பாஸ்போர்ட் இருந்தாலே குடியுரிமையா?... நாடு முழுவதும் விவாதத்தை கிளப்பிய மத்திய அரசின் விளக்கம்

இந்தியாவில் பாஸ்போர்ட் (Passport) என்பது பலரின் பார்வையில் மிகவும் நம்பகமான அடையாள ஆவணமாகக் கருதப்படுகிறது. வெளிநாடு செல்லவும், விசா பெறவும், வங்கி கணக்கு தொடங்கவும், பல்வேறு அதிகாரப்பூர்வ தேவைகளுக்கும் பாஸ்போர்ட் முக்கிய ஆவணமாக பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதனால், "பாஸ்போர்ட் இருக்கிறது என்றால் அவர் இந்தியக் குடிமகன் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை" என்ற எண்ணம் பொதுமக்களிடையே நீண்ட காலமாக இருந்து வருகிறது. ஆனால், இந்த பொதுவான புரிதலுக்கு மாறாக, இந்திய பாஸ்போர்ட் என்பது குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் ஆவணம் அல்ல; அது வெளிநாட்டு பயணத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதற்காக வழங்கப்படும் பயண ஆவணம் மட்டுமே என்று மத்திய அரசு மீண்டும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. இந்த விளக்கம் தற்போது நாடு முழுவதும் சட்ட, அரசியல் மற்றும் நிர்வாக ரீதியாக பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

இந்த விவகாரம் சமீபத்தில் தேர்தல் ஆணையம் மேற்கொண்டு வரும் வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்பு தீவிர திருத்தம் (Special Intensive Revision - SIR) தொடர்பான விவாதங்களின் போது மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெற்றது. குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் ஆவணங்கள் குறித்து பல்வேறு கேள்விகள் எழுந்த நிலையில், வெளிநாட்டு விவகார அமைச்சகத்தின் (MEA) செய்தித் தொடர்பாளர் ரந்தீர் ஜெய்ஸ்வால், வாராந்திர செய்தியாளர் சந்திப்பில் இதுகுறித்து விளக்கம் அளித்தார். அவரது கூற்றுப்படி, 1967-ஆம் ஆண்டின் பாஸ்போர்ட் சட்டத்தின்படி, இந்திய குடிமக்கள் நாட்டை விட்டு வெளிநாடு செல்லும் பயணத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதற்காகவே பாஸ்போர்ட் வழங்கப்படுகிறது. அதாவது, அதன் முதன்மை நோக்கம் சர்வதேச பயணத்தை அனுமதிப்பதே தவிர, குடியுரிமைக்கான இறுதி சட்டப்பூர்வ சான்றாக செயல்படுவது அல்ல என்று அவர் கூறினார்.

இந்த விளக்கத்துடன் சேர்த்து மற்றொரு முக்கிய தகவலையும் மத்திய அரசு வெளியிட்டுள்ளது. தற்போது இந்திய மக்கள்தொகையில் 8 சதவீதத்திற்கும் குறைவானவர்களிடம் மட்டுமே பாஸ்போர்ட் உள்ளது என்று வெளிநாட்டு விவகார அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது. இந்த தகவல், "பாஸ்போர்ட் மட்டுமே குடியுரிமைக்கான சான்று என்றால், மீதமுள்ள பெரும்பாலான இந்தியர்களின் நிலை என்ன?" என்ற கேள்விக்கு பதிலளிக்கும் வகையில் கூறப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது.

அதே நேரத்தில், இந்த விளக்கம் பலருக்கு குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. "பாஸ்போர்ட் பெறுவதற்கு இந்திய குடியுரிமை அவசியம்தானே? அப்படியிருக்கும்போது அது எப்படி குடியுரிமைச் சான்றாக இருக்க முடியாது?" என்ற கேள்வி சமூக வலைதளங்களிலும் சட்ட வட்டாரங்களிலும் அதிகமாக எழுந்தது. இதற்கு சட்ட நிபுணர்கள் கூறும் விளக்கம் சற்று வித்தியாசமானது. இந்திய சட்டத்தின் அடிப்படையில் குடியுரிமை என்பது ஒரு சட்டப்பூர்வ நிலை (Legal Status). அது ஒரு தனி ஆவணம் அல்ல. இந்திய அரசியலமைப்பின் 5 முதல் 11 வரை உள்ள கட்டுரைகள் மற்றும் Citizenship Act, 1955 ஆகியவை யார் இந்தியக் குடிமகன் என்பதை வரையறுக்கின்றன. ஆனால், "இந்த ஆவணம் இருந்தாலே குடியுரிமை நிரூபிக்கப்பட்டுவிடும்" என்று எந்த ஒரு சட்டமும் கூறவில்லை.

இதுவே இந்த விவாதத்தின் முக்கிய அம்சமாக உள்ளது. நடைமுறையில், பாஸ்போர்ட் பெறும் முன் பல்வேறு ஆவணங்கள் சரிபார்க்கப்படுகின்றன. பிறப்புச் சான்றிதழ், முகவரி ஆதாரம், காவல்துறை சரிபார்ப்பு உள்ளிட்ட பல கட்டங்களை கடந்து மட்டுமே பாஸ்போர்ட் வழங்கப்படுகிறது. அதனால், பாஸ்போர்ட் என்பது இந்தியக் குடிமகனுக்கே வழங்கப்படும் ஆவணமாக இருந்தாலும், சட்ட ரீதியில் அது குடியுரிமையை நிரூபிக்கும் ஒரே இறுதி ஆவணமாக கருதப்படுவதில்லை என்று நிபுணர்கள் விளக்குகின்றனர்.

இந்த விவகாரம் அரசியல் ரீதியாகவும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. எதிர்க்கட்சிகள், "மக்கள் பல ஆண்டுகளாக பயன்படுத்தி வரும் பாஸ்போர்ட்டை குடியுரிமைக்கான ஆதாரமாக ஏற்க முடியாது என்று கூறுவது பொதுமக்களிடையே தேவையற்ற குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும்" என்று குற்றம்சாட்டியுள்ளன. மறுபுறம், மத்திய அரசு, "சட்டத்தில் இருப்பதை மட்டுமே விளக்குகிறோம்; புதிய கொள்கை எதுவும் அறிவிக்கப்படவில்லை" என்று தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.

சட்ட வல்லுநர்களின் பார்வையில், இந்த விவாதம் இந்தியாவின் ஆவண அமைப்பில் இருக்கும் ஒரு தனித்துவமான நிலையை வெளிப்படுத்துகிறது. பல நாடுகளில் குடியுரிமைக்கென தனி தேசிய ஆவணம் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்தியாவில் அத்தகைய ஒரே குடியுரிமைச் சான்றிதழ் அனைவருக்கும் வழங்கப்படுவதில்லை. அதன் காரணமாகவே, தேவைக்கேற்ப பல்வேறு ஆவணங்கள் ஒன்றாக மதிப்பாய்வு செய்யப்படுகின்றன. குடியுரிமை என்பது ஒரு ஆவணத்தால் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்படாமல், சட்டம் மற்றும் கிடைக்கும் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்படும் ஒரு சட்டப்பூர்வ நிலையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.

இந்த நிலையில், 1967-ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட பாஸ்போர்ட் சட்டமும் மீண்டும் கவனத்திற்கு வந்துள்ளது. அந்தச் சட்டத்தின் நோக்கம், இந்திய குடிமக்கள் மற்றும் பிற நபர்களின் வெளிநாட்டு பயணத்தை ஒழுங்குபடுத்துவது என்று தெளிவாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது, பாஸ்போர்ட் என்பது முதன்மையாக ஒரு பயண ஆவணம் (Travel Document) என்பதையே சட்டமும் வலியுறுத்துகிறது.

இந்த விவாதம் பொதுமக்களுக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தையும் உணர்த்துகிறது. பாஸ்போர்ட், ஆதார், வாக்காளர் அடையாள அட்டை, பிறப்புச் சான்றிதழ், பான் அட்டை போன்ற ஒவ்வொரு ஆவணமும் தனித்தனி நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டவை. அவற்றின் சட்டப்பூர்வ பயன்பாடுகளும் வேறுபடுகின்றன. ஒரு ஆவணம் எல்லா சட்ட நோக்கங்களுக்கும் பொருந்தும் என்ற எண்ணம் பல நேரங்களில் தவறான புரிதலை உருவாக்கக்கூடும்.

மத்திய அரசின் இந்த சமீபத்திய விளக்கம், பாஸ்போர்ட்டின் மதிப்பைக் குறைப்பதற்காக அல்ல; அதன் உண்மையான சட்டப்பூர்வ நோக்கத்தை தெளிவுபடுத்துவதற்காகவே வெளியிடப்பட்டதாக அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். இருப்பினும், இந்த விளக்கம் குடியுரிமை தொடர்பான ஆவணங்கள் குறித்து பொதுமக்களிடையே புதிய விவாதத்தை தொடங்கியுள்ளது. எதிர்காலத்தில் குடியுரிமை, அடையாள ஆவணங்கள் மற்றும் தேர்தல் நடைமுறைகள் தொடர்பான சட்ட விவாதங்களில் இந்த விளக்கம் முக்கியமான குறிப்பாக இடம்பெறும் என்று சட்ட நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்