“பாஸ்போர்ட் குடியுரிமை சான்று இல்லையா?”... அப்படியென்றால் இந்தியக் குடியுரிமையை நிரூபிப்பது எது? சட்டம் என்ன சொல்கிறது?

“பாஸ்போர்ட் என்பது இந்தியக் குடியுரிமைக்கான சான்று அல்ல; அது ஒரு பயண ஆவணம் மட்டுமே” என்று இந்திய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சகம் (MEA) சமீபத்தில் தெரிவித்தது. இந்த ஒரு விளக்கம் நாடு முழுவதும் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியது. பல ஆண்டுகளாக இந்தியாவில் பாஸ்போர்ட் மிகவும் நம்பகமான அரசு ஆவணமாக கருதப்பட்டு வந்த நிலையில், இந்த அறிவிப்பு பொதுமக்களிடையே பல கேள்விகளை எழுப்பியது.

“பாஸ்போர்ட் குடியுரிமைச் சான்று இல்லையென்றால், இந்தியக் குடியுரிமையை நிரூபிக்க எந்த ஆவணம் பயன்படும்?”, “ஆதார் அட்டையா?”, “வாக்காளர் அடையாள அட்டையா?”, “பிறப்புச் சான்றிதழா?” என்ற கேள்விகள் சமூக வலைதளங்களில் அதிகம் பேசப்பட்டன. இதற்கு இந்திய சட்டங்களும், நீதிமன்ற தீர்ப்புகளும் என்ன கூறுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் முக்கியம்.

முதலில், பாஸ்போர்ட் என்றால் என்ன என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். பாஸ்போர்ட் என்பது ஒரு சர்வதேச பயண ஆவணம். இந்திய அரசு, ஒரு நபர் இந்திய குடிமகன் என்று திருப்தியடைந்த பிறகே பாஸ்போர்ட்டை வழங்குகிறது. ஆனால், பாஸ்போர்ட் வழங்கப்பட்டதாலேயே அந்த ஆவணம் தனியாக குடியுரிமையை சட்டரீதியாக நிரூபிக்கும் இறுதியான சான்றாக மாறிவிடாது என்பதுதான் வெளியுறவுத்துறையின் விளக்கம். அதாவது, பாஸ்போர்ட் குடியுரிமையின் அடிப்படையில் வழங்கப்படுகிறது; ஆனால் அதுவே குடியுரிமையை உருவாக்கும் ஆவணம் அல்ல.

இந்தியாவில் குடியுரிமை தொடர்பான சட்டம் குடியுரிமைச் சட்டம், 1955 (Citizenship Act, 1955) மூலம் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. இந்தச் சட்டத்தின்படி இந்தியக் குடியுரிமை நான்கு முக்கிய வழிகளில் கிடைக்கலாம். அவை – பிறப்பு, வம்சாவளி, பதிவு (Registration) மற்றும் இயற்கைமயமாக்கல் (Naturalisation). எனவே, இந்தியக் குடியுரிமையை நிர்ணயிப்பது ஒரு குறிப்பிட்ட ஆவணம் அல்ல; ஒரு நபர் எந்த சட்டப்பிரிவின் கீழ் குடியுரிமை பெற்றார் என்பதே முக்கியமானது.

இதில்தான் பலருக்கு குழப்பம் ஏற்படுகிறது. இந்தியாவில் பெரும்பாலான மக்களுக்கு தனியாக “குடியுரிமைச் சான்றிதழ்” வழங்கப்படுவதில்லை. பதிவு அல்லது இயற்கைமயமாக்கல் மூலம் குடியுரிமை பெறுபவர்களுக்கு மட்டுமே அரசு அதிகாரப்பூர்வ குடியுரிமைச் சான்றிதழ் வழங்குகிறது. ஆனால் பிறப்பின் அடிப்படையில் இந்தியக் குடிமகனாக இருப்பவர்களுக்கு அத்தகைய தனி ஆவணம் கிடையாது. இதனால், தேவையான சூழ்நிலைகளில் பல்வேறு ஆவணங்கள் இணைந்து குடியுரிமையை நிரூபிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

அப்படியானால் ஆதார் அட்டை குடியுரிமைச் சான்றா? பதில் – இல்லை. ஆதார் என்பது ஒரு அடையாள எண் மற்றும் குடியிருப்பு அடையாளம் மட்டுமே. இந்தியாவில் வசிக்கும் சில வெளிநாட்டவர்களுக்கும் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளின் கீழ் ஆதார் வழங்கப்படலாம். எனவே ஆதார் இந்தியக் குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் ஆவணம் அல்ல என்று உச்சநீதிமன்றமும் பலமுறை தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.

அதேபோல், வாக்காளர் அடையாள அட்டையும் குடியுரிமைக்கான இறுதியான சட்டச் சான்றாக கருதப்படுவதில்லை. வாக்களிக்கும் உரிமை இந்தியக் குடிமக்களுக்கு மட்டுமே என்றாலும், வாக்காளர் பட்டியலில் பெயர் இருப்பது மட்டுமே குடியுரிமையை சட்டரீதியாக நிரூபிக்காது. அதேபோல PAN அட்டை, ஓட்டுநர் உரிமம், ரேஷன் அட்டை போன்ற ஆவணங்களும் அடையாளம் அல்லது சேவை தொடர்பான ஆவணங்களே தவிர குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் இறுதியான சட்ட ஆவணங்கள் அல்ல.

அப்படியானால், குடியுரிமையை எப்படி நிரூபிப்பது? இதற்கு ஒரே ஒரு ஆவணம் இல்லை. குறிப்பிட்ட வழக்கின் தன்மையைப் பொறுத்து, பிறப்புச் சான்றிதழ், பெற்றோரின் குடியுரிமை விவரங்கள், பள்ளிச் சான்றிதழ்கள், அரசு பதிவுகள், நில ஆவணங்கள், பழைய வாக்காளர் பட்டியல் பதிவுகள் போன்ற பல ஆவணங்கள் ஒன்றாக பரிசீலிக்கப்படலாம். குறிப்பாக குடியுரிமை தொடர்பாக சட்டரீதியான சந்தேகம் எழும்போது, சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் கிடைக்கும் அனைத்து ஆதாரங்களையும் ஆய்வு செய்து முடிவு செய்வார்கள்.

இந்த விவாதத்தில் பாஸ்போர்ட் சட்டம், 1967 மீதும் கவனம் திரும்பியுள்ளது. இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 20-ன் கீழ், சில விசேஷ சூழ்நிலைகளில் பொதுநலன் கருதி இந்தியக் குடிமகன் அல்லாத ஒருவருக்கும் பயண ஆவணம் அல்லது பாஸ்போர்ட் போன்ற ஆவணத்தை மத்திய அரசு வழங்க அதிகாரம் பெற்றுள்ளது. இதுவே “பாஸ்போர்ட் வழங்கப்பட்டதால் மட்டுமே குடியுரிமை நிரூபிக்கப்படாது” என்ற அரசின் சட்டரீதியான விளக்கத்திற்கு முக்கிய அடிப்படையாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த விவகாரம் நீதிமன்றங்களிலும் பலமுறை விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, பம்பாய் உயர்நீதிமன்றம் வழங்கிய ஒரு தீர்ப்பில், “பாஸ்போர்ட் வைத்திருப்பது மட்டுமே இந்தியக் குடியுரிமைக்கான இறுதியான சட்டச் சான்று அல்ல” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், பாஸ்போர்ட் வழங்கும் போது அரசு பல்வேறு சரிபார்ப்புகளை மேற்கொள்வதும் உண்மை. எனவே, அது குடியுரிமைக்கு வலுவான ஆதாரமாக இருக்கலாம்; ஆனால் இறுதியான மற்றும் மாற்றமுடியாத சட்டச் சான்றாக கருதப்பட முடியாது என்பதே நீதிமன்றங்களின் அணுகுமுறையாக உள்ளது.

வெளியுறவுத்துறையின் இந்த விளக்கத்திற்குப் பிறகு அரசியல் மற்றும் சட்ட வட்டாரங்களிலும் விவாதம் அதிகரித்துள்ளது. சிலர் பொதுமக்களிடையே தேவையற்ற குழப்பம் உருவாகும் என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். மற்றொரு தரப்பு, அரசு புதிய கொள்கையை அறிவிக்கவில்லை; ஏற்கனவே இருந்த சட்டநிலையைத்தான் மீண்டும் விளக்கியுள்ளது என்று கூறுகிறது. இதனால், இது ஒரு புதிய விதி அல்ல; பல ஆண்டுகளாக இருந்து வந்த சட்ட விளக்கமே தற்போது மீண்டும் பொதுமக்கள் கவனத்திற்கு வந்துள்ளது.

இந்த விவகாரத்தில் பொதுமக்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், இந்தியாவில் "குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் ஒரே ஒரு ஆவணம்" என்ற கருத்தே சட்டத்தில் இல்லை. ஒவ்வொரு வழக்கும் அதன் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப பரிசீலிக்கப்படுகிறது. பாஸ்போர்ட், ஆதார், வாக்காளர் அட்டை, PAN அட்டை போன்றவை அனைத்தும் வெவ்வேறு நோக்கங்களுக்காக வழங்கப்படும் அரசு ஆவணங்கள். அவற்றின் பயன்பாடும் சட்ட மதிப்பும் வேறுபட்டவை.

அதனால், பாஸ்போர்ட் குடியுரிமைச் சான்று அல்ல என்ற விளக்கத்தைப் பார்த்து பொதுமக்கள் அச்சப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை என்று சட்ட நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தியக் குடியுரிமை என்பது குடியுரிமைச் சட்டம், 1955 மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய ஆவணங்கள், பதிவுகள், சட்ட நடைமுறைகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படும் ஒரு சட்ட அந்தஸ்து. பாஸ்போர்ட் அதற்கான பயண ஆவணமாக இருந்தாலும், குடியுரிமையை நிர்ணயிக்கும் ஒரே சட்டச் சான்றாக அது கருதப்படுவதில்லை என்பதையே மத்திய அரசின் சமீபத்திய விளக்கம் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.