குடும்பப் பொறுப்புகளையும் தாண்டி காக்கிச் சீருடை கனவு! குழந்தைகளுடன் வந்து ஓட்டப் பயிற்சியில் அசத்தும் பெண்கள்...

ஒரு நிலையான வேலை, சொந்தமாகச் சம்பாதிக்கும் வருமானம், குடும்பத்துக்கு உதவும் வாய்ப்பு... இவை பல பெண்களின் கனவுகளாக இருக்கின்றன. அந்தக் கனவை நனவாக்குவதற்காக அதிகாலை இருட்டிலேயே எழுந்து ஓடிப் பயிற்சி செய்து வருகின்றனர் ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள். வீட்டுப் பொறுப்புகள், குழந்தைகள் பராமரிப்பு, பொருளாதாரச் சிக்கல்கள் எனப் பல தடைகளைத் தாண்டி, காக்கிச் சீருடை அணிய வேண்டும் என்ற ஒரே இலக்குடன் அவர்கள் களமிறங்கியுள்ளனர். ராம்கர் மாவட்டத்தில் நடைபெற்ற ஹோம் கார்டு ஆட்சேர்ப்புக்கான உடல் தகுதிப் பயிற்சி ஓட்டம், இந்தப் பெண்களின் விடாமுயற்சியையும் வேலைவாய்ப்புக்கான போராட்டத்தையும் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.

ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தின் ராம்கர் மாவட்டத்தில் உள்ள சித்து கானு விளையாட்டு மைதானத்தில் நடைபெற்ற இந்தப் பயிற்சி ஓட்டத்தில் சுமார் 6,000 பெண்கள் பங்கேற்றனர். மாவட்டத்தின் ஆறு வட்டாரங்களைச் சேர்ந்த பெண்கள் அதிகாலையிலேயே மைதானத்தில் திரண்டனர். சிலர் விளையாட்டு உடைகளிலும், சிலர் சல்வார் உடையிலும், இன்னும் சிலர் சேலையைக் கட்டியபடியும் ஓட்டத்தில் பங்கேற்கத் தயாராக இருந்தனர். பல பெண்கள் தங்களது கணவர் மற்றும் குழந்தைகளுடன் மைதானத்துக்கு வந்திருந்தனர். இந்த ஆட்சேர்ப்பில் மொத்தம் 284 ஹோம் கார்டு பணியிடங்கள் மட்டுமே உள்ள நிலையில், மாவட்டம் முழுவதும் சுமார் 20 ஆயிரம் ஆண்களும் பெண்களும் போட்டியிட உள்ளனர். இதனால் ஒரு பணியிடத்துக்குப் பலர் போட்டியிடும் கடுமையான சூழல் நிலவுகிறது.

இந்தப் போட்டியில் பங்கேற்ற மீனா குமாரியின் கதை பலரது கவனத்தையும் ஈர்த்துள்ளது. 24 வயதான அவர், 1,600 மீட்டர் தூரத்தை எட்டு நிமிடங்களுக்குள் ஓடி முடித்து சிறப்பான பிரிவில் இடம்பிடித்தார். அவர் ஓடும்போது, இரண்டு வயது குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு அவரது கணவர் ஹிராலால் உற்சாகப்படுத்தினார். மீனாவுக்கு ஏற்கெனவே கபடிப் போட்டிகளில் மாநில அளவிலான அனுபவம் இருந்தாலும், குடும்பச் சூழல் காரணமாகக் கல்லூரிப் படிப்பையும் ரயில்வே வேலைக்கான தயாரிப்பையும் பாதியிலேயே நிறுத்த வேண்டியிருந்தது. திருமணத்துக்குப் பிறகு குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலை ஓரளவு மேம்பட்டாலும், தனக்கென ஒரு வேலை வேண்டும் என்ற விருப்பம் அவரிடம் தொடர்ந்து இருந்தது. கணவரின் ஊக்கத்துடன் அதிகாலை 4 மணிக்கே எழுந்து ஓட்டப் பயிற்சியில் ஈடுபட்டு வருகிறார்.

இதேபோல், யஷோதா தேவியின் முயற்சியும் கவனிக்கத்தக்கது. 26 வயதான அவர், குழந்தை பிறந்து ஓராண்டு கூட முழுமையாக முடியாத நிலையில் உடல் வலியைப் பொருட்படுத்தாமல் பயிற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளார். அறுவைச் சிகிச்சை மூலம் குழந்தை பெற்றதால் இன்னும் வயிற்றுப் பகுதியில் வலி இருப்பதாகக் கூறும் அவர், உடலுக்கு ஆதரவாகப் பட்டை அணிந்துகொண்டு 1,600 மீட்டர் தூரத்தை ஏழு நிமிடங்களுக்கும் சற்று அதிகமான நேரத்தில் கடந்து முடித்தார். கிராமத்தில் பெண்கள் அரைக்கால் சட்டை அணிவதற்கு சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் இருப்பதால், வீட்டிலிருந்து சல்வார் உடையில் வரும் அவர், மைதானத்தில் விளையாட்டு உடைக்கு மாறிப் பயிற்சி செய்கிறார். அதிகாலை நான்கு மணிக்கே எழுந்து குடும்பத்தினருக்கான உணவைத் தயாரித்துவிட்டு ஓடப் புறப்படுகிறார். அவரது கணவர் குழந்தையைப் பார்த்துக்கொள்வதால் பயிற்சியைத் தொடர முடிகிறது.

புனிதா தேவியின் வாழ்க்கைப் பயணம் இன்னும் சவால்கள் நிறைந்தது. 32 வயதான அவர் கணவரை இழந்தவர். இரண்டு மகள்கள், ஒரு மகன் என மூன்று குழந்தைகளைத் தனியாக வளர்த்து வருகிறார். முன்பு கட்டுமானப் பணிகளில் செங்கற்களைச் சுமந்து தினமும் சுமார் 350 ரூபாய் சம்பாதித்தார். அதற்காக நீண்ட தூரம் பயணம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. தற்போது ஹோம் கார்டு வேலை கிடைத்தால் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்கு நிலையான ஆதாரம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் அதிகாலை எழுந்து சுமார் ஐந்து கிலோமீட்டர் ஓடிப் பயிற்சி செய்கிறார். சரியான ஓட்டக் காலணிகள் இல்லாததால் தோழியிடம் கடன் வாங்கிய காலணிகளை அணிந்துகொண்டு மைதானத்துக்கு வந்துள்ளார். அவருக்குப் பயிற்சி அளிக்கும் பயிற்சியாளர், அவரது சூழ்நிலையை அறிந்து இலவசமாகப் பயிற்சி வழங்கி வருகிறார்.

பிரியங்கா தேவியும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் பல பிரச்சினைகளை எதிர்கொண்டவர். கணவர் தன்னை விட்டுப் பிரிந்ததால், கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாகத் தனது மகனைப் பார்க்க முடியாமல் தவித்து வருகிறார். அந்தக் குழந்தையுடன் மீண்டும் வாழ வேண்டும் என்பதே அவரது முக்கிய விருப்பம். வேலை கிடைத்தால் பொருளாதார ரீதியாகத் தன்னால் முன்னேற முடியும் என்றும், வாழ்க்கையைப் புதிதாகத் தொடங்க முடியும் என்றும் நம்புகிறார். இவ்வாறு ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் இந்த ஓட்டத்தின் பின்னால் வெவ்வேறு காரணங்களும் கனவுகளும் உள்ளன.

சமீபத்தில் சேலை அணிந்தபடியும் காலணிகள் இல்லாமலும் 1,600 மீட்டர் தூரத்தை ஓடி முடித்த கவிதா குமாரியின் காணொளி சமூக வலைதளங்களில் அதிகம் பகிரப்பட்டது. ராம்கர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த கணவரை இழந்த 32 வயதான கவிதா, தனது இரண்டு குழந்தைகளின் எதிர்காலத்துக்காக ஹோம் கார்டு பணியில் சேர முயற்சி செய்து வருகிறார். அவருடைய ஓட்டம் பல பெண்களுக்கு ஊக்கமாக அமைந்துள்ளது. அதே நேரத்தில், ஜார்க்கண்ட் பழங்குடியினப் பெண்களுக்கு ஓடுவதும் விளையாட்டில் ஈடுபடுவதும் புதிதான விஷயம் அல்ல என்றும், அவர்களிடம் நீண்ட காலமாக விளையாட்டுத் திறன் இருந்து வருவதாகவும் அப்பகுதியைச் சேர்ந்த பெண்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

ஹோம் கார்டு பணியாளர்கள் காவல்துறைக்கு உதவும் துணைப் படையாகச் செயல்படுகின்றனர். போக்குவரத்தை ஒழுங்குபடுத்துதல், சட்டம்-ஒழுங்கைப் பராமரிக்க உதவுதல் உள்ளிட்ட பணிகளில் ஈடுபடுகின்றனர். இது காவல்துறையைப் போன்ற நிரந்தர மாதச் சம்பளப் பணி அல்ல; பணிபுரியும் நாட்களின் அடிப்படையில் தினசரி படித்தொகை வழங்கப்படுகிறது. இருப்பினும், சீருடை அணிந்து சமூகத்துக்குச் சேவை செய்யும் வாய்ப்பும், பெண்களுக்கு மகப்பேறு விடுப்பு, இரவுப் பணிக்கான கூடுதல் படித்தொகை போன்ற சலுகைகளும் இருப்பதால் இந்த வேலைக்கு அதிக வரவேற்பு கிடைத்துள்ளது. ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தில் தற்போது சுமார் 30 ஆயிரம் ஹோம் கார்டு பணியாளர்கள் உள்ளதாகவும், அவர்களில் கிட்டத்தட்ட 12 ஆயிரம் பேர் பெண்கள் என்றும் அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இந்த ஆட்சேர்ப்பில் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான பணியிடங்களுக்கு அதிகமானோர் போட்டியிடுவது, கிராமப்புறங்களில் வேலைவாய்ப்புக்கான தேவை எவ்வளவு அதிகமாக உள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. குறிப்பாக, பெண்களுக்கு வருமானம் தரும் வேலை கிடைப்பது அவர்களின் குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலையை மேம்படுத்துவதோடு, தனிப்பட்ட முடிவுகளை எடுக்கும் தன்னம்பிக்கையையும் அளிக்கிறது. கணவர் மற்றும் குடும்பத்தினரின் ஆதரவுடன் ஓடுபவர்களும், தனியாகவே போராடுபவர்களும் எனப் பல்வேறு பின்னணிகளைக் கொண்ட பெண்கள் ஒரே இலக்கை நோக்கி முன்னேறுகின்றனர்.

ஆட்சேர்ப்புக்கான அதிகாரப்பூர்வ உடல் தகுதித் தேர்வு அக்டோபர் 24 முதல் நவம்பர் 5 வரை நடைபெறத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் புயல் காரணமாகத் தேர்வு ஒத்திவைக்கப்பட்டதாகச் செய்தி தெரிவிக்கிறது. இதற்கிடையே ராம்கர் மாவட்ட நிர்வாகம் தேர்வில் பங்கேற்றவர்களின் மதிப்பெண் விவரங்களையும் அதிகாரப்பூர்வ இணையதளத்தில் வெளியிட்டு வருகிறது. இறுதியில் இந்தப் பெண்களில் எத்தனை பேருக்குக் காக்கிச் சீருடை அணியும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்பது தெரியவில்லை. ஆனால், குடும்பச் சுமைகளையும் சமூகத் தடைகளையும் தாண்டி அவர்கள் எடுத்துள்ள ஒவ்வொரு அடியும் வெற்றிக்கான முயற்சியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. அவர்களுக்கு இந்த வேலை என்பது வெறும் வருமானம் மட்டுமல்ல; தங்களுக்கென ஒரு அடையாளத்தையும் சுயமரியாதையையும் உருவாக்கிக் கொள்ளும் வாய்ப்பாகவும் உள்ளது.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்