‘அம்மா, நான் வந்துட்டேன்’ என்ற செய்தியிலேயே நின்ற வாழ்க்கை... "ஏர் இந்தியா விபத்தில் உயிரிழந்த விமானப் பணிப்பெண்ணின் குடும்பத்தின் முடிவில்லா காத்திருப்பு"

விமான விபத்துகள் பற்றிய செய்திகள் பொதுவாக உயிரிழப்புகளின் எண்ணிக்கை, தொழில்நுட்ப காரணங்கள் மற்றும் விசாரணை விவரங்களை மையமாகக் கொண்டிருக்கும். ஆனால் ஒவ்வொரு எண்ணிக்கையின் பின்னாலும் ஒரு குடும்பம், ஒரு கனவு, ஒரு வாழ்க்கை மற்றும் முடிவடையாத பல உரையாடல்கள் மறைந்திருக்கும். கடந்த ஆண்டு அகமதாபாத்தில் நிகழ்ந்த ஏர் இந்தியா விமான விபத்தில் உயிரிழந்த விமானப் பணிப்பெண் ஒருவரின் குடும்பம் தற்போது எதிர்கொள்ளும் வேதனை, அந்த உண்மையை மீண்டும் நினைவூட்டியுள்ளது.

லண்டன் நோக்கிச் சென்ற ஏர் இந்தியா விமானம் புறப்பட்ட சில நிமிடங்களிலேயே விபத்துக்குள்ளானது. அந்த பேரழிவில் விமானத்தில் இருந்த பெரும்பாலான பயணிகளும் பணியாளர்களும் உயிரிழந்தனர். இந்த சம்பவம் இந்திய விமானப் போக்குவரத்து வரலாற்றின் மிகப்பெரிய துயரங்களில் ஒன்றாகப் பதிவானது. விமானத்தில் இருந்த 242 பேரில் ஒருவரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் உயிரிழந்ததாக அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் தெரிவித்தன. மேலும் தரையில் இருந்த பலரும் இந்த விபத்தில் பலியாகினர்.

அந்த உயிரிழப்புகளில் ஒருவராக இருந்தார் இளம் விமானப் பணிப்பெண். தனது பணியை மிகவும் நேசித்த அவர், குடும்பத்தின் பெருமையாக விளங்கியிருந்தார். விமானப் பணிப்பெண்ணாகப் பணியாற்றுவது அவரது சிறுவயது கனவாக இருந்ததாக குடும்பத்தினர் கூறுகின்றனர். பல கட்ட பயிற்சிகளையும் சவால்களையும் கடந்து அந்தப் பணியை அடைந்திருந்தார். குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்த வேண்டும், பெற்றோருக்கு நல்ல வாழ்க்கை வழங்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் அவர் உழைத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

விபத்துக்கு முந்தைய நாட்களிலும் அவர் வழக்கம்போல குடும்பத்தினருடன் தொடர்பில் இருந்துள்ளார். வேலை காரணமாக பல நகரங்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் பயணம் செய்தாலும், பெற்றோருக்கு செய்தி அனுப்புவதை ஒருபோதும் தவறவிடவில்லை. "நான் பாதுகாப்பாக வந்து சேர்ந்துவிட்டேன்", "இன்று வேலை நன்றாக முடிந்தது", "வீட்டிற்கு வந்ததும் பேசுகிறேன்" போன்ற சிறிய செய்திகள் குடும்பத்திற்கு மிகப்பெரிய ஆறுதலாக இருந்தன.

ஆனால் அந்த துயரமான நாளில் வந்த செய்தி, அவரது வாழ்க்கையின் கடைசி தகவலாக மாறிவிட்டது. அதன்பிறகு எந்த அழைப்பும் இல்லை. எந்த பதிலும் இல்லை. குடும்பத்தினர் அனுப்பிய ஒவ்வொரு செய்தியும் படிக்கப்படாமல் அப்படியே நின்றுவிட்டது. இருப்பினும், குடும்பம் இன்னும் அவரது எண்ணிற்கு செய்தி அனுப்புவதை நிறுத்தவில்லை என்று கூறப்படுகிறது. ஏனெனில் அந்த எண்ணே அவர்களுக்கும் மகளின் நினைவுகளுக்கும் இடையிலான கடைசி இணைப்பாக மாறியுள்ளது.

இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் வெளியிட்டுள்ள செய்தியின்படி, குடும்பத்தினர் இன்னும் மகளின் மொபைல் எண்ணிற்கு செய்திகள் அனுப்பி வருகின்றனர். சில நேரங்களில் அவர்கள் அவளிடம் பேசுவது போல நீண்ட குறுஞ்செய்திகளையும் அனுப்புகிறார்கள். வீட்டில் நடந்த நிகழ்வுகள், உறவினர்களின் தகவல்கள், பண்டிகை வாழ்த்துகள் என அனைத்தையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். பதில் வராது என்பது தெரிந்திருந்தாலும், அந்த தொடர்பை துண்டிக்க மனம் வரவில்லை என அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

மனநல நிபுணர்கள் இதுபோன்ற சூழ்நிலையை “Continuing Bonds” என்று குறிப்பிடுகின்றனர். அதாவது, உயிரிழந்த நபருடனான உணர்ச்சி ரீதியான உறவை குடும்பத்தினர் ஒரு வகையில் தொடர்வது. இது துயரத்தை சமாளிக்கும் ஒரு இயல்பான உளவியல் செயல்முறையாக கருதப்படுகிறது. குறிப்பாக திடீர் மரணம், விபத்து அல்லது எதிர்பாராத இழப்புகளில் இந்த உணர்வு மிகவும் வலுவாக இருக்கும்.

ஏர் இந்தியா விபத்திற்குப் பிறகு பல குடும்பங்கள் இதேபோன்ற மனநிலையை எதிர்கொண்டுள்ளன. ஒரு ஆண்டு கடந்த பிறகும், பலர் தங்களது அன்புக்குரியவர்களின் சமூக வலைதள கணக்குகளை நீக்கவில்லை. சிலர் அவர்களின் மொபைல் எண்களை தொடர்பு பட்டியலில் வைத்திருக்கின்றனர். சிலர் பிறந்தநாள்களில் வாழ்த்து அனுப்புகின்றனர். சிலர் குடும்ப நிகழ்வுகளின் புகைப்படங்களை பகிர்ந்து வருகின்றனர். இவை அனைத்தும் இழப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனித மனத்தின் தனித்துவமான வெளிப்பாடுகளாக பார்க்கப்படுகின்றன.

விபத்துக்கான விசாரணை இன்னும் முழுமையாக முடிவடையாத நிலையில், பல குடும்பங்கள் பதில்களை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கின்றன. விபத்து எவ்வாறு நடந்தது, அதைத் தடுக்க முடியுமா, யார் பொறுப்பு என்பதற்கான கேள்விகள் இன்னும் முழுமையாக முடிவுக்கு வரவில்லை. இந்தத் தெளிவின்மையும் குடும்பங்களின் வேதனையை நீட்டித்து வருகிறது.

உயிரிழந்த விமானப் பணிப்பெண்ணின் பெற்றோருக்கு இன்று வாழ்க்கை இரண்டு காலகட்டங்களாகப் பிரிந்துவிட்டது – மகள் இருந்த நாட்கள், மகள் இல்லாத நாட்கள். அவர்களது வீட்டில் இன்னும் மகளின் புகைப்படங்கள், விருதுகள், பணிச்சீருடை மற்றும் நினைவுப் பொருட்கள் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு நாளும் அவற்றைப் பார்த்தபடி வாழும் குடும்பத்திற்கு, காலம் நகர்ந்தாலும் நினைவுகள் மங்கவில்லை.

இந்தக் கதை ஒரு விமான விபத்தில் உயிரிழந்த ஒருவரைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. ஒவ்வொரு செய்தியிலும், ஒவ்வொரு அழைப்பிலும், ஒவ்வொரு புகைப்படத்திலும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அன்பின் கதையாகும். ஒரு குறுஞ்செய்தி அனுப்பினால் பதில் வரும் என்ற நம்பிக்கை இல்லாவிட்டாலும், அந்த எண்ணிற்கு மீண்டும் மீண்டும் செய்தி அனுப்பும் பெற்றோரின் செயல், இழப்பை விட பெரியது அன்பு என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

ஒரு விமான விபத்து நூற்றுக்கணக்கான உயிர்களைப் பறித்திருக்கலாம். ஆனால் அந்த உயிர்களுடன் வாழ்ந்த குடும்பங்களின் நினைவுகள், உரையாடல்கள் மற்றும் அன்பு இன்னும் உயிருடன் இருக்கின்றன. அந்த விமானப் பணிப்பெண்ணின் குடும்பம் அனுப்பும் ஒவ்வொரு செய்தியும், பதில் வராத ஒரு எண்ணை நோக்கி அல்ல; என்றும் மறையாத ஒரு நினைவை நோக்கித்தான் செல்கிறது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.