.png)
ஒரு ஆசிரியரின் பணி என்பது வகுப்பறைக்குள் பாடம் நடத்துவதுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. கல்வி கிடைக்காத குழந்தைகளைக் கண்டறிந்து, அவர்களுக்கும் அறிவின் வெளிச்சத்தைக் கொண்டு சேர்ப்பதுதான் உண்மையான ஆசிரியரின் கடமை என்பதைத் தனது வாழ்க்கையின் மூலம் நிரூபித்துள்ளார் கேரளாவைச் சேர்ந்த கே.ஆர். உஷா குமாரி. பழங்குடியின குழந்தைகளுக்குக் கல்வி கற்பிப்பதற்காக 23 ஆண்டுகளாகப் படகு, மலைப்பாதை, அடர்ந்த காடுகள் எனப் பல சவால்களைக் கடந்து பள்ளிக்குச் சென்றவர் இவர். தனது அர்ப்பணிப்புக்காக மாநில மற்றும் தேசிய அளவில் பல விருதுகளைப் பெற்றுள்ளார். ஆனால், அவரது வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத திருப்பமாக, ஆசிரியர் பணியிலிருந்து துப்புரவுப் பணிக்கு மாற்றப்பட்டுள்ளார். இந்தச் சம்பவம் கல்வித் துறையில் பணியாற்றும் பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது.
1968ஆம் ஆண்டு கேரளாவில் பிறந்த உஷா குமாரி, தனது பணிக்காலத்தின் பெரும்பகுதியை மலைப்பகுதிகளில் வாழும் பழங்குடியின குழந்தைகளின் கல்விக்காக அர்ப்பணித்துள்ளார். திருவனந்தபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள அகஸ்தியமலை உயிர்க்கோளக் காப்பகப் பகுதியில் அமைந்த குன்னத்துமலையில் செயல்பட்ட அகஸ்தியா பல்நிலை கற்றல் மையத்தில் இவர் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். அங்கு வசிக்கும் பழங்குடியின குழந்தைகளுக்கு ஆரம்பக் கல்வி வழங்குவதே அந்தப் பள்ளியின் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது.
1999ஆம் ஆண்டு பல்நிலை கற்றல் மையத்தில் ஆசிரியர் பணியைத் தொடங்கிய உஷா குமாரி, ஆரம்பத்தில் கொட்டூரில் உள்ள ஒற்றை ஆசிரியர் பள்ளியில் இரண்டு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். பின்னர் 2002ஆம் ஆண்டு குன்னத்துமலையில் உள்ள அகஸ்தியா மையத்துக்குச் சென்றார். அங்கு பணியாற்றுவதற்காக அவர் தினமும் மேற்கொண்ட பயணம் சாதாரணமானதல்ல. காலையில் சுமார் 7.30 மணிக்கே வீட்டிலிருந்து புறப்படும் அவர், முதலில் தனது இருசக்கர வாகனத்தில் கும்பிக்கல் கடவு என்ற ஆற்றங்கரைப் பகுதிக்குச் செல்வார். அங்கிருந்து மரத்தால் செய்யப்பட்ட சிறிய படகில் ஆற்றைக் கடப்பார். சில நேரங்களில் படகில் வேறு பயணிகள் இல்லாதபோது அவரே துடுப்புப் போட்டு ஆற்றைக் கடக்க வேண்டிய நிலையும் ஏற்பட்டுள்ளது. அதன் பிறகு அடர்ந்த காட்டுப்பகுதி வழியாகவும், கரடுமுரடான மலைப்பாதைகளிலும் பல கிலோமீட்டர் நடந்து பள்ளியைச் சென்றடைவார்.
வீட்டிலிருந்து பள்ளியை அடைவதற்கான பயணத்தில் சுமார் எட்டு கிலோமீட்டர் நடைப்பயணமும் அடங்கும். வழியில் செங்குத்தான பாறைகள், வழுக்கக்கூடிய பாதைகள், வனவிலங்குகள் நடமாடும் பகுதிகள் எனப் பல ஆபத்துகள் இருந்தன. சில நேரங்களில் நடப்பதற்கு உதவியாகக் கையில் குச்சியையும் எடுத்துச் செல்வார். மழை, வெயில், மோசமான வானிலை என எதுவாக இருந்தாலும் குழந்தைகளுக்குப் பாடம் நடத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்து வந்தார். அந்தப் பள்ளியில் அவர் மட்டுமே ஆசிரியராக இருந்ததால், ஒன்றாம் வகுப்பு முதல் நான்காம் வகுப்பு வரையிலான குழந்தைகளுக்குப் பாடம் நடத்த வேண்டிய பொறுப்பும் அவருக்கே இருந்தது. கணிதம், ஆங்கிலம், மொழிப்பாடம், சுற்றுச்சூழல் கல்வி என அனைத்துப் பாடங்களையும் கற்பித்தார். இதுமட்டுமின்றி பள்ளியின் நிர்வாகப் பணிகள், குழந்தைகளுக்கான கூடுதல் செயல்பாடுகள் மற்றும் உணவு ஏற்பாடுகளையும் கவனித்து வந்தார்.
குழந்தைகளுக்குப் பால், முட்டை உள்ளிட்ட உணவுப் பொருட்களை வழங்குவதிலும் அவர் கவனம் செலுத்தினார். ஆனால், பள்ளிக்கான நிதி போதுமானதாக இல்லாததால் உணவு ஏற்பாடுகளைச் செய்வதிலும் பல சிரமங்களை எதிர்கொண்டார். இத்தனை சவால்களுக்கு மத்தியிலும் தனது பணியைத் தொடர்ந்து செய்துவந்த உஷா குமாரிக்கு, அவரது சேவையைப் பாராட்டி 12க்கும் மேற்பட்ட மாநில மற்றும் தேசிய விருதுகள் வழங்கப்பட்டன. ஆனால், விருதுகளும் பாராட்டுகளும் கிடைத்தாலும் அவரது பணிக்கு நிரந்தர அங்கீகாரம் கிடைக்கவில்லை. சுமார் 20 ஆண்டுகள் பணியாற்றிய பிறகும் ஒப்பந்த அடிப்படையிலேயே அவர் வேலை செய்து வந்தார். மாதக்கணக்கில் சம்பளம் கிடைக்காமல் இருந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. இதனால் 2020ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் பள்ளிக்கு வெளியே உண்ணாவிரதப் போராட்டத்திலும் ஈடுபட்டார். ஆசிரியர்களுக்கு நிரந்தரப் பணி வழங்க வேண்டும், நிலுவையில் உள்ள சம்பளத்தை வழங்க வேண்டும் என்பதே அவரது கோரிக்கையாக இருந்தது.
இந்த நிலையில், 2022ஆம் ஆண்டு கேரள அரசு மாநிலம் முழுவதும் செயல்பட்டு வந்த 271 பல்நிலை கற்றல் மையங்களை மூட முடிவு செய்தது. இதனால் 344 ஆசிரியர்கள் பாதிக்கப்பட்டனர். தொலைதூரப் பகுதிகளில் உள்ள குழந்தைகளுக்குக் கல்வி வழங்கி வந்த இந்த மையங்களை மூடுவதன் மூலம் மாணவர்களுக்கு மேம்பட்ட கல்வி வசதிகளை ஏற்படுத்த முடியும் என்பது அரசின் விளக்கமாக இருந்தது. ஆனால், பல ஆண்டுகளாக ஆசிரியர் பணியாற்றிய உஷா குமாரிக்கு இது மிகப்பெரிய மாற்றமாக அமைந்தது. பாதிக்கப்பட்ட ஆசிரியர்களுக்கான மாற்றுப் பணி ஏற்பாட்டின் ஒரு பகுதியாக, அரசு பள்ளிகளில் பகுதி நேர அல்லது முழுநேர துப்புரவுப் பணியாளர் வேலை வழங்கப்பட்டது. அதன்படி, 2022 ஜூன் 1ஆம் தேதி திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள பிஎஸ்என்எம் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் துப்புரவுப் பணியில் சேர்ந்தார்.
தனது புதிய பணியை நினைத்து வெட்கப்படவில்லை என்று அவர் தெரிவித்துள்ளார். பல ஆண்டுகளாகச் சரியாகச் சம்பளம் கிடைக்காமல் இருந்த நிலையில், இந்தப் பணி தனக்குப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பை வழங்குவதாகவும் கூறியுள்ளார். இருப்பினும், பழங்குடியின குழந்தைகளுக்குப் பாடம் நடத்திய நாட்களையும், அவர்களுடன் இருந்த அனுபவங்களையும் இன்றும் மறக்க முடியவில்லை எனத் தெரிவித்துள்ளார். மேலும், தனது 23 ஆண்டுகால ஆசிரியர் பணிக்காலத்தையும் கணக்கில் கொண்டு ஓய்வூதியம் மற்றும் பணிமூப்பு ஆகியவற்றை நிர்ணயிக்க வேண்டும் என்றும் அரசிடம் கோரிக்கை விடுத்துள்ளார்.
ஒரு ஆசிரியர் தனது வசதியைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்காகக் காடுகளையும் மலைகளையும் கடந்து சென்றது சாதாரண விஷயமல்ல. விருதுகள் பெற்ற பிறகும் அவர் சந்தித்த பணிப் பாதுகாப்பின்மை, கல்வித் துறையில் ஒப்பந்த ஆசிரியர்கள் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்களையும் வெளிப்படுத்துகிறது. உஷா குமாரியின் வாழ்க்கை, ஆசிரியர் பணியின் உண்மையான அர்ப்பணிப்பை எடுத்துக்காட்டுவதுடன், கல்விக்காக உழைக்கும் மனிதர்களுக்கு உரிய அங்கீகாரமும் பாதுகாப்பும் வழங்கப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் நினைவூட்டுகிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.