அண்டை நாடுகளால் அழியும் இந்தியர்களின் ஆயுள்? எல்லையைத் தாண்டி வரும் விஷப் புகை! இப்படியே போனால் நம் நிலைமை என்னாவது?

இந்தியாவின் வட மாநிலங்கள், குறிப்பாகத் தலைநகர் டெல்லி மற்றும் இந்தோ-கங்கைச் சமவெளிப் பகுதிகள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் குளிர்காலத்தில் மூச்சுத்திணற வைக்கும் நச்சுப் புகையில் சிக்கித் தவிக்கின்றன. இதற்கு உள்ளூர் காரணங்கள் மட்டுமே காரணம் என்று நாம் நினைத்துக் கொண்டிருந்தால், அது மிகப்பெரிய தவறு. சமீபத்திய சர்வதேச ஆய்வுகளும் 'இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' வெளியிட்டுள்ள விரிவான தரவுகளும் ஒரு அதிர்ச்சிகரமான உண்மையைப் போட்டு உடைத்துள்ளன. இந்தியாவின் காற்று மாசுபாடு என்பது வெறும் ஒரு நாட்டின் பிரச்சினை அல்ல; அது எல்லைகளைக் கடந்து அண்டை நாடுகளான பாகிஸ்தான், வங்கதேசம் மற்றும் நேபாளம் ஆகியவற்றுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ள ஒரு 'சர்வதேச சுற்றுச்சூழல் போர்' ஆகும். காற்றில் கலந்திருக்கும் விஷத் துகள்கள் விசா இல்லாமலேயே நாடுகளின் எல்லைகளைத் தாண்டிப் பயணம் செய்து கோடிக்கணக்கான மக்களின் நுரையீரலைச் சிதைத்து வருகின்றன.

புவியியல் ரீதியாக 'இந்தோ-கங்கைச் சமவெளி மற்றும் இமயமலை அடிவாரப் பகுதி' (IGP-HF) என்பது ஒரே 'ஏர்ஷெட்' (Airshed) ஆகச் செயல்படுகிறது. அதாவது, காற்றில் உள்ள மாசுபடுத்திகள் ஒரு நாட்டின் நிர்வாக எல்லைக்குள் மட்டும் அடங்கி இருப்பதில்லை. குளிர்காலத்தில் வீசும் வடமேற்குத் திசைக் காற்றானது, பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் எரிக்கப்படும் விவசாயக் கழிவுகளின் புகையை இந்தியப் பஞ்சாப், ஹரியானா மற்றும் டெல்லி-என்சிஆர் பகுதிகளுக்கு அடித்துக்கொண்டு வருகிறது. உலக வங்கி அறிக்கையின்படி, இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாநிலத்தில் நிலவும் காற்று மாசுபாட்டில் சுமார் 30 சதவீதம் பாகிஸ்தானில் இருந்து வரும் புகையாலேயே ஏற்படுகிறது. அதேபோல், இந்தியாவில் இருந்து வெளியேறும் புகை வங்கதேசம் மற்றும் நேபாளத்தின் காத்மாண்டு பள்ளத்தாக்கை நோக்கிப் நகர்கிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், நாம் சுவாசிக்கும் காற்றில் கணிசமான அளவு அண்டை நாடுகளின் 'பரிசு' கலந்திருக்கிறது.

ஐஐடி பம்பாய் நடத்திய சமீபத்திய ஆய்வில், இந்தியாவின் முக்கிய நகரங்களில் பதிவாகும் PM2.5 நுண்துகள்களில் பெரும்பகுதி, எல்லையைத் தாண்டி வரும் மாசுபடுத்திகளாலேயே உருவாகிறது என்பது உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வளிமண்டல சுழற்சி காரணமாக இந்த நுண்துகள்கள் நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தூரம் பயணம் செய்து, அடர்த்தியான நகரங்கள் மட்டுமன்றி, இயற்கைப் பொக்கிஷமான இமயமலை அடிவாரங்களையும் சீரழிக்கின்றன. காத்மாண்டு, உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் டாக்கா போன்ற பகுதிகளில் உள்ளூர் காரணங்களால் ஏற்படும் மாசுபாடு வெறும் 60 சதவீதத்திற்கும் குறைவாகவே உள்ளது. மீதமுள்ள 40 சதவீத மாசுபாடு அண்டை நாடுகளின் பங்களிப்பாகவே இருக்கிறது. இது ஒரு நாட்டை மட்டும் தூய்மைப்படுத்துவதால் தீர்ந்துவிடக்கூடிய பிரச்சினை அல்ல என்பதைத் தெளிவாக்குகிறது.

ஐரோப்பிய நாடுகள் தங்களுக்குள் 'எல்லை தாண்டிய காற்று மாசுபாடு ஒப்பந்தம்' (LRTAP Convention) வைத்துக்கொண்டு, கடந்த 30 ஆண்டுகளில் சல்பர் டை ஆக்சைடு வெளியேற்றத்தை 80 சதவீதத்திற்கும் மேல் குறைத்துள்ளன. ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாகத் தெற்காசியாவில் இத்தகைய சட்டப்பூர்வமான ஒப்பந்தங்கள் இன்னும் முழுமையாக வடிவம் பெறவில்லை. இருப்பினும், 2022-ல் உருவாக்கப்பட்ட 'காத்மாண்டு சாலை வரைபடம்' மற்றும் 2024-ன் 'திம்பு விளைவு' (Thimphu Outcome) போன்றவை அண்டை நாடுகளுக்கிடையேயான ஒத்துழைப்பிற்கு ஒரு சிறு ஒளியைத் தந்துள்ளன. காற்றுத் தரத்தைக் கண்காணிப்பதற்கான தரவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வது மற்றும் ஒரே மாதிரியான கண்காணிப்பு முறைகளைப் பின்பற்றுவது குறித்து தற்போது ஆலோசனைகள் தீவிரமடைந்துள்ளன.

இந்திய அரசு 2021-ல் 'தேசியத் தலைநகர் பிராந்தியத்திற்கான காற்றுத் தர மேலாண்மை ஆணையத்தை' (CAQM) அமைத்தது. இது ஒரு நகரம் அல்லது மாநிலத்தின் எல்லையைத் தாண்டி 'ஏர்ஷெட்' அடிப்படையில் செயல்படும் ஒரு முக்கியமான முயற்சியாகும். அதேபோல், இந்தியாவின் 'தேசிய தூய்மையான காற்றுத் திட்டம்' (NCAP) மற்றும் வங்கதேசத்தின் 'தேசிய காற்றுத் தர மேலாண்மைத் திட்டம் 2024-2030' ஆகியவை உள்நாட்டில் முன்னேற்றங்களை ஏற்படுத்தினாலும், சர்வதேச ஒத்துழைப்பு இல்லாமல் இவை முழுமையான பலனைத் தராது. குறிப்பாக, 15-வது நிதி ஆணையம் நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு வழங்கிய நிதியானது பெரும்பாலும் நகர எல்லைக்குள்ளேயே செலவிடப்படுகிறது. ஆனால், மாசுபாட்டின் மூலக் காரணங்கள் நகராட்சி எல்லைகளுக்கு அப்பால் இருப்பதால், அந்த நிதியைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்துவதில் சவால்கள் உள்ளன.

மாலத்தீவு பிரகடனத்தை (Malé Declaration) மீண்டும் வலுப்படுத்துவது மற்றும் தெற்காசிய நாடுகள் அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்த ஒரு செயல்திட்டத்தை உருவாக்குவது மட்டுமே நிரந்தரத் தீர்வாகும். இல்லையெனில், ஒரு நாடு காற்றைச் சுத்தப்படுத்த கோடிக்கணக்கான ரூபாய்களைச் செலவிடும்போது, அண்டை நாட்டில் இருந்து வீசும் ஒரு காற்று அந்த உழைப்பைச் சாம்பலாக்கிவிடும். காற்று மாசுபாடு என்பது இனி ஒரு சுகாதாரப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல, அது ஒரு சர்வதேச ராஜதந்திர விவகாரமாகவும் மாறிவிட்டது. அண்டை நாடுகளுடன் இணைந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே நமது வருங்காலத் தலைமுறையினர் ஒரு நஞ்சில்லா காற்றைச் சுவாசிக்க முடியும்.

உள்ளூர் முதல் உலகம் வரை பரபரப்பான ஹாட் செய்திகளை உடனுக்குடன் அறிய மாலைமுரசு யூடியூப் சேனலை காண இங்கே கிளிக் செய்யவும்.