பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சொந்த மண்ணுக்கு செல்லும் வாய்ப்பு! ஆனால் புதிய வாழ்க்கை குறித்த கேள்விகளுடன் தவிக்கும் இலங்கைத் தமிழர்கள்...

பல ஆண்டுகளாக தமிழ்நாட்டில் வசித்து வரும் இலங்கைத் தமிழ் அகதிகளுக்கு, மீண்டும் தங்கள் சொந்த நாட்டுக்குத் திரும்புவதற்கான ஒரு முக்கியமான சட்டத் தடை தற்போது நீக்கப்பட்டுள்ளது. உள்நாட்டுப் போர் காலத்தில் முறையான பாஸ்போர்ட் இல்லாமல் அல்லது அங்கீகரிக்கப்படாத வழிகளில் இலங்கையை விட்டு வெளியேறியவர்கள், இனி குறிப்பிட்ட நடைமுறைகளின் கீழ் தாயகம் திரும்புவதற்கு வாய்ப்பு உருவாகியுள்ளது. இலங்கை அரசின் புதிய முடிவு, பல ஆண்டுகளாக நிலவி வந்த ஒரு சட்டச் சிக்கலுக்கு தீர்வு காணும் முயற்சியாக பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், “திரும்பிச் செல்ல அனுமதி கிடைத்துவிட்டது” என்பதாலேயே அனைவரும் உடனடியாக தாயகம் திரும்பிவிடுவார்கள் என்று கூற முடியாது. அவர்களின் முன்னால் வீடு, நிலம், வேலை, குழந்தைகளின் கல்வி, வாழ்வாதாரம் உள்ளிட்ட பல கேள்விகள் இன்னும் நிற்கின்றன.

1980-களில் இலங்கையில் ஏற்பட்ட இன மோதல்கள் மற்றும் பின்னர் தீவிரமடைந்த உள்நாட்டுப் போர் காரணமாக ஏராளமான தமிழர்கள் பாதுகாப்புக்காக இந்தியாவை நோக்கி வந்தனர். கடல் வழியாக ஆபத்தான பயணத்தை மேற்கொண்டு தமிழ்நாட்டை வந்தடைந்த பல குடும்பங்கள், இங்கு அமைக்கப்பட்ட அகதிகள் முகாம்களில் தங்கவைக்கப்பட்டனர். காலப்போக்கில் அந்த தற்காலிக முகாம்களே பல குடும்பங்களின் நீண்டகால வாழ்க்கைச் சூழலாக மாறிவிட்டன. தற்போது தமிழ்நாட்டில் சுமார் 90,000 இலங்கைத் தமிழ் அகதிகள் இருப்பதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இவர்களில் 58,000-க்கும் மேற்பட்டோர் 103 முகாம்களில் வசிக்கின்றனர்; மேலும் சுமார் 30,000 பேர் முகாம்களுக்கு வெளியேயும் வசித்து வருகின்றனர்.

புதிய நடைமுறையின் முக்கிய அம்சம், போர்க்காலத்தில் முறையான ஆவணங்கள் இல்லாமல் வெளியேறியவர்களுக்கு மீண்டும் இலங்கைக்குள் நுழைவதற்கான சட்டப்பூர்வ பாதையை ஏற்படுத்துவதாகும். இலங்கை நாட்டினராக இருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டவர்கள், பாதுகாப்பு சோதனைக்குப் பிறகு அங்கீகரிக்கப்பட்ட துறைமுகம் அல்லது விமான நிலையம் வழியாக திரும்ப முடியும். போரின்போது முறையான அனுமதி இல்லாமல் நாட்டை விட்டு வெளியேறியதற்காக மட்டும் அவர்களுக்கு குடியேற்றச் சட்டத்தின் கீழ் வழக்கு தொடரப்படாது என தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால், பல ஆண்டுகளாக தாயகம் திரும்ப வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் இருந்தவர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான தடைக்கல் அகற்றப்பட்டுள்ளது.

இந்த நடவடிக்கையை ஐ.நா. உள்ளிட்ட அமைப்புகள் பாதுகாப்பான மற்றும் கண்ணியமான தன்னார்வத் திரும்புதலுக்கான முக்கிய முன்னேற்றமாக வரவேற்றுள்ளன. ஆனால் நடைமுறையில், தாயகம் திரும்புவது என்பது ஒரு பயணத்தை மேற்கொள்வது போன்ற எளிய முடிவு அல்ல. மூன்று அல்லது நான்கு தசாப்தங்களாக தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்த குடும்பங்களுக்கு இங்குள்ள வாழ்க்கையே பழக்கமாகிவிட்டது. குறிப்பாக முகாம்களில் வசிக்கும் அகதிகளில் பெரும்பாலானோர் 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இங்கு இருப்பதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. அவர்களில் கணிசமானோர் இந்தியாவிலேயே பிறந்தவர்கள். அவர்களுக்கு இலங்கை என்பது பெற்றோர் அல்லது மூத்த தலைமுறையினர் நினைவுகளில் இருக்கும் சொந்த மண்ணாக இருக்கலாம்; ஆனால் அவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அனுபவம் பெரும்பாலும் தமிழ்நாட்டுடன்தான் இணைந்துள்ளது.

அதனால்தான் திரும்பிச் செல்ல விரும்பும் குடும்பங்கள் முதலில் கேட்கும் கேள்வி “அங்கு சென்ற பிறகு நாங்கள் எப்படி வாழ்வது?” என்பதாக உள்ளது. பலரின் பழைய வீடுகள் இல்லை. சிலரது நிலங்கள் குறித்த ஆவணங்கள் காணாமல் போயிருக்கலாம். பல குடும்பங்களின் சொத்துகள் நீண்ட காலமாக பயன்படுத்தப்படாமல் கிடந்திருக்கலாம் அல்லது உரிமை தொடர்பான பிரச்சினைகள் இருக்கலாம். வீடு அமைத்துக் கொள்வதற்கான உதவி, நில உரிமை தெளிவு, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் குழந்தைகளின் கல்வி போன்ற அம்சங்கள் உறுதியாக இருந்தால்தான் நிரந்தரமாக திரும்புவது சாத்தியமாகும்.

கடந்த காலங்களில் இலங்கை அரசு தாயகம் திரும்பும் அகதிகளுக்கு வீடு மற்றும் வாழ்வாதார உதவிகளை வழங்கும் திட்டங்களை முன்வைத்திருந்தாலும், தற்போதைய புதிய முடிவில் அதற்கான விரிவான புதிய உதவித் தொகுப்பு தெளிவாக குறிப்பிடப்படவில்லை. இதுவே அகதிகளின் தயக்கத்துக்கு முக்கிய காரணமாக உள்ளது. சட்டரீதியான தடையை நீக்கியிருப்பது ஒரு பக்கம் வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கையாக இருந்தாலும், அவர்கள் அங்கு சென்ற பிறகு நிலையான வாழ்க்கையை அமைத்துக்கொள்ள தேவையான ஆதரவு கிடைக்குமா என்பதுதான் அடுத்த பெரிய கேள்வியாக உள்ளது.

இதற்கிடையே, தமிழ்நாட்டில் இருந்து இலங்கைக்கு தன்னார்வமாக திரும்புபவர்களின் எண்ணிக்கை கடந்த சில ஆண்டுகளில் மிகவும் குறைவாகவே இருந்துள்ளது. 2020-ல் 196 பேரும், 2021-ல் 96 பேரும், 2022-ல் 208 பேரும், 2023-ல் 326 பேரும், 2024-ல் 203 பேரும் திரும்பியுள்ளனர். 2025-ல் இந்த எண்ணிக்கை வெறும் 92 ஆக இருந்தது. இருப்பினும், 2025 ஜூலை முதல் 2026 பிப்ரவரி வரையிலான காலகட்டத்தில் 46 குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 246 பேர் திரும்பியுள்ளனர். இதன் மூலம், பாதுகாப்பான சூழல் மற்றும் தேவையான நடைமுறைகள் இருந்தால் சில குடும்பங்கள் தாயகம் திரும்பத் தயாராக இருப்பது தெரியவருகிறது.

இலங்கையின் தற்போதைய அரசியல் மற்றும் சமூக சூழல் கடந்த காலத்தைவிட மாறியிருந்தாலும், வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் வாழும் தமிழர்களின் நிலம், பாதுகாப்பு, அரசியல் உரிமைகள் மற்றும் கண்காணிப்பு தொடர்பான கவலைகள் முழுமையாக மறைந்துவிடவில்லை. தமிழ் அரசியல் அமைப்புகள் நீண்ட காலமாக நிலங்களை விடுவித்தல், அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான கோரிக்கைகளை முன்வைத்து வருகின்றன. எனவே, தாயகம் திரும்ப விரும்பும் குடும்பங்களுக்கு சட்டரீதியான அனுமதியுடன் மட்டுமல்லாமல், பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக நம்பிக்கையும் அவசியமாகிறது.

பல தசாப்தங்களாக அகதிகள் முகாம்களில் வாழ்ந்த ஒரு தலைமுறைக்கு, “சொந்த ஊர்” என்பது வெறும் புவியியல் இடம் அல்ல. அது நினைவுகள், உறவுகள், இழந்த வீடு, கடந்த கால வாழ்க்கை என பல உணர்வுகளுடன் தொடர்புடையது. அதே நேரத்தில், அடுத்த தலைமுறைக்கு தமிழ்நாடே பிறந்த இடமாகவும் வளர்ந்த இடமாகவும் இருக்கிறது. எனவே, தாயகம் திரும்புவது குறித்து ஒவ்வொரு குடும்பமும் தங்களது சூழ்நிலையைப் பொறுத்தே முடிவு செய்ய வேண்டிய நிலை உள்ளது. புதிய சட்ட நடைமுறை ஒரு கதவைத் திறந்திருக்கலாம்; ஆனால் அந்தக் கதவைக் கடந்து புதிய வாழ்க்கைக்குள் செல்வதற்கு பாதுகாப்பு, வீடு, வேலை, கல்வி மற்றும் நம்பிக்கையை உறுதி செய்யும் பல படிகள் இன்னும் கடக்க வேண்டியுள்ளது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.