

ஒருவரை கைது செய்யும்போது, அவர் மீது என்ன குற்றச்சாட்டு உள்ளது என்பதைத் தெரிவிப்பது சட்ட நடைமுறையின் ஒரு சிறிய பகுதி மட்டுமல்ல; அது அரசியலமைப்பு வழங்கிய அடிப்படை உரிமை. இந்த உரிமையை போலீசார் மீறி கைது செய்தால், அந்த நபரை விடுதலை செய்த பிறகு அதே வழக்கில் மீண்டும் கைது செய்வது போலீசாரின் விருப்பப்படி நடக்கக்கூடாது என்று உச்சநீதிமன்றம் தற்போது தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை வழங்கியுள்ளது. கைது செய்யப்பட்ட நபருக்கு கைது செய்வதற்கான காரணங்களை தெரிவிக்காமல் இருந்தால், அது வெறும் நடைமுறை தவறு அல்ல; அரசியலமைப்புக்கு எதிரான கைது நடவடிக்கையாகும் என்று நீதிமன்றம் கூறியுள்ளது. அத்தகைய சூழலில் ஒருவர் விடுவிக்கப்பட்டால், அவர் ஜாமீனில் வெளியே வந்ததாக கருத முடியாது. மாறாக, சட்டவிரோதமான மற்றும் அரசியலமைப்புக்கு முரணான காவலில் இருந்து அவர் விடுவிக்கப்பட்டதாகவே கருத வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் விளக்கியுள்ளது.
இந்த முக்கிய தீர்ப்பு செப்டம்பர் 21ஆம் தேதி நீதிபதிகள் Ujjal Bhuyan மற்றும் Atul S Chandurkar ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வால் வழங்கப்பட்டது. 69 பக்க தீர்ப்பில், அரசியலமைப்பின் Article 22-ல் வழங்கப்பட்டுள்ள பாதுகாப்புகளை சாதாரண நடைமுறை விதிகளாக பார்க்க முடியாது என்று நீதிபதிகள் வலியுறுத்தினர். ஒரு நபரின் தனிநபர் சுதந்திரத்தை அரசு கட்டுப்படுத்தும் நேரத்தில் இந்த பாதுகாப்புகள் மிகவும் முக்கியமானவை என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. இந்த தீர்ப்பின் பின்னணியில் பஞ்சாபில் பதிவு செய்யப்பட்ட POCSO வழக்கு ஒன்று உள்ளது. அந்த வழக்கில் கைது செய்யப்பட்ட நபரிடம், அவரை கைது செய்ததற்கான காரணங்கள் உரிய முறையில் தெரிவிக்கப்படவில்லை என்ற காரணத்தால் கீழமை நீதிமன்றம் அவரை விடுவித்தது. அதன் பிறகு போலீசார் அவரை மீண்டும் கைது செய்ய முயன்றனர். அந்த விவகாரம் மேல்முறையீடாக உயர்நீதிமன்றத்துக்குச் சென்று, பின்னர் உச்சநீதிமன்றத்தின் முன் வந்தது. இதை விசாரித்த உச்சநீதிமன்றம், ஒரு முறை அரசியலமைப்பு பாதுகாப்பு மீறப்பட்ட பிறகு, அதே அதிகாரிகள் தங்களது முடிவின் அடிப்படையில் மீண்டும் கைது செய்ய முடியாது என்று கூறியது.
அப்படியானால், ஒரு நபரை மீண்டும் கைது செய்ய வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டால் என்ன செய்ய வேண்டும்? இதற்கும் உச்சநீதிமன்றம் தெளிவான நடைமுறையை வகுத்துள்ளது. முதலில், அந்த நபருக்கு கைது செய்வதற்கான காரணங்கள் எழுத்துப்பூர்வமாக வழங்கப்பட வேண்டும். அதன் பிறகு, அவரை மீண்டும் கைது செய்ய வேண்டிய அவசியம் ஏன் ஏற்பட்டுள்ளது என்பதை விளக்கி, சம்பந்தப்பட்ட மாஜிஸ்திரேட் நீதிமன்றத்தில் போலீசார் மனு தாக்கல் செய்ய வேண்டும். மேலும், முதல் முறையில் கைது காரணங்களை ஏன் தெரிவிக்க முடியவில்லை என்பதற்கும் விளக்கம் அளிக்க வேண்டும். இந்த மனுவுக்கு சம்பந்தப்பட்ட போலீஸ் அதிகாரியின் உடனடி மேலதிகாரியின் ஒப்புதலும் இருக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியுள்ளது. அதாவது, முன்பு அரசியலமைப்பு விதியை மீறிய அதே அதிகாரி தனியாக முடிவு செய்து மீண்டும் கைது செய்வதற்கான அதிகாரம் பெற்றிருக்கக் கூடாது என்பதே இதன் நோக்கம். மீண்டும் கைது செய்ய மாஜிஸ்திரேட்டின் நீதித்துறை அனுமதி அவசியம். இந்த மனுவை மாஜிஸ்திரேட் ஒரு வாரத்துக்குள் பரிசீலித்து முடிவு செய்ய வேண்டும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது.
மேலும் ஒரு முக்கியமான நடவடிக்கையையும் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. முதல் கைது நடவடிக்கையில் தவறு செய்த அதிகாரியே தொடர்ந்து அந்த வழக்கின் விசாரணையை நடத்தக்கூடாது. விசாரணையை வேறு ஒரு அதிகாரியிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். அதோடு, முதல் கைது நடவடிக்கையில் அரசியலமைப்பு விதிகள் ஏன் மீறப்பட்டன என்பது குறித்து துறை ரீதியான விசாரணையும் நடத்தப்பட வேண்டும். தவறு உறுதி செய்யப்பட்டால் சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிக்கு துறை ரீதியான நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும், அதன் விவரம் அதிகாரியின் பணிப்பதிவில் பதிவு செய்யப்படலாம் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியுள்ளது. இது மட்டுமல்லாமல், கைது தொடர்பான அரசியலமைப்பு பாதுகாப்புகள் மீறப்பட்ட வழக்குகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உரிய இழப்பீடு வழங்கும் வகையில் உயர்நீதிமன்றங்கள் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும் உச்சநீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது. இதன் மூலம் கைது நடவடிக்கையில் தவறு ஏற்பட்டால், அதை வெறும் “சிறிய நடைமுறைப் பிழை” என்று கூறி கடந்து செல்ல முடியாத சூழல் உருவாகியுள்ளது.
Article 22 பற்றி தெரிந்துகொள்வதும் இங்கு முக்கியம். இந்திய அரசியலமைப்பின் Article 22(1) படி, கைது செய்யப்பட்ட நபருக்கு அவர் கைது செய்யப்பட்டதற்கான காரணங்கள் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும். மேலும், அவர் விரும்பும் வழக்கறிஞரை அணுகுவதற்கான உரிமையும் உள்ளது. Article 22(2) படி, கைது செய்யப்பட்ட நபரை 24 மணி நேரத்துக்குள் அருகிலுள்ள மாஜிஸ்திரேட் முன் ஆஜர்படுத்த வேண்டும். இவை தனிநபர் சுதந்திரத்தை பாதுகாக்கும் முக்கிய அரசியலமைப்பு விதிகளாகும். குறிப்பாக, இந்த பாதுகாப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட வகை குற்றங்களுக்கு மட்டும் பொருந்தும் என்று நீதிமன்றம் கூறவில்லை. சாதாரண குற்றங்கள் முதல் சிறப்பு சட்டங்களின் கீழ் வரும் வழக்குகள் வரை Article 22-ன் பாதுகாப்பு பொருந்தும் என்று தீர்ப்பு தெளிவுபடுத்துகிறது. குற்றச்சாட்டு மிகவும் தீவிரமானது என்பதைக் காரணமாக காட்டி இந்த அரசியலமைப்பு உரிமைகளை புறக்கணிக்க முடியாது என்பதே நீதிமன்றத்தின் நிலைப்பாடு.
கைது காரணங்களை எழுத்துப்பூர்வமாக தெரிவிப்பது தொடர்பாக உச்சநீதிமன்றம் ஏற்கனவே பல முக்கிய தீர்ப்புகளை வழங்கியுள்ளது. 2024ஆம் ஆண்டு Prabir Purkayastha வழக்கிலும், 2025ஆம் ஆண்டு Mihir Rajesh Shah வழக்கிலும், கைது செய்யப்பட்ட நபருக்கு அவர் புரிந்துகொள்ளும் மொழியில் கைது காரணங்களை தெளிவாக தெரிவிப்பது கட்டாயம் என்று நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது. தற்போதைய தீர்ப்பு, அந்தக் கொள்கையை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் சென்று, விதிமுறைகளை மீறிய கைது நடந்த பிறகு மீண்டும் கைது செய்வதற்கும் நீதித்துறை கண்காணிப்பு அவசியம் என்பதை உறுதி செய்துள்ளது. இதன் மூலம் ஒரு முக்கியமான சட்டக் கொள்கை மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. குற்றச்சாட்டு எவ்வளவு தீவிரமானதாக இருந்தாலும், ஒருவரின் தனிநபர் சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தும் போது அரசியலமைப்பு வழங்கிய பாதுகாப்புகளை அரசு அமைப்புகள் கட்டாயம் பின்பற்ற வேண்டும். கைது என்பது விசாரணையின் ஒரு கருவியாக இருக்கலாம்; ஆனால் அந்த அதிகாரத்தை பயன்படுத்தும்போது சட்டத்தின் எல்லைகளை மீற முடியாது என்பதே இந்த தீர்ப்பின் மையக் கருத்தாக உள்ளது.
இனிமேல் கைது நடவடிக்கையில் அரசியலமைப்பு விதிகளை மீறிவிட்டு, பின்னர் அதே நபரை எளிதாக மீண்டும் கைது செய்வதற்கான நடைமுறைக்கு உச்சநீதிமன்றம் கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை விதித்துள்ளது. போலீசாரின் நடவடிக்கைக்கு மேலதிகாரி கண்காணிப்பு, மாஜிஸ்திரேட் அனுமதி, புதிய அதிகாரியிடம் விசாரணை மாற்றம் மற்றும் துறை ரீதியான விசாரணை என பல அடுக்குகள் கொண்ட பாதுகாப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தனிநபர் சுதந்திரத்தை பாதுகாப்பதில் Article 22 ஒரு சாதாரண நடைமுறை அல்ல; கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அரசியலமைப்பு உரிமை என்பதை இந்த தீர்ப்பு மீண்டும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்