உலகில் மனித மனம் என்பது அளவிட முடியாத மர்மங்களைக் கொண்டது. அந்த மர்மங்களின் ஒரு அங்கமாக, கேட்பதற்கே அருவருப்பாகவும் அச்சமாகவும் இருக்கும் ஒரு மனநிலைதான் 'நெக்ரோபிலியா' எனப்படும் சடலங்களுடன் உடலுறவு கொள்ளும் பழக்கம். இது ஏதோ ஒரு சில இடங்களில் மட்டும் நடக்கும் தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல; மாறாக உலகெங்கிலும் பல்வேறு காலங்களில் இத்தகைய செயல்கள் பதிவாகியுள்ளன. ஒருவர் ஏன் உயிருள்ள மனிதர்களைத் தவிர்த்து, உணர்வற்ற சடலங்களை நாடுகிறார் என்ற கேள்விக்கு பின்னால் ஆழமான உளவியல் காரணங்களும் அறிவியல் விளக்கங்களும் ஒளிந்துள்ளன. சமூகத்தால் அறவே வெறுக்கப்படும் இந்தச் செயல், ஒரு மனிதனை எப்படித் தூண்டுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள அதன் ஆழத்திற்குச் செல்ல வேண்டியது அவசியமாகிறது.
உளவியல் ரீதியாகப் பார்க்கும்போது, இத்தகைய நபர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் மிக முக்கியமான காரணம் 'நிராகரிப்பு குறித்த பயம்'. உயிருள்ள ஒரு மனிதருடன் உறவு கொள்ளும்போது அங்கே கருத்து வேறுபாடுகள், நிராகரிப்பு அல்லது தோல்விகள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. ஆனால் ஒரு சடலம் எதையும் எதிர்க்காது, யாரையும் நிராகரிக்காது. தன்னம்பிக்கை மிகக் குறைவாக உள்ளவர்கள் அல்லது சமூகத்தில் மற்றவர்களுடன் பழகுவதில் பெரும் தயக்கம் கொண்டவர்கள், தங்களைக் கட்டுப்படுத்தாத அல்லது எதிர்க்காத ஒரு துணையைத் தேடும்போது இத்தகைய விபரீத முடிவுக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர். இங்கு காமத்தை விட 'முழுமையான அதிகாரம்' மற்றும் 'கட்டுப்பாடு' என்ற மனநிலையே மேலோங்கி நிற்கிறது. தங்களுக்குக் கீழ் ஒரு உடல் முழுமையாகக் கட்டுப்பட்டு இருக்க வேண்டும் என்ற ஆதிக்கம் செலுத்தும் மனநிலை இவர்களைச் சடலங்களை நோக்கி இழுக்கிறது.
அறிவியல் ரீதியாக இது 'பாராபிலியா' எனப்படும் ஒரு வகை பாலியல் சீர்குலைவாகக் கருதப்படுகிறது. மூளையின் சில பகுதிகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் அல்லது வளர்ச்சிக் குறைபாடுகள் ஒரு மனிதனின் இயல்பான பாலியல் ஈர்ப்பைத் திசைமாற்றக்கூடும். குறிப்பாக, சிலருக்கு மரணம் அல்லது இறந்த உடல்கள் மீதான அதீத ஆர்வம் சிறு வயதிலிருந்தே ஒரு வித விசித்திரமான ஈர்ப்பாகத் தொடங்குகிறது. இது நாளடைவில் பாலியல் ரீதியான தூண்டுதலாக மாறுகிறது. மேலும், சில நபர்கள் தங்கள் வாழ்நாளில் சந்தித்த மிக மோசமான இழப்புகள் அல்லது தனிமையின் காரணமாகவும் இத்தகைய நிலைக்குச் செல்லலாம். தங்களுக்குப் பிடித்தமானவர் இறந்துவிட்டாலும், அந்தப் பிரிவைத் தாங்க முடியாமல் அந்த உடலுடன் பிணைப்பைத் தொடர நினைப்பதும் இதன் ஒரு வடிவமாகச் சொல்லப்படுகிறது.
இவர்களில் பல நிலைகள் இருப்பதாக ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. சிலர் சடலங்களைப் பார்ப்பதில் மட்டும் ஆர்வம் காட்டுவார்கள், சிலர் அவற்றைத் தொடுவதிலும், ஒரு சிலர் பாலியல் ரீதியாக அணுகுவதிலும் ஆர்வம் காட்டுகின்றனர். இதற்கெனக் கொலையே செய்யும் நிலைக்குச் செல்பவர்கள் 'நெக்ரோபிலிக் ஹோமிசைடு' என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். மயானங்களில் வேலை செய்பவர்கள் அல்லது சடலங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புடைய பணிகளில் இருப்பவர்கள் மத்தியில் இத்தகைய தூண்டுதல்கள் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் இருப்பதாகச் சில புள்ளிவிவரங்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இது ஒரு மனிதனின் ஆழ்மனதில் புதைந்து கிடக்கும் இருண்ட ஆசைகளின் வெளிப்பாடாகவும், சமூக ஒழுக்கங்களுக்கு எதிரான ஒரு கிளர்ச்சியாகவும் உளவியலாளர்களால் பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த மனநிலையை ஒரு நோயாகக் கருதி சிகிச்சை அளிக்க முடியுமா என்ற கேள்விக்கு, இது ஒரு சிக்கலான மனநலம் சார்ந்த விஷயம் என்பதே பதிலாக இருக்கிறது. அறிவாற்றல் சார்ந்த நடத்தை சிகிச்சை மற்றும் சில மருந்துகள் மூலம் இத்தகைய விபரீதத் தூண்டுதல்களைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இருப்பினும், இத்தகைய நபர்கள் தங்களின் இந்த நிலையை வெளியில் சொல்ல அஞ்சுவதாலும், சமூகம் அவர்களைப் பார்க்கும் பார்வையாலும் இவர்கள் பெரும்பாலும் ரகசியமாகவே செயல்படுகின்றனர். இது வெறும் பாலியல் குற்றம் மட்டுமல்ல, ஒரு மனிதன் தன் இயல்பான மனநிலையிலிருந்து எவ்வளவு தூரம் விலகிச் செல்ல முடியும் என்பதற்கான ஒரு எச்சரிக்கையாகவும் அறிவியல் உலகம் இதைக் கருதுகிறது. இத்தகைய மன நோய்களை ஆரம்பக் கட்டத்திலேயே கண்டறிந்து சிகிச்சை அளிப்பதன் மூலமே சமூகத்தில் இத்தகைய அதிர்ச்சிகரமான சம்பவங்களைத் தவிர்க்க முடியும்.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.