கல்லூரி படிப்பா, வேலை அனுபவமா? இரண்டையும் சமாளிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் தவிக்கும் இன்றைய மாணவர்கள்

இன்றைய கல்லூரி மாணவர்களுக்கு படிப்பு என்பது வகுப்பறைக்குள் சென்று பாடங்களை கற்றுக்கொள்வதுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. பட்டப்படிப்புடன் சேர்த்து தொழில்துறை அனுபவம், திறன்கள், பயிற்சிகள், வேலைக்கான தயாரிப்பு என பலவற்றையும் ஒரே நேரத்தில் உருவாக்க வேண்டிய சூழல் உள்ளது. ஒரு பட்டம் கல்வித் தகுதியை நிரூபிக்கிறது என்றால், பயிற்சிப் பணி நடைமுறை அனுபவத்தை வழங்குகிறது. ஆனால் இந்த இரண்டுக்கும் ஒரே நேரத்தில் நேரம் ஒதுக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும்போது, மாணவர்களுக்கு மிகப்பெரிய சவால் தொடங்குகிறது.

கல்லூரிகளில் வருகைப்பதிவு தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்படுகிறது. குறிப்பிட்ட அளவு வருகை இல்லையெனில் தேர்வு எழுதுவதிலும் பல்வேறு சிக்கல்கள் ஏற்படலாம். அதே நேரத்தில், நிறுவனங்கள் வேலைக்கு ஆட்களைத் தேர்வு செய்யும்போது வெறும் பட்டப்படிப்பை மட்டும் பார்ப்பதில்லை. மாணவரின் நடைமுறைத் திறன், திட்ட அனுபவம், பயிற்சிப் பணிகள் மற்றும் பணிச்சூழலை எதிர்கொண்ட அனுபவம் போன்றவற்றுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. இதனால் மாணவர்கள் “வகுப்பில் இருந்து நல்ல வருகைப்பதிவை உருவாக்குவதா அல்லது வேலைக்கான அனுபவத்தை இப்போதே பெறுவதா?” என்ற குழப்பத்தில் சிக்குகின்றனர்.

ஒரு மாணவர் பயிற்சிப் பணியில் சேர்ந்துவிட்டால் கல்லூரிப் பாடங்கள் நின்றுவிடுவதில்லை. மறுபுறம் கல்லூரிக்குச் சென்றால் பயிற்சிப் பணியில் காத்திருக்கும் பணிகளும் நின்றுவிடுவதில்லை. குறிப்பாக கல்லூரி நேரமும் பயிற்சி நிறுவனத்தின் வேலை நேரமும் ஒன்றாக அமைந்துவிட்டால், மாணவர் இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. ஒரு நாள் இரண்டு வகுப்புகளை தவறவிட்டால், அடுத்த நாள் எத்தனை வகுப்புகளில் கலந்து கொண்டால் வருகைப்பதிவு மீண்டும் தேவையான அளவுக்கு வரும் என்று கணக்கிட வேண்டிய நிலையும் உருவாகிறது.

இதன் தாக்கம் வகுப்பறை கல்வியுடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. கல்லூரி நிகழ்ச்சிகள், நண்பர்களுடனான நேரம், ஆசிரியர்களின் நேரடி விளக்கங்கள் மற்றும் வகுப்பில் நடைபெறும் விவாதங்கள் ஆகியவற்றையும் மாணவர்கள் இழக்க நேரிடலாம். பின்னர் நண்பர்களிடம் குறிப்புகளை வாங்கி படிப்பது, வகுப்பில் கற்பிக்கப்பட்ட பாடங்களை தனியாக புரிந்துகொள்வது, தவறிய பணிகளை முடிப்பது என கூடுதல் பொறுப்புகள் உருவாகின்றன. ஏற்கெனவே பயிற்சிப் பணியின் வேலைகளை முடிக்க வேண்டிய நிலையில், இந்த கூடுதல் பணிச்சுமையும் மாணவர்களின் நேரத்தை மேலும் குறைக்கிறது.

ஆனால் பயிற்சிப் பணியின் முக்கியத்துவத்தையும் குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. வகுப்பறையில் ஒரு கருத்தை புத்தகத்தின் மூலம் படிப்பது வேறு; அதே கருத்தை உண்மையான பணியில் பயன்படுத்திப் பார்ப்பது வேறு. உதாரணமாக, செய்தித் துறையில் படிக்கும் மாணவர் ஒரு வகுப்பைத் தவறவிட்டாலும், அதே நேரத்தில் உண்மையான செய்தியை சேகரிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்கலாம். வடிவமைப்பு படிக்கும் மாணவர் வகுப்பில் ஒரு கருத்தை கற்றுக்கொள்வதற்கு பதிலாக, ஒரு நிறுவனத்தின் வாடிக்கையாளருக்கான வடிவமைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கலாம். இதுபோன்ற அனுபவங்கள் கல்வியை நடைமுறை உலகுடன் இணைக்கின்றன.

வேலைக்குச் சென்ற பிறகுதான் வகுப்பறையில் கற்ற சில விஷயங்களின் உண்மையான பயன்பாடு புரியும் சூழலும் உள்ளது. புத்தகத்தில் மனப்பாடம் செய்த ஒரு கோட்பாடு, நிறுவனத்தின் உண்மையான பணியில் பயன்படுத்த வேண்டிய சூழ்நிலை வந்தால் அதற்கு புதிய அர்த்தம் கிடைக்கிறது. வகுப்பறையில் ஆசிரியர் வழங்கும் மதிப்பெண்கள் மூலம் கிடைக்கும் பின்னூட்டத்துக்கும், நிறுவனத்தில் ஒரு பணியை திருத்தச் சொல்லும் மேலாளரின் கருத்துக்கும் வித்தியாசம் உள்ளது. இந்த அனுபவங்கள் மாணவர்களின் தொழில்முறை திறன்களை வளர்க்க உதவுகின்றன.

இதனால் கல்லூரி வருகைப்பதிவும் பயிற்சிப் பணியும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை என்று கூற முடியாது. இரண்டுமே மாணவரின் எதிர்காலத்திற்கு தேவையானவை. பிரச்சினை உருவாவது அவற்றை ஒரே நேரத்தில் நிறைவேற்ற வேண்டிய கட்டாயம் வரும்போதுதான். மாணவர்களுக்கு “இரண்டையும் எப்படியாவது சமாளித்துக்கொள்” என்று கூறுவது எளிது. ஆனால் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு இடங்களில் உடல்ரீதியாக இருக்க முடியாது என்பதுதான் நடைமுறை உண்மை.

கல்வி நிறுவனங்களும் இதை கருத்தில் கொண்டு, பாடத்திட்டத்துக்கும் தொழில் அனுபவத்துக்கும் இடையே அதிக இணைப்பை உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. குறிப்பிட்ட துறையுடன் நேரடியாக தொடர்புடைய பயிற்சிப் பணிகளில் மாணவர்கள் ஈடுபடும் போது, அந்த அனுபவத்தை கல்வியின் ஒரு பகுதியாக அங்கீகரிக்கும் வழிமுறைகள் உருவாக்கப்படலாம். கல்லூரி மற்றும் நிறுவனங்கள் இணைந்து திட்டங்கள், பகுதி நேரப் பயிற்சிகள் அல்லது நெகிழ்வான வேலை நேரங்களை ஏற்படுத்தினால், மாணவர்கள் ஒரு பக்கத்தை இழந்து மற்றொரு பக்கத்தை தேர்வு செய்ய வேண்டிய நிலை குறையலாம்.

இன்றைய வேலைவாய்ப்பு சந்தையில் பட்டப்படிப்பு மட்டும் போதாது என்ற கருத்து வலுப்பெற்று வருகிறது. அதே நேரத்தில், நடைமுறை அனுபவம் பெற வேண்டும் என்பதற்காக அடிப்படை கல்வியை புறக்கணிப்பதும் சரியான தீர்வு அல்ல. ஒரு மாணவரின் சுயவிவரத்தில் பயிற்சிப் பணி ஒரு வரியாக சேரலாம்; ஆனால் அந்த அனுபவத்தைப் பெற அவர் செய்த முயற்சியும், தவறிய வகுப்புகளை மீண்டும் கற்றுக்கொண்ட உழைப்பும் அதில் தெரியாது. எனவே மாணவர்களை “வருகைப்பதிவா அல்லது தொழில் அனுபவமா?” என்ற கட்டாயத் தேர்வில் நிறுத்தாமல், கல்வியும் தொழில் அனுபவமும் ஒன்றுக்கொன்று துணையாக அமையும் சூழலை உருவாக்குவதே நீண்டகால தீர்வாக இருக்கும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்