உலக வரலாறு என்பது அமைதியான காலங்களை விட, போர்களாலும் ஆக்கிரமிப்புகளாலும் தான் அதிகமாகச் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. குறிப்பாக இருபதாம் நூற்றாண்டில் நிகழ்ந்த இரண்டு உலகப் போர்கள், மனித இனம் இதுவரை கண்டிராத மிகப்பெரிய அழிவுகளையும் மாற்றங்களையும் ஏற்படுத்தின. கோடிக்கணக்கான உயிர்களைப் பலிவாங்கிய இந்தப் போர்கள், ஏதோ ஒரு நாளில் திடீரெனத் தொடங்கியவை அல்ல. அவற்றுக்குப் பின்னால் பல ஆண்டுகால அதிகாரப் போட்டி, நில ஆக்கிரமிப்பு ஆசை மற்றும் ரகசிய அரசியல் சூழ்ச்சிகள் எனப் பல காரணங்கள் இருந்தன. முதல் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போர்கள் என்பவை வெறும் ராணுவ மோதல்கள் மட்டுமல்ல; அவை உலக வரைபடத்தையே மாற்றி அமைத்தவை. இந்தப் போர்களின் பின்னணியைப் புரிந்துகொள்வது என்பது, இன்றைய நவீன உலகம் எப்படி உருவானது என்பதை அறிந்துகொள்வதற்குச் சமமாகும்.
முதல் உலகப் போர் (1914-1918) தொடங்குவதற்கு ஒரு சிறிய தீப்பொறியே காரணமாக அமைந்தது. ஆஸ்திரிய நாட்டின் இளவரசர் பிரான்ஸ் பெர்டினாண்ட், செர்பியாவில் வைத்துச் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட அந்த ஒரு சம்பவம், உலக நாடுகளை இரண்டு அணிகளாகப் பிரித்தது. ஆனால், இதற்குப் பின்னணியில் ஐரோப்பிய நாடுகளிடையே இருந்த காலனி ஆதிக்கப் போட்டி நீண்ட காலமாகப் புகைந்து கொண்டிருந்தது. ஜெர்மனி ஒரு மிகப்பெரிய சக்தியாக உருவெடுப்பதை இங்கிலாந்தும் பிரான்சும் விரும்பவில்லை. இந்த ஈகோ மோதல்கள் தான் உலகை ஒரு பெரும் போருக்குள் தள்ளின. பதுங்கு குழிப் போர் (Trench Warfare) மற்றும் முதன்முறையாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட நச்சு வாயுக்கள் இந்தப் போரின் கொடூரத்தை உலகுக்குக் காட்டின. இந்தப் போரின் இறுதியில் ஜெர்மனி மீது சுமத்தப்பட்ட கடுமையான 'வெர்சைல்ஸ் ஒப்பந்தம்' தான், அடுத்த சில ஆண்டுகளில் இரண்டாம் உலகப் போர் தொடங்குவதற்கு வித்திட்டது.
இரண்டாம் உலகப் போர் (1939-1945) முதல் உலகப் போரை விடவும் பல மடங்கு அழிவை ஏற்படுத்தியது. அடால்ஃப் ஹிட்லரின் எழுச்சியும், அவரது நாஜிப் படைகளின் உலக ஆக்கிரமிப்பு ஆசையும் இந்தப் போரின் பிரதான காரணங்களாக அமைந்தன. ஆரிய இனம் தான் உலகிலேயே உயர்ந்தது என்ற ஹிட்லரின் இனவெறிப் போக்கு, லட்சக்கணக்கான யூதர்களைக் கொன்று குவித்த 'ஹோலோகாஸ்ட்' எனும் துயரச் சம்பவத்திற்கு இட்டுச் சென்றது. இந்தப் போர் ஆசியாவிலும் பரவியது; ஜப்பான் தனது எல்லைகளை விரிவுபடுத்த முயன்றபோது அமெரிக்காவுடன் மோதல் ஏற்பட்டது. பேர்ல் ஹார்பர் தாக்குதலுக்குப் பதிலடியாக ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகசாகி மீது வீசப்பட்ட அணு குண்டுகள், போரின் போக்கை மட்டுமன்றி மனித குலத்தின் எதிர்காலத்தையே அச்சத்தில் ஆழ்த்தின. அறிவியல் என்பது ஆக்கத்திற்கு மட்டுமன்றி, அழிவுக்கும் எவ்வளவு கொடூரமான கருவியாக மாறும் என்பதற்கு இரண்டாம் உலகப் போரே சான்று.
இந்தப் போர்களின் போது இந்தியாவின் பங்கு பெரும்பாலும் மறைக்கப்பட்ட வரலாறாகவே இருக்கிறது. சுமார் 25 லட்சம் இந்திய வீரர்கள் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திற்காக இரண்டாம் உலகப் போரில் தங்களின் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போரிட்டனர். ஆப்பிரிக்கா முதல் ஐரோப்பா வரை பல போர் முனைகளில் இந்தியர்களின் வீரம் உலக நாடுகளால் பாராட்டப்பட்டது. அதேசமயம், நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ் உருவாக்கிய இந்தியத் தேசிய ராணுவம் (INA), ஜப்பானின் உதவியுடன் இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடியது. இந்தப் போரின் விளைவாக ஏற்பட்ட பொருளாதார வீழ்ச்சிதான், பிரிட்டிஷ் பேரரசு இந்தியாவிற்குச் சுதந்திரம் கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தை உருவாக்கியது. உலகப் போர்கள் ஐரோப்பாவில் நிகழ்ந்தாலும், அவற்றின் தாக்கம் தமிழகத்தின் வீதிகள் வரை எதிரொலித்தது; சென்னை மீது ஜப்பானிய போர் விமானங்கள் குண்டு வீசியது இன்றும் வரலாற்றின் ஒரு முக்கியப் பதிவாகும்.
உலகப் போர்கள் முடிவுக்கு வந்த பிறகுதான் 'ஐக்கிய நாடுகள் சபை' (United Nations) போன்ற அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. இனி ஒருமுறை உலகப் போர் ஏற்பட்டால் இந்த உலகமே இருக்காது என்பதை உணர்ந்த நாடுகள், அமைதிக்கான வழிகளைத் தேடத் தொடங்கின. காலனி ஆதிக்கம் ஒழிந்து பல நாடுகள் சுதந்திரம் பெற்றன. தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் போர்கள் உலகை மாற்றின; கணினித் தொழில்நுட்பம், ஜெட் விமானங்கள் மற்றும் விண்வெளி ஆய்வுகள் என அனைத்தும் போர்க்காலத் தேவைகளுக்காக உருவாக்கப்பட்டவைதான். ஆனால், இந்தப் போர்கள் விட்டுச் சென்ற வடுக்கள் இன்னும் ஆறவில்லை. எல்லைப் பிரச்சனைகளும், அதிகாரப் போட்டிகளும் இன்றும் மறைமுகப் போர்களாக (Cold War) நீடித்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. வரலாறு நமக்குக் கற்றுத்தரும் பாடம் என்னவென்றால், போரில் எவரும் வெற்றி பெறுவதில்லை; மனிதநேயம் தான் எப்போதும் தோற்றுப் போகிறது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.