.png)
இந்தியாவில் மக்கள் தொகை கட்டுப்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் நோக்கில் பல மாநிலங்கள் பல்வேறு கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தி வருகின்றன. அவற்றில் அதிகம் விவாதிக்கப்பட்ட ஒன்றுதான், இரண்டுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் உள்ளவர்கள் பஞ்சாயத்து தேர்தலில் போட்டியிட முடியாது என்ற விதிமுறை. பல ஆண்டுகளாக சில மாநிலங்களில் அமலில் இருக்கும் இந்தச் சட்டம் தற்போது மீண்டும் தேசிய கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. காரணம், இந்த விதிமுறை இன்றைய காலகட்டத்திலும் உண்மையில் தேவையா என்ற கேள்வியை உச்சநீதிமன்றம் எழுப்பியுள்ளது. இந்த வழக்கு, மக்கள் தொகை கட்டுப்பாடு, ஜனநாயக உரிமைகள் மற்றும் தேர்தல் தகுதிகள் ஆகிய மூன்றுக்கும் இடையிலான சமநிலையைப் பற்றிய முக்கியமான விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது.
இந்த வழக்கு மகாராஷ்டிராவில் நடைமுறையில் உள்ள சட்டத்தை மையமாகக் கொண்டது. அந்த மாநிலத்தின் பஞ்சாயத்து சட்டத்தின்படி, குறிப்பிட்ட தேதிக்குப் பிறகு இரண்டுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் பெற்றவர்கள் கிராம பஞ்சாயத்து மற்றும் சில உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் தேர்தல்களில் போட்டியிடத் தகுதியற்றவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர். இந்த விதிமுறையின் நோக்கம், மக்கள் தொகை அதிகரிப்பைக் கட்டுப்படுத்தும் அரசின் கொள்கைக்கு சமூக ஆதரவை உருவாக்குவதாகும். பல ஆண்டுகளாக இந்த விதி அமலில் இருந்தாலும், அதன் அவசியம் தற்போது மீண்டும் நீதிமன்றத்தில் கேள்விக்குள்ளாகியுள்ளது.
வழக்கு விசாரணையின் போது, உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் இந்தக் கொள்கையின் தற்போதைய பொருத்தம் குறித்து முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்பினர். ஒரு காலத்தில் மக்கள் தொகை அதிகரிப்பைக் கட்டுப்படுத்த உருவாக்கப்பட்ட இந்த விதி, இன்றைய சூழலிலும் அதே நோக்கத்தை நிறைவேற்றுகிறதா? என்ற கேள்வியே நீதிமன்றத்தின் கவனத்தின் மையமாக இருந்தது. மேலும், நாட்டில் பல பகுதிகளில் மகப்பேறு விகிதம் (Fertility Rate) ஏற்கனவே குறைந்து வரும் நிலையில், இந்த வகையான கட்டுப்பாடுகள் இன்னும் தேவையா என்பதையும் நீதிபதிகள் ஆராய்ந்தனர்.
இந்த விவகாரத்தில் முக்கியமாக பேசப்படும் அம்சம், தேர்தலில் போட்டியிடுவது ஒரு அடிப்படை உரிமையா அல்லது சட்டம் வழங்கும் உரிமையா? என்பதுதான். இந்திய அரசியலமைப்பின் கீழ் வாக்களிப்பதற்கான உரிமை அரசியலமைப்பு பாதுகாக்கும் உரிமையாக இருந்தாலும், தேர்தலில் வேட்பாளராக போட்டியிடுவது சட்டத்தின் மூலம் வழங்கப்படும் உரிமையாகக் கருதப்படுகிறது. அதாவது, சட்டமன்றங்கள் சில தகுதிகளையும் தகுதியின்மைகளையும் நிர்ணயிக்க முடியும். ஆனால், அவை நியாயமானவையாகவும் காலத்திற்கேற்றவையாகவும் இருக்க வேண்டுமா என்பதே தற்போதைய நீதிமன்ற விவாதத்தின் மையப்புள்ளியாக உள்ளது.
இந்த விதிமுறையை ஆதரிப்பவர்கள், மக்கள் பிரதிநிதிகள் சமூகத்திற்கு முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும் என்று வாதிடுகின்றனர். அரசு ஊக்குவிக்கும் மக்கள் தொகை கட்டுப்பாட்டு கொள்கையை அரசியல் தலைவர்களே பின்பற்றவில்லை என்றால், அது சமூகத்தில் தவறான செய்தியை ஏற்படுத்தும் என அவர்கள் கூறுகின்றனர். மேலும், உள்ளாட்சி அமைப்புகளில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகள் அரசின் வளர்ச்சி மற்றும் குடும்ப நலத் திட்டங்களை செயல்படுத்தும் முக்கியப் பொறுப்பில் இருப்பதால், அவர்களிடம் கூடுதல் பொறுப்புணர்வு இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
மறுபுறம், இந்த விதிமுறையை எதிர்ப்பவர்கள் வேறுபட்ட கருத்தை முன்வைக்கின்றனர். ஒரு குடும்பத்தில் எத்தனை குழந்தைகள் இருக்க வேண்டும் என்பது தனிப்பட்ட வாழ்க்கைத் தேர்வு என்றும், அதனை தேர்தலில் போட்டியிடும் தகுதியுடன் இணைப்பது ஜனநாயகத்தின் அடிப்படை நோக்கத்திற்கு எதிரானதாக இருக்கலாம் என்றும் அவர்கள் கூறுகின்றனர். மேலும், பெண்களின் உடல்நலம், குழந்தை மரணம், இரட்டைக் குழந்தைகள் பிறப்பு, குடும்ப சூழ்நிலைகள் போன்ற பல காரணிகள் இந்த முடிவுகளை பாதிக்கக்கூடும் என்பதால், ஒரே விதியை அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியாகப் பயன்படுத்துவது நியாயமா என்ற கேள்வியும் எழுப்பப்படுகிறது.
இந்தியாவில் மகாராஷ்டிரா மட்டுமல்லாமல், ராஜஸ்தான், மத்தியப் பிரதேசம், ஒடிசா, ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலங்கானா உள்ளிட்ட சில மாநிலங்களும் கடந்த காலங்களில் இதே போன்ற இரண்டு குழந்தை விதிமுறைகளை உள்ளாட்சி தேர்தல்களுக்காக அமல்படுத்தியுள்ளன. ஆனால், அனைத்து மாநிலங்களும் ஒரே மாதிரியான அணுகுமுறையை பின்பற்றவில்லை. சில மாநிலங்கள் பின்னர் இந்த விதிகளை மாற்றியுள்ளன அல்லது மறுபரிசீலனை செய்துள்ளன. இதுவே, மாநிலங்களின் மக்கள் தொகை நிலை மற்றும் சமூக மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப கொள்கைகள் மாறிக்கொண்டே இருப்பதை காட்டுகிறது.
இந்த விவகாரம் சட்டத்தைத் தாண்டி, இந்தியாவின் மக்கள் தொகை மாற்றங்களையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது. தேசிய குடும்ப நல ஆய்வுகள் மற்றும் பல்வேறு அரசுத் தரவுகளின்படி, இந்தியாவின் மொத்த மகப்பேறு விகிதம் கடந்த சில ஆண்டுகளில் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் குறைந்துள்ளது. பல மாநிலங்களில் அது மாற்று மக்கள்தொகை அளவிற்கும் (Replacement Level) கீழே சென்றுள்ளது. இந்த மாற்றம் காரணமாக, பல ஆண்டுகளுக்கு முன் உருவாக்கப்பட்ட கொள்கைகள் இன்றும் அதே அளவு அவசியமா என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழுந்துள்ளது.
இப்போது இந்த வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் எந்த இறுதி தீர்ப்பையும் வழங்கவில்லை. மாறாக, இந்த விதிமுறையின் தற்போதைய தேவையைப் பற்றி முக்கியமான அரசியலமைப்பு மற்றும் கொள்கை சார்ந்த கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. இந்தக் கருத்துகள் எதிர்காலத்தில் மாநில அரசுகள் தங்களது சட்டங்களை மறுபரிசீலனை செய்ய வழிவகுக்கலாம் என்றும் சட்ட நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.இந்த வழக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது. மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கமும், ஜனநாயகத்தில் போட்டியிடும் வாய்ப்பும்—இரண்டும் சமூக நலனுடன் தொடர்புடையவை. ஆனால் காலம் மாறும்போது, சட்டங்களும் சமூக உண்மைகளுக்கு ஏற்ப மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டுமா என்பது தான் தற்போது நாட்டின் உயர்ந்த நீதிமன்றம் முன்வைத்துள்ள மிகப் பெரிய கேள்வியாக மாறியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.
