.png)
நவீன மனிதனின் வாழ்நாளில் பெரும் பகுதி இன்று ஒரு சிறிய திரைக்குள்ளேயே முடிந்துவிடுகிறது. காலையில் கண் விழித்ததும் சூரியனைப் பார்ப்பதற்கு முன்னால், அலைபேசித் திரையைப் பார்ப்பதே பலருக்கும் வாடிக்கையாகிவிட்டது. தொழில்நுட்பம் என்பது நம் வாழ்வை எளிதாக்க உருவாக்கப்பட்ட ஒரு கருவி, ஆனால் இன்று நாம் அந்தக் கருவியின் அடிமைகளாக மாறிவிட்டோம் என்பதுதான் கசப்பான உண்மை. சமூக ஊடகங்கள், காணொலிகள் மற்றும் முடிவில்லாத தகவல்களின் ஓட்டம் நம்முடைய மூளையை ஒருவிதமான போதை நிலைக்குத் தள்ளுகிறது. இதனால் 'டிஜிட்டல் டிடாக்ஸ்' (Digital Detox) எனப்படும் டிஜிட்டல் நச்சு நீக்கம் என்பது இன்றைய காலக்கட்டத்தில் ஒரு ஆடம்பரமல்ல, அது ஒரு அத்தியாவசியத் தேவையாக மாறியிருக்கிறது. நம்முடைய மன ஆரோக்கியத்தையும், நேரில் இருக்கும் உறவுகளையும் பாதுகாக்க நாம் திரையிலிருந்து அவ்வப்போது விலகி இருப்பது மிக முக்கியம்.
டிஜிட்டல் அடிமைத்தனத்தின் முதல் அறிகுறி, எதற்கும் கவனம் செலுத்த முடியாமல் போவதுதான். ஒரு புத்தகத்தைப் படிப்பதற்கோ அல்லது ஒரு வேலையைத் தொடர்ந்து செய்வதற்கோ முடியாமல், அடிக்கடி அலைபேசியை எடுத்துப் பார்க்கும் பழக்கம் பலருக்கு 'பிரிவு மனக்கவலை' (Nomophobia) போல உருவாகியுள்ளது. நாம் மற்றவர்களின் வாழ்க்கையைத் திரையில் பார்த்து ரசிப்பதிலேயே நேரத்தைச் செலவிடுவதால், நம்முடைய சொந்த வாழ்க்கை சுவாரஸ்யமற்றதாகத் தோன்றுகிறது. திரையிலிருந்து வெளிவரும் நீல நிற ஒளி (Blue Light) நம்முடைய உறக்கச் சுழற்சியைப் பாதித்து, கடுமையான மனச்சோர்வு மற்றும் உடல் சோர்வை உண்டாக்குகிறது. இதிலிருந்து விடுபட வேண்டுமெனில், நாம் உணர்வுப்பூர்வமாக சில எல்லைகளை வகுத்துக்கொள்ள வேண்டும். தொழில்நுட்பம் தரும் வசதிகளை அனுபவிப்பதே தவிர, அது நம்மை ஆக்கிரமிக்க விடக்கூடாது.
இதற்கான முதல் வழியாக, 'தொழில்நுட்பம் இல்லாத நேரங்களை' (No-Tech Zones) உருவாக்க வேண்டும். குறிப்பாக உணவு உண்ணும் போதும், படுக்கைக்குச் செல்வதற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்னரும் அலைபேசியைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்ற விதியை நீங்களே ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். திரையைப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக அருகில் இருப்பவர்களுடன் பேசுவது அல்லது ஒரு சிறிய நடைப்பயிற்சி செய்வது உங்கள் மூளைக்கு அமைதியைத் தரும். திரையில் இருந்து விலகி இருக்கும்போதுதான், நம்மைச் சுற்றியுள்ள இயற்கையின் அழகையும், நிஜமான மனிதர்களின் உணர்வுகளையும் நம்மால் உள்வாங்க முடியும். இந்தச் சிறிய இடைவேளைகள் உங்கள் படைப்பாற்றலைத் தூண்டுவதுடன், சிந்திக்கும் திறனையும் மேம்படுத்தும்.
இரண்டாவதாக, தேவையற்ற அறிவிப்புகளை (Notifications) செயலிழக்கச் செய்யுங்கள். ஒவ்வொரு முறை அலைபேசி ஒலிக்கும் போதும் அல்லது அதிரும் போதும் நமது கவனம் சிதறுகிறது. இது மூளையில் 'டோபமைன்' எனும் வேதிப்பொருளைச் சுரக்கச் செய்து, மீண்டும் மீண்டும் அலைபேசியைப் பார்க்கத் தூண்டுகிறது. உங்களுக்கு மிகவும் அவசியமான அழைப்புகள் மற்றும் செய்திகளுக்கு மட்டும் முன்னுரிமை கொடுத்து, மற்ற நேரங்களில் அலைபேசியை எட்டாத தூரத்தில் வைப்பது நல்லது. வாரத்தில் ஒரு நாள் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சில மணி நேரங்கள் அலைபேசியை முழுமையாக அணைத்து வைத்துப் பாருங்கள்; அந்த நேரத்தில் கிடைக்கும் சுதந்திரம் உங்களுக்குள் ஒரு புதிய உத்வேகத்தைத் தரும். தொழில்நுட்பத்தின் பிடியில் இருந்து விடுபடும்போதுதான், உங்கள் நேரத்தின் மதிப்பு உங்களுக்குப் புரியும்.
மூன்றாவதாக, திரைக்குப் பதிலாகப் பழைய பொழுதுபோக்குகளை மீண்டும் கையிலெடுங்கள். புத்தகம் வாசிப்பது, படம் வரைவது, தோட்டம் வளர்ப்பது அல்லது இசைக்கருவிகளை வாசிப்பது போன்ற செயல்கள் உங்கள் மனதிற்கு ஆழ்ந்த திருப்தியைத் தரும். திரையில் பார்க்கும் விஷயங்கள் தற்காலிகமான கிளர்ச்சியைத் தந்தாலும், இதுபோன்ற ஆக்கப்பூர்வமான செயல்கள் நீண்ட கால மகிழ்ச்சியைத் தரும். குழந்தைகளுடன் விளையாடுவது அல்லது செல்லப் பிராணிகளுடன் நேரம் செலவிடுவது உங்கள் மன அழுத்தத்தை பெருமளவு குறைக்கும். டிஜிட்டல் உலகம் என்பது ஒரு நிழல், நிஜ உலகம் என்பது ஒளி; நிழலைத் துரத்துவதை விட்டுவிட்டு ஒளியை நோக்கித் திரும்புவதே அறிவுடைமை.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
