

உலகக் கோப்பை கால்பந்து போட்டி என்பது எந்த நாட்டின் வீரர்களுக்கும் ஒரு கனவு மேடை. உலகின் சிறந்த அணிகளுடன் மோதுவது மட்டுமல்லாமல், தங்கள் நாட்டின் பெருமையை உலக அரங்கில் வெளிப்படுத்தும் வாய்ப்பாகவும் இது பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் 2026 FIFA உலகக் கோப்பையில் ஈரான் தேசிய கால்பந்து அணி சந்தித்த அனுபவம், விளையாட்டை விட அரசியல், பாதுகாப்பு மற்றும் சர்வதேச உறவுகள் எவ்வாறு வீரர்களின் வாழ்க்கையை பாதிக்கின்றன என்பதை மீண்டும் வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
நியூசிலாந்துக்கு எதிரான தனது முதல் உலகக் கோப்பை போட்டியில் ஈரான் அணி 2-2 என்ற கோல் கணக்கில் சமநிலை பெற்றது. போட்டியின் தரத்தைப் பார்த்த பல கால்பந்து ரசிகர்கள், ஈரான் வீரர்களின் போராட்ட மனப்பான்மையை பாராட்டினர். ஆனால் போட்டி முடிந்த பிறகு வெளியான தகவல்கள் உலக ரசிகர்களை ஆச்சரியப்பட வைத்தன. வழக்கமாக போட்டிக்குப் பிறகு வீரர்கள் ஓய்வெடுத்து, உடல் மீட்பு பயிற்சிகளில் ஈடுபட்டு, அடுத்த போட்டிக்கான திட்டங்களை வகுப்பார்கள். ஆனால் ஈரான் வீரர்களுக்கு அந்த வாய்ப்பே கிடைக்கவில்லை.
லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் நடைபெற்ற போட்டி முடிந்த உடனேயே, அவர்கள் அமெரிக்காவில் தங்க அனுமதிக்கப்படாமல் மெக்சிகோவின் டிஜுவானா நகரில் அமைந்திருந்த தங்களது முகாமிற்கு திரும்புமாறு அறிவுறுத்தப்பட்டதாக தகவல்கள் வெளியாகின. இதனால் வீரர்கள் ஓய்வெடுக்க வேண்டிய நேரத்தில் விமான நிலையம், குடியேற்றச் சோதனை மற்றும் எல்லை நடைமுறைகளில் பல மணி நேரங்களை செலவிட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.
ஈரான் அணியின் தலைமைப் பயிற்சியாளர் Amir Ghalenoei இந்த நிலைமையை கடுமையாக விமர்சித்தார். போட்டிக்குப் பிறகு வீரர்களுக்கு ஓய்வு அளிக்கப்படாமல் உடனடியாக பயணம் செய்யச் சொல்லப்பட்டது, இது உலகக் கோப்பை போன்ற உயர்மட்ட போட்டியில் நியாயமான அணுகுமுறை அல்ல என்று அவர் தெரிவித்தார். அணியின் முக்கிய வீரரான Mehdi Taremi கூட, "இது எங்களுக்கு மிகவும் கடினமான உலகக் கோப்பை அனுபவமாக உள்ளது" என்று வருத்தம் தெரிவித்தார்.
இந்த பிரச்சினையின் பின்னணியில் அரசியல் காரணங்களும் உள்ளன. அமெரிக்கா மற்றும் ஈரான் இடையேயான உறவுகள் பல ஆண்டுகளாக பதற்றமாக இருந்து வருகின்றன. சமீபத்திய மத்திய கிழக்கு மோதல்களும், பாதுகாப்பு தொடர்பான அச்சங்களும் காரணமாக, ஈரான் அணியினருக்கு அமெரிக்காவில் பல கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. சில அதிகாரிகளுக்கு விசா மறுக்கப்பட்டதாகவும் தகவல்கள் வெளியாகின.
இதனால் உலகக் கோப்பை போட்டிக்கான அவர்களின் தயாரிப்புகளும் பாதிக்கப்பட்டன. ஆரம்பத்தில் அமெரிக்காவில் பயிற்சி மேற்கொள்ள திட்டமிடப்பட்டிருந்த நிலையில், பின்னர் மெக்சிகோவிற்கு மாற்ற வேண்டிய சூழல் உருவானது. அங்கிருந்து ஒவ்வொரு போட்டிக்கும் அமெரிக்காவிற்குள் நுழைந்து மீண்டும் திரும்ப வேண்டிய நிலை, வீரர்களின் உடல் மற்றும் மனநிலைக்கு கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தியது.
போட்டி நடைபெற்ற லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரம், அமெரிக்காவில் வாழும் மிகப்பெரிய ஈரானிய வம்சாவளி மக்களின் மையமாகும். அதனால் போட்டி மைதானத்திற்குள் மட்டுமல்ல, மைதானத்திற்கு வெளியிலும் உணர்ச்சி மிகுந்த காட்சிகள் காணப்பட்டன. சிலர் தற்போதைய ஈரான் அரசை ஆதரித்தனர்; மற்றவர்கள் பழைய ஈரான் அரசின் அடையாளங்களைக் கொண்ட கொடிகளை ஏந்தினர். பல்வேறு அரசியல் கருத்துக்களும், எதிர்ப்புகளும், கோஷங்களும் அங்கு வெளிப்பட்டன.
ஆனால் இந்த அனைத்து அரசியல் வேறுபாடுகளையும் தற்காலிகமாக மறக்க வைத்தது அந்த 90 நிமிட கால்பந்துதான். ஈரான் அணி கோல் அடித்தபோது, அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகளை தாண்டி ஆயிரக்கணக்கான ரசிகர்கள் ஒரே நேரத்தில் ஆரவாரம் செய்தனர். அதுவே விளையாட்டின் உண்மையான சக்தி என்பதை பலர் சுட்டிக்காட்டினர்.
FIFA தலைவர் Gianni Infantino கூட போட்டிக்குப் பிறகு ஈரான் அணியின் அறைக்குச் சென்று வீரர்களை ஊக்குவித்ததாக தகவல்கள் வெளியாகின. உலகம் முழுவதும் உங்கள் மீது கவனம் செலுத்துகிறது, நீங்கள் வரலாறு படைக்கிறீர்கள் என்று அவர் வீரர்களிடம் கூறியதாக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
இந்த சம்பவம் உலகக் கோப்பை போன்ற சர்வதேச போட்டிகள் வெறும் விளையாட்டு நிகழ்வுகள் மட்டுமல்ல என்பதை மீண்டும் நினைவூட்டியுள்ளது. அரசியல், பாதுகாப்பு, குடியேற்ற கொள்கைகள் மற்றும் சர்வதேச உறவுகள் கூட வீரர்களின் அனுபவத்தை நேரடியாக பாதிக்கக்கூடும். உலகின் சிறந்த வீரர்கள் கூட சில நேரங்களில் விளையாட்டு மைதானத்தில் எதிரணியுடன் மட்டுமல்ல, நிர்வாக மற்றும் அரசியல் சவால்களுடனும் போராட வேண்டிய நிலை உருவாகிறது.
இந்த விவகாரம் கால்பந்து ரசிகர்களிடையே ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்பியுள்ளது: உலகக் கோப்பை போன்ற போட்டிகளில் அனைத்து அணிகளுக்கும் சமமான வசதிகள் மற்றும் சுதந்திரம் வழங்கப்படுகிறதா? விளையாட்டு அரசியலிலிருந்து தனித்துவமாக இருக்க வேண்டுமா? அல்லது சர்வதேச சூழ்நிலைகள் தவிர்க்க முடியாத வகையில் விளையாட்டையும் பாதிக்குமா? என்ற விவாதங்கள் மீண்டும் தலைதூக்கியுள்ளன.
மொத்தத்தில், ஈரான் அணியின் உலகக் கோப்பை பயணம் ஒரு கால்பந்து கதையாக மட்டுமல்ல; அது அரசியல், அடையாளம், குடியேற்றக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் விளையாட்டு மனப்பான்மை ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றாக கலந்த ஒரு சர்வதேச அனுபவமாக மாறியுள்ளது. 90 நிமிடங்கள் மைதானத்தில் போராடிய வீரர்கள், அதன் பிறகு பல மணி நேரங்கள் எல்லை சோதனைகளிலும் பயணங்களிலும் போராட வேண்டிய நிலை, இந்த உலகக் கோப்பையின் மிகவும் பேசப்பட்ட நிகழ்வுகளில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்