றங்கள்கூட பெண்களின் வேலைவாய்ப்பை அதிகரிக்க முடியும். காவல்துறையிலும் பெண்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது முக்கியமானதாக பார்க்கப்படுகிறது.
தற்போது இந்திய காவல்துறையில் பெண்களின் பங்கு சுமார் 10 சதவீதமாக மட்டுமே இருப்பதாக கூறப்படுகிறது. அதை 33 சதவீதமாக உயர்த்தும் இலக்கு மத்திய அளவில் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. காவல்துறையில் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது மட்டும் தீர்வாகாது என்றாலும், புகார் அளித்தல், விசாரணை மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளுதல் போன்ற செயல்பாடுகளில் பெண்களுக்கு நம்பிக்கையை உருவாக்கக்கூடிய ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாக இருக்கலாம்.
பெண்கள் பாதுகாப்பு என்பது ஒரு சட்டம் அல்லது ஒரு செயலி மூலம் மட்டும் தீர்க்கக்கூடிய பிரச்சினை அல்ல. தெருவிளக்குகள் முதல் பொது போக்குவரத்து வரை, காவல்துறை முதல் நகர திட்டமிடல் வரை பல துறைகள் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட வேண்டிய விஷயம். திட்டம் அறிவிக்கப்பட்டதா என்பது மட்டுமல்லாமல், அது நடைமுறையில் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதையும் தொடர்ந்து கண்காணிப்பதே முக்கியம்.
ஒரு பெண் எந்த நேரத்திலும் அச்சமின்றி ஒரு சாலையில் நடக்க முடிகிறதா, பொதுப் போக்குவரத்தை நம்பிக்கையுடன் பயன்படுத்த முடிகிறதா, உதவி தேவைப்படும் நேரத்தில் விரைவான பதில் கிடைக்கிறதா என்பதே பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளின் உண்மையான அளவுகோலாக இருக்க வேண்டும். திட்டங்களுக்கும் நடைமுறை வாழ்க்கைக்கும் இடையிலான இடைவெளி குறையும் போதுதான் பெண்களின் பாதுகாப்பு குறித்த முயற்சிகள் அதன் முழுமையான பலனை அளிக்கும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்