பட்டுப் புடவைக்கு பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் பெரும் துயரம்! நெசவாளர்களின் கண்ணீர்க் கதை உங்களுக்குத் தெரியுமா?

இந்தியப் பெண்களுக்குப் பட்டுப் புடவை என்பது ஒரு கனவு. பண்டிகைகள், திருமணங்கள் என எந்த ஒரு சுப நிகழ்ச்சியானாலும் பட்டுப் புடவை இல்லாமல் அது நிறைவு பெறுவதில்லை. குறிப்பாகக் காஞ்சிபுரம், ஆரணி, வாரணாசி போன்ற ஊர்களில் தயாராகும் பட்டுப் புடவைகள் உலகம் முழுவதும் பிரபலம். ஆனால், அந்த ஒரு அழகான பட்டுப் புடவை நெய்யப்படுவதற்குப் பின்னால் இருக்கும் உழைப்பும், உயிர்ப் பலியும் மிகவும் அதிகம். ஒரு கிலோ பட்டு நூல் தயாரிக்க சுமார் 5,000 முதல் 6,000 பட்டுப் புழுக்கள் உயிருடன் கொதிக்க வைக்கப்பட்டுக் கொல்லப்படுகின்றன. ஒரு முழுமையான பட்டுப் புடவைக்குச் சுமார் 50,000 உயிர்கள் பலியாகின்றன. இந்தப் பாவத்தைத் தவிர்க்க தற்போது 'அஹிம்சை பட்டு' முறைகள் வந்தாலும், பாரம்பரிய முறையே இன்றும் அதிக அளவில் பின்பற்றப்படுகிறது.

நெசவுத் தொழில் என்பது மிகவும் நுணுக்கமான ஒரு கலை. ஒரு கைத்தறிப் புடவையை நெய்வதற்கு ஒரு நெசவாளி குறைந்தது 15 முதல் 20 நாட்கள் வரை கடுமையாக உழைக்க வேண்டும். தறியில் அமர்ந்து கால்களையும் கைகளையும் ஒருசேர இயக்கி, நூல்களைக் கோப்பது என்பது மிகப்பெரிய உடல் உழைப்பு. இதனால் பெரும்பாலான நெசவாளர்களுக்கு இளம் வயதிலேயே முதுகுத்தண்டு பாதிப்பு, கண் பார்வை மங்குதல் மற்றும் சுவாசப் பிரச்சனைகள் ஏற்படுகின்றன. இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு அவர்கள் நெய்யும் புடவை பல்லாயிரம் ரூபாய்க்கு விற்கப்பட்டாலும், அந்த லாபத்தில் மிகச் சிறிய பகுதியே நெசவாளர்களுக்குப் போய்ச் சேருகிறது. இடைத்தரகர்களும் ஜவுளி நிறுவனங்களும் தான் பெரும் லாபத்தைச் சம்பாதிக்கின்றனர்.

ஜரிகை வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த புடவைகளை நெய்வது இன்னும் சவாலானது. அசல் தங்க அல்லது வெள்ளி ஜரிகைகளைப் பயன்படுத்தும் போது அதிகக் கவனம் தேவை. ஒரு சிறிய தவறு நடந்தாலும் ஒட்டுமொத்தப் புடவையின் மதிப்பும் குறைந்துவிடும். இன்று விசைத்தறிகளின் (Power looms) வருகையால் கைத்தறி நெசவு நலிவடைந்து வருகிறது. விசைத்தறியில் ஒரு நாளில் பல புடவைகளைத் தயாரித்துவிட முடியும் என்பதால் அதன் விலை குறைவாக உள்ளது. ஆனால் கைத்தறியில் நெய்யப்படும் புடவைகளின் மென்மையும், தரமும், நீண்ட கால உழைப்பும் விசைத்தறிப் புடவைகளில் இருக்காது. கைத்தறிப் புடவையின் பின்பக்கத்தில் பார்த்தால் நூல்கள் ஒன்றோடொன்று பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் நேர்த்தி தெரியும்.

அசல் பட்டுப் புடவையை அடையாளம் காண்பது மிகவும் அவசியம். பட்டு நூலை எரித்தால் அது முடி கருகும் வாசனையைத் தர வேண்டும். இன்றைய இளைஞர்கள் நெசவுத் தொழிலை விட்டு வெளியேறி வருவதால், இக்கலை அழிந்துவிடுமோ என்ற அச்சம் நிலவுகிறது. நெசவாளர்களுக்கு முறையான ஊதியமும், அவர்களின் கலைக்கு உரிய அங்கீகாரமும் கிடைத்தால் மட்டுமே இந்தக் கலை பிழைக்கும். நாம் ஒரு பட்டுப் புடவையை வாங்கும் போது, அது ஒரு கலைஞனின் பல வார உழைப்பு என்பதை உணர்ந்து அதற்குரிய மதிப்பைக் கொடுக்க வேண்டும். கைத்தறிப் புடவைகளை ஆதரிப்பதன் மூலம் ஒரு பாரம்பரியமான கலையையும், அதை நம்பியுள்ள பல்லாயிரம் குடும்பங்களையும் நாம் வாழ வைக்க முடியும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.