காவிரி நீர் என்பது தமிழ்நாடு மற்றும் கர்நாடகாவுக்கு இடையிலான சாதாரண நீர்வள விவகாரம் அல்ல. இரு மாநிலங்களின் விவசாயம், குடிநீர் தேவைகள், நகரங்களின் வாழ்வாதாரம் என பல்வேறு அம்சங்களுடன் நேரடியாக தொடர்புடைய முக்கியமான இயற்கை வளமாக காவிரி உள்ளது. மழை நன்றாகப் பெய்யும் ஆண்டுகளில் நீர்ப் பகிர்வு குறித்த அழுத்தம் ஓரளவு குறைந்தாலும், மழை குறையும் ஆண்டுகளில் ஒவ்வொரு டி.எம்.சி தண்ணீரும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. அப்போது பழைய பிரச்சினைகள் மீண்டும் முன்னிலைக்கு வருகின்றன. தற்போது மேட்டூர் அணை திறப்பு தாமதமாகியிருப்பதும், அடுத்த 45 நாட்களுக்கு மட்டுமே நீர் வழங்கத் திட்டமிடப்பட்டிருப்பதும், காவிரி நீர் மேலாண்மையில் நீண்டகால தீர்வு தேவை என்பதை மீண்டும் உணர்த்துகிறது.
பொதுவாக மேட்டூர் அணை ஜூன் 12-ஆம் தேதி திறக்கப்படுவது காவிரி டெல்டா விவசாயிகளுக்கு முக்கியமான தொடக்கமாகக் கருதப்படுகிறது. இதன் மூலம் சம்பா உள்ளிட்ட பயிர்களுக்கான சாகுபடி காலம் திட்டமிடப்படுகிறது. வழக்கமான சூழலில் ஜூன் முதல் ஜனவரி இறுதி வரை நீண்ட காலத்திற்கு பாசன நீர் கிடைக்கும் வாய்ப்பு உள்ளது. ஆனால் இந்த ஆண்டு அணையின் நீர்மட்டம் தேவையான அளவை எட்டாததால் வழக்கமான அட்டவணையில் தண்ணீர் திறக்க முடியவில்லை. இறுதியாக செப்டம்பர் 1 அன்று மேட்டூர் அணையில் இருந்து காவிரி டெல்டாவுக்கான நீர் திறக்கப்பட்டது.
இந்த தாமதத்துக்குப் பின்னால் இயற்கை காரணிகளும் உள்ளன. தென்மேற்கு பருவமழையின் செயல்பாடு எதிர்பார்த்த அளவில் இல்லாததால் கர்நாடகாவின் அணைகளிலும் நீர் இருப்பு தொடர்பான அழுத்தம் ஏற்பட்டது. அதன் தாக்கம் கீழ்நோக்கிப் பாயும் நீரின் அளவிலும் தெரிந்தது. மேட்டூர் அணையின் முழுக் கொள்ளளவு 120 அடி என்ற நிலையில், நீர் திறக்கப்பட்டபோது நீர்மட்டம் சுமார் 91.56 அடியாக இருந்தது. தற்போது திட்டமிடப்பட்டுள்ள நீர் திறப்பு காலம் 45 நாட்கள் மட்டுமே என்பதால், விவசாயிகள் முழு சாகுபடி காலத்தையும் எவ்வாறு சமாளிப்பார்கள் என்பது முக்கியமான கேள்வியாக உள்ளது.
இங்கு பிரச்சினையை தமிழ்நாடு அல்லது கர்நாடகா என்ற இரண்டு முனைகளில் மட்டுமே பார்ப்பது போதுமானதல்ல. ஒரே ஆற்றைச் சார்ந்துள்ள மேல்நிலை மற்றும் கீழ்நிலை மாநிலங்கள் மழைப்பற்றாக்குறையை எவ்வாறு பகிர்ந்து கொள்கின்றன என்பதே முக்கியமான கேள்வி. நல்ல மழை கிடைக்கும் ஆண்டுகளில் ஒதுக்கீடு மற்றும் நீர் வெளியேற்றம் தொடர்பான விதிமுறைகளைப் பின்பற்றுவது ஒப்பீட்டளவில் எளிதாக இருக்கலாம். ஆனால் அணைகளில் நீர் குறைந்துவிட்டால், ஏற்கனவே நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவுகளை மட்டும் வைத்து முடிவு செய்வது நடைமுறையில் பல சிக்கல்களை உருவாக்கும்.
காவிரி நீர் விவகாரத்தில் 2018-ஆம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு முக்கியமான கட்டமாக அமைந்தது. அதன்படி இரு மாநிலங்களுக்கிடையிலான நீர்ப் பகிர்வு தொடர்பான அடிப்படை ஒதுக்கீடுகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டன. ஆனால் மிகக் குறைவான மழை பெய்யும் ஆண்டுகளில், அதாவது ‘distress year’ எனப்படும் பற்றாக்குறை சூழலில், தண்ணீர் எவ்வாறு பகிரப்பட வேண்டும் என்பதற்கான நடைமுறை குறித்து தொடர்ந்து விவாதங்கள் எழுகின்றன. இதுவே ஒவ்வொரு வறட்சி ஆண்டிலும் புதிய சர்ச்சைகளுக்கு இடமளிக்கும் ஒரு காரணியாக பார்க்கப்படுகிறது.
இதற்கான தீர்வு ஒவ்வொரு ஆண்டும் நீதிமன்றத்தை அணுகுவது அல்லது மாநிலங்களுக்கு இடையே கடுமையான வார்த்தைப் போரை நடத்துவது மட்டுமாக இருக்க முடியாது. மழைப்பொழிவு, அணைகளின் நீர்மட்டம், நீர் வரத்து, குடிநீர் தேவை, பாசனத் தேவை ஆகிய அனைத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு முன்கூட்டியே செயல்படும் ஒரு தெளிவான ‘பற்றாக்குறை பகிர்வு’ நடைமுறை தேவை. எந்த அளவுக்கு நீர் குறைந்தால் என்ன நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பதும், எந்த சூழலில் இரு மாநிலங்களும் தங்களது பயன்பாட்டை குறைக்க வேண்டும் என்பதும் முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும்.
அதற்கான முதல் படியாக வெளிப்படையான தரவுப் பகிர்வு இருக்க வேண்டும். இரு மாநிலங்களின் முக்கிய அணைகளில் உள்ள நீர் இருப்பு, வரத்து, வெளியேற்றம் மற்றும் எதிர்பார்க்கப்படும் மழை நிலவரம் போன்ற தகவல்கள் ஒரே தரநிலையுடன் தொடர்ந்து பகிரப்பட்டால், சந்தேகங்களும் தவறான புரிதல்களும் குறைய வாய்ப்பு உள்ளது. நீர் மேலாண்மை என்பது உணர்ச்சியை விட துல்லியமான தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டிய துறை.
அதே நேரத்தில் தமிழ்நாட்டிலும் நீரை திறமையாகப் பயன்படுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகள் வேகப்படுத்தப்பட வேண்டும். குறைந்த நீர் தேவைப்படும் பயிர் முறைகள், நவீன பாசன தொழில்நுட்பங்கள், மழைநீர் சேமிப்பு, ஏரிகள் மற்றும் கால்வாய்களை முறையாக பராமரித்தல் போன்றவை நீண்டகாலத்தில் அழுத்தத்தைக் குறைக்கக்கூடும். தற்போது மேட்டூரிலிருந்து திறக்கப்படும் நீரை விவசாயிகள் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்றும், நீர் விநியோகத்தை கண்காணிக்க நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன என்றும் அரசு தெரிவித்துள்ளது.
மேட்டூர் அணை திறக்கப்பட்டிருப்பது டெல்டா விவசாயிகளுக்கு உடனடி நம்பிக்கையை அளித்தாலும், 45 நாட்கள் நீர் வழங்குவது மட்டும் காவிரி பிரச்சினைக்கு நிரந்தரத் தீர்வாகாது. மழை குறையும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மீண்டும் அதே கேள்வி எழாமல் இருக்க, இரு மாநிலங்களும் இணைந்து செயல்படும் நீண்டகாலத் திட்டம் அவசியம். காவிரி நீர் என்பது அரசியல் எல்லைகளுக்குள் அடைக்கப்பட்ட ஒரு வளம் அல்ல; அது கோடிக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரத்துடன் இணைந்த நதி. அதனால், தண்ணீர் அதிகமாக இருக்கும் ஆண்டுகளில் மட்டுமல்லாமல், தண்ணீர் குறையும் ஆண்டுகளிலும் நியாயமான முறையில் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான நம்பகமான அமைப்பை உருவாக்குவதே எதிர்கால சவால்களுக்கு உண்மையான தீர்வாக இருக்கும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.