

இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் இடையே நீண்டகாலமாக நிலவி வரும் நீர்ப்பகிர்வு விவகாரம் தற்போது மீண்டும் சர்வதேச கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம் தொடர்பாக உலக வங்கி அமைத்ததாக கூறப்படும் நடுவர் அமைப்பு வெளியிட்டுள்ள சமீபத்திய தீர்ப்பை இந்தியா திட்டவட்டமாக நிராகரித்துள்ளது. அந்த அமைப்புக்கே சட்டபூர்வ அதிகாரம் இல்லை என்பதே இந்தியாவின் முக்கிய நிலைப்பாடாக உள்ளது. மேலும், அந்த அமைப்பின் தற்போதைய அல்லது எதிர்கால அறிவிப்புகள் இந்தியாவின் இறையாண்மை முடிவுகளையோ, நாட்டில் மேற்கொள்ளப்படும் நீர்மின் திட்டங்களையோ பாதிக்காது என்றும் மத்திய அரசு தெரிவித்துள்ளது.
1960ஆம் ஆண்டு இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தான் இடையே சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இரு நாடுகளுக்கும் இடையே பல்வேறு அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்பு பிரச்சினைகள் ஏற்பட்ட காலங்களிலும் இந்த ஒப்பந்தம் நீண்ட காலம் செயல்பாட்டில் இருந்தது. சிந்து நதி அமைப்பில் உள்ள ஆறுகளின் நீரை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பது தொடர்பாக இரு நாடுகளுக்கும் இடையே ஒரு கட்டமைப்பை இந்த ஒப்பந்தம் ஏற்படுத்தியது. குறிப்பாக, மேற்குப் பகுதிகளில் பாயும் சிந்து, ஜீலம், செனாப் போன்ற நதிகளின் நீரை இந்தியா எவ்வாறு பயன்படுத்தலாம் என்பது தொடர்பாக சில கட்டுப்பாடுகளும் விதிகளும் உள்ளன.
காலப்போக்கில் இந்தியா மேற்கொண்டுவரும் நீர்மின் திட்டங்கள் தொடர்பாக பாகிஸ்தான் பல்வேறு எதிர்ப்புகளை பதிவு செய்து வந்தது. குறிப்பாக, ஜம்மு காஷ்மீர் பகுதியில் உருவாக்கப்பட்டு வரும் நீர்மின் திட்டங்களின் வடிவமைப்பு மற்றும் நீரை சேமிக்கும் திறன் தொடர்பாக இரு நாடுகளுக்கும் இடையே கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்பட்டன. இந்த விவகாரங்களில் ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தீர்வு காணும் நடைமுறைகளை பயன்படுத்துவது தொடர்பாகவும் இரு தரப்புக்கும் வேறுபட்ட அணுகுமுறைகள் இருந்து வருகின்றன.
இந்த பின்னணியில்தான் உலக வங்கி அமைத்ததாக கூறப்படும் Court of Arbitration என்ற நடுவர் அமைப்பு தனது கருத்துகளையும் தீர்ப்புகளையும் வெளியிட்டு வந்தது. ஆனால் அதன் உருவாக்கமே சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தின் விதிகளுக்கு முரணானது என்று இந்தியா தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகிறது. அந்த அமைப்பை இந்தியா சட்டரீதியாக ஒருபோதும் அங்கீகரிக்கவில்லை என்றும், அதன் நடவடிக்கைகளில் இந்தியா பங்கேற்கவில்லை என்றும் வெளியுறவு அமைச்சகம் மீண்டும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது.
சமீபத்திய தீர்ப்பிலும், ஒப்பந்தத்தை இடைநிறுத்துவதற்கான இந்தியாவின் காரணங்கள் போதுமானவை அல்ல என்றும், ஒப்பந்தத்தின் கீழ் இந்தியா தனது சில பொறுப்புகளை தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்றும் நடுவர் அமைப்பு கூறியதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. குறிப்பாக நீர்மின் திட்டங்களின் வடிவமைப்பு மற்றும் செயல்பாடு தொடர்பான சில அம்சங்களில் கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட வேண்டும் என்ற கருத்தும் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. Ratle நீர்மின் திட்டத்தின் சில கட்டுமானப் பணிகள் தொடர்பாகவும் இடைக்கால கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டதாக சர்வதேச செய்தி நிறுவனங்கள் தெரிவித்துள்ளன.
ஆனால் இந்த தீர்ப்புக்கு இந்தியா எந்த சட்டபூர்வ முக்கியத்துவத்தையும் வழங்கவில்லை. இந்திய வெளியுறவு அமைச்சகம் வெளியிட்டுள்ள விளக்கத்தில், இந்த நடுவர் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்ட விதமே ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படை விதிகளுக்கு முரணானது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதனால், அதன் தீர்ப்பை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான கேள்வியே எழவில்லை என இந்தியா தெரிவித்துள்ளது. மேலும், இந்தியாவின் இறையாண்மை சார்ந்த முடிவுகளில் தலையிட அந்த அமைப்புக்கு அதிகாரம் இல்லை என்றும் மத்திய அரசு வலியுறுத்தியுள்ளது.
இதற்கிடையில், சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தை “abeyance” நிலையில் வைத்திருக்கும் இந்தியாவின் முடிவும் தொடர்ந்து அமலில் இருப்பதாக வெளியுறவு அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது. அதாவது, தற்போதைய சூழ்நிலையில் அந்த ஒப்பந்தத்தின் வழக்கமான செயல்பாட்டை இந்தியா நிறுத்தி வைத்திருக்கும் தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றவில்லை. இதன் மூலம், நடுவர் அமைப்பின் தீர்ப்பால் இந்தியாவின் தற்போதைய கொள்கையில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை என்பதை மத்திய அரசு வெளிப்படுத்தியுள்ளது.
இந்த விவகாரம் வெறும் நீர் பகிர்வு பிரச்சினையாக மட்டும் பார்க்கப்படவில்லை. நதிநீர் மேலாண்மை, நீர்மின் உற்பத்தி, தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் இறையாண்மை போன்ற பல அம்சங்களுடன் இது தொடர்புடையதாக உள்ளது. குறிப்பாக எல்லைப் பகுதிகளில் அமைந்துள்ள நீர்மின் திட்டங்கள் தொடர்பான முடிவுகளில் வெளிப்புற அமைப்புகளின் தலையீட்டை இந்தியா ஏற்கத் தயாராக இல்லை என்பதையும் தற்போதைய நிலைப்பாடு வெளிப்படுத்துகிறது.
மறுபுறம், இந்த ஒப்பந்தம் பாகிஸ்தானின் விவசாயம் மற்றும் நீர்வள திட்டமிடலுக்கு முக்கியமானதாக இருப்பதால், அந்நாட்டின் பார்வையிலும் இந்த விவகாரம் மிகுந்த முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. இதனால், இந்தியாவின் தற்போதைய நிலைப்பாடு இரு நாடுகளுக்கு இடையிலான நீர்வள விவகாரத்தை மேலும் சிக்கலான கட்டத்துக்கு கொண்டு செல்லக்கூடும். சர்வதேச அளவில் ஒப்பந்தத்தின் நிலை மற்றும் நடுவர் அமைப்பின் அதிகாரம் குறித்து மாறுபட்ட கருத்துகள் நிலவி வருகின்றன.
இதற்கு முன்பும் இதே நடுவர் அமைப்பு இந்தியாவின் நீர்த்தேக்கங்களில் சேமிக்கக்கூடிய நீரின் அளவு தொடர்பாக தீர்ப்பு வழங்கியிருந்தது. அதையும் இந்தியா ஏற்கவில்லை. குறிப்பாக, இந்தியா தனது நீர்மின் திட்டங்களை ஒப்பந்த விதிகளுக்கு உட்பட்டு மேற்கொள்வதற்கான உரிமை கொண்டுள்ளது என்பதே அதன் நிலைப்பாடாக இருந்து வருகிறது. இதனால், தற்போதைய தீர்ப்பு என்பது புதிதாக உருவான தனிப்பட்ட மோதல் அல்ல; பல ஆண்டுகளாக தொடரும் நீர்வள மற்றும் சட்டரீதியான கருத்து வேறுபாட்டின் அடுத்த கட்டமாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
இந்த விவகாரத்தில் அடுத்தகட்ட நகர்வுகள் இரு நாடுகளின் நீர்வள உறவுகளுக்கு முக்கியமானதாக இருக்கும். ஒருபுறம், சர்வதேச தீர்வு நடைமுறைகள் குறித்த கேள்விகள் எழுந்துள்ளன. மறுபுறம், தனது நீர்வளத்தை பயன்படுத்துவது தொடர்பான முடிவுகளில் வெளிப்புற தலையீட்டை ஏற்க முடியாது என்ற நிலைப்பாட்டை இந்தியா தெளிவாக வெளிப்படுத்தியுள்ளது. இதனால், சிந்து நதிநீர் விவகாரம் தற்போது ஒரு சாதாரண நீர்ப்பகிர்வு பிரச்சினையைத் தாண்டி, ஒப்பந்தத்தின் எதிர்காலம், சர்வதேச நடுவர் அமைப்புகளின் அதிகாரம் மற்றும் தேசிய இறையாண்மை ஆகிய மூன்றும் சந்திக்கும் முக்கியமான கட்டத்தை எட்டியுள்ளது.
உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்